การสนับสนุนจากแม่ : หน้า 88/128

จากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก ถ้าเราไม่เป็นนักเรียนอภิญญาตอนนี้ ธรรมะของเรา ก็จะไม่ก้าวหน้า ไม่ทันคนอื่นเบา แล้วถ้าเรารอให้จบ ปริญญาซะก่อน ถึงตอนนั้นความคิดเราอาจจะเปลี่ยนได้ เพราะทางโลกก็คงมีแรงดึงดูดเยอะเหมือนกัน เรียนอภิญญาเลย แม้ว่าถ้าหนูจากไปแม่คงคิดถึงหนู แต่ แม่ไม่เคยเอาความรู้สึกนั้นมาตัดบุญของลูก แม่กลับส่งเสริม สนับสนุนให้หนูเข้ามาเป็นนักเรียนอภิญญาเร็วๆ เพราะแม่ แลเห็นทุกข์ทางโลก และไม่อยากให้หนูไปพบเจอกับความ ทุกข์ที่ดูเหมือนเป็นความสุขนั้น หนูรู้สึกซาบซึ้งและประ ทับใจยังไงไม่รู้ แปลกๆ ในใจจนบรรยายเป็นคำพูดไม่ถูก เลย เมื่อหนูบอกแม่แล้ว หนูก็คอยโอกาสที่จะกราบเรียน หลวงพ่อ จนวันที่ ๒๕ หรือ ๒๖ ก็ไม่ทราบ เป็นวันที่หนู ขอสมัครเป็นนักเรียนอภิญญาค่ะ หลวงพ่อถามว่า หนูแน่ ใจรึเปล่า พอหนูบอก หนูแน่ใจ มั่นใจ หลวงพ่อก็ถามอีกว่า กัลยาณมิตร ๘๖ แล้วคุณแม่จะอยู่กับใคร หนูก็พูดว่า เดี๋ยวคุณแม่ก็ต้องมา นั่งสมาธิกับหนู หลวงพ่อก็ทดสอบต่อไปว่า นุ่นจะต้อง เตี้ยลงไปอีกนะ รู้มั้ยเพราะอะไร หนูก็ตอบไม่ได้เพราะ กำลังตื่นเต้นเลยคิดไม่ออก จริงๆ แล้วคำเฉลยก็คือ หนู จะต้องโกนผมนั่นเอง พอรู้อย่างนี้หนูก็บอกหลวงพ่อว่า หนู ไม่เสียดายเส้นผมเลยค่ะ ส่วนในใจหนูคิดว่า ถ้าเราตัดสิน ใจจะมาทำวิชชากับหลวงพ่อแล้ว เรื่องเส้นผมเป็นเรื่องจิ๊บ จ๋อยไปเลย หลวงพ่อถามว่า ตอนนี้หนูเห็นองค์พระชัดมั้ยจ๊ะ สว่าง ขนาดไหน แล้วขนาดขององค์พระล่ะจ๊ะ หนูตอบหลวงพ่อ สิงหาคม ๒๕๓๘