นิทานชาดกเกี่ยวกับการรักษาศีล : หน้า 94/128

สาธุชนทั้งหลายก็ถือโอกาสนี้ทำความดีให้มากเป็น เป็นเทพบุตรเหนือสิริไสยาสน์อันตระการ ในวิมาน พิเศษเช่นเดียวกัน ทั้งการทำทาน รักษาศีล และ เจริญภาวนา หลานๆ ทราบไหมว่า การรักษาศีล มีอานิสงส์อย่างไรบ้าง มาอ่านนิทานชาดกที่จะ เล่าให้ฟังต่อไปนี้ แล้วหลานๆ จะมีกำลังใจอยาก ท่าความดีมากขึ้นอย่างแน่นอน ทองอันงามเรืองรอง มีภูมิภาคเป็นรมณียสถาน ในสวนอัมพวัน มีบริเวณ ๓ โยชน์ใกล้ฝั่งน้ำโกสิก คงคานที่ ในหิมวันตประเทศ ดุจคนที่หลับแล้ว ตื่นขึ้น มีเรือนร่างอันประดับตกแต่งสวยงาม ทรง รูปโฉมงามสง่า แวดล้อมด้วยนางเทพอัปสรหมื่น ครั้งหนึ่ง พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า หกพันเป็นบริวาร เขาได้เสวยสิริสมบัตินั้นเฉพาะ ทรงแสดงพระธรรมเทศนาถึงอานิสงส์ของการ ในเวลากลางคืน ด้วยอานิสงส์การรักษาอุโบสถ รักษาอุโบสถศีลแก่ เหล่าพุทธบริษัท พร้อมทั้งนำอดีตชาติ ของพระองค์มาตรัส เล่าดังต่อไปนี้ ในอดีตกาล เมื่อพระเจ้าพรหมทัต ศีลกึ่งวันนั้นเอง แต่ เมื่ออรุณขึ้นสภาพอัน เป็นทิพย์ของเขาก็ อันตรธานไป กลาย เป็นเวมานิกเปรต ลำ ตัวโตเท่าลำตาล สูง ๔๐ ศอก ไฟติดทั่ว ร่างกาย นิ้วแต่ละนิ้ว เสวยราชสมบัติอยู่ ในพระนครพาราณสี ทรงเป็นผู้มีศรัทธา ปสาทะ ไม่ประมาท ในทาน ศีลและอุโบ มีเล็บโตเท่าจอบใหญ่ เขาเอาเล็บเหล่านั้น กรีดจิกควักเนื้อข้าง หลังของตนออกมา กิน เสวยทุกขเวทนา สถกรรม พระองค์ ร้องโอดครวญอยู่ ทรงสั่งสอนและชักชวนให้อำมาตย์ข้าราชบริพาร เพราะผลแห่งการกินสินบน ตัดสินคดีโดยอยุติธรรม ตั้งมั่นในธรรมเช่นเดียวกับพระองค์ แต่ปุโรหิตผู้มี ต่อมาพระเจ้าพาราณสีทรงเห็นโทษในการ หน้าที่ตัดสินคดีความของพระองค์ มีปกติรีดเลือด ครองเรือน จึงสละราชสมบัติเสด็จออกผนวชเป็น เนื้อประชาชน กินสินบน วินิจฉัยคดีโดยอยุติธรรม ดาบส อาศัยอยู่ในบรรณศาลาในภูมิประเทศอัน อยู่เสมอ น่ารื่นรมย์ เลี้ยงอัตภาพด้วยการภิกษาจาร อยู่ วันหนึ่ง พระราชาตรัสถามปุโรหิตในขณะ มาวันหนึ่งผลมะม่วงสุกโตเท่าหม้อตกมาจากสวน ที่มาเข้าเฝ้าว่า “ท่านอาจารย์ ท่านสมาทานอุโบสถ อัมพวัน ไหลมาตามกระแสแม่น้ำคงคา พระ แล้วหรือ?” ปุโรหิตทูลคำเท็จว่า “สมาทานแล้ว ดาบสนำมะม่วงนั้นมาฉัน ติดใจในรสอันเลิศของ พะยะค่ะ” เมื่อกลับมาบ้านจึงได้แต่รักษาอุโบสถ ผลมะม่วง ไม่ยอมฉันอาหารอย่างอื่น ไปคอยอยู่ เฉพาะในเวลากลางคืนเท่านั้น ในกาลต่อมา ปุโรหิตสิ้นชีวิตแล้วไปบังเกิด 5 วัน ตรงท่าน้ำเพื่อจะได้ผลมะม่วงนั้นอีก อยู่ จนร่างกายซูบซีดเพราะลมและแดดแผดเผา ครัน v กัลยาณมิตร ๙๒ สิงหาคม ๒๕๓๘