ข้อความต้นฉบับในหน้า
กระหายน้ำ และไม่ควรดื่มน้ำเมื่อหิวอาหาร เมื่อหิว
ข้าวแสดงว่า อัคนีไฟย่อยพร้อมที่จะทำหน้าที่ตามที่
ร่างกายต้องการการรับประทานในขณะกำลังหิวอาหาร
จึงเกิดความอร่อย และร่างกายพร้อมที่จะย่อย ทำให้
เกิดความสบายหลังรับประทานด้วย
9.รสอาหารไม่ได้เกิดจากอาหารแต่เกิดจากประ
สบการณ์ของผู้รับประทาน ถ้าอัคนีบกพร่องจะรับรส
อาหารไม่เหมาะสม รสอาหารขึ้นกับอัคนี เครื่องเทศ
บางชนิดจะช่วยเพิ่มรสชาติของอาหาร (ผู้ที่มีลักษณะ
ปรกติเด่นคือกผะ มีอัคนีคือธาตุไฟน้อย จึงต้องรับ
ประทานเครื่องเทศมากกว่าผู้มีลักษณะเด่นคือปิตตะ)
๔.ปริมาณอาหารที่รับประทานแต่ละมื้อ มีความ
สำคัญเช่นกัน ปริมาณควรจะเท่ากับใส่ได้ ๒ ฝ่ามือเต็ม
จำนวนนี้มีความพอดี พอดีที่จะบรรจุให้อยู่ ๑ ใน ๓
ของกระเพาะอาหาร อีก ใน นั้นเป็นของเหลว
และเหลือที่ว่างอีก ๑ ใน ๓ เป็นอากาศ หากรับประทาน
มากไป กระเพาะอาหารจะขยายตัว ย่อยได้ไม่ดี เกิด
ส
๑
an
พิษ นอกจากนี้ ปริมาณอาหารยังขึ้นอยู่กับความ
สามารถในการย่อยในแต่ละช่วงเวลา มื้อกลางวัน ควร
รับประทานตามปริมาณนี้ มื้อเย็นควรลดปริมาณลง
และมื้อเช้า ควรน้อยที่สุด
๔.ควรดื่มน้ำครั้งละน้อย ๆ ขณะรับประทาน
อาหาร จะช่วยให้ย่อยได้ดี ดื่มน้ำปริมาณมากหลังเสร็จ
การรับประทานอาหารไม่ดี เพราะอาจจะไปเจือจางน้ำ
ย่อยในกระเพาะอาหาร และทำให้ระบบทางเดินอาหาร
เคลื่อนไหว ทำให้ย่อยอาหารได้ไม่ดี
๑๐.หลังรับประทานอาหารแล้ว ควรนั่งพักสัก
ครู ๒-๓ นาที แล้วอาจเดินสัก ๑๐-๒๐ นาที เนื่องจาก
การเคลื่อนไหวร่างกาย ทำให้ระบบย่อยอาหารทำงาน
ได้ดีจนเกินไป กิจกรรมต่างๆ ที่จะทำให้เกิดภาวะ
ตึงเครียด ไม่ว่าจะเป็นทางด้านร่างกาย หรือจิตใจ ส่ง
ผลทำให้การย่อยอาหารแปรปรวนทั้งนั้น
รถไฟเที่ยวแล้วเที่ยวเล่าที่พาผมกลับบ้าน นอก
จากจะพาผมกลับไปยังถิ่นเก่าที่เคยเกิด ยังพาใจให้
หวนคิดถึงชีวิตที่ผ่านมาและเป็นอยู่บางทีการอยู่เงียบๆ
คนเดียว เป็นเวลานานๆ ทำให้เรียนรู้ชีวิตได้ยิ่งกว่า
การวิ่งเต้นไขว่คว้าจากตำราบอกตัว
ยิ่งรถไฟแล่นใกล้ถึงบ้าน ตำแหน่งของผมที่ถูก
แต่งตั้งและสมมุติขึ้นเมื่อยามที่ผมอยู่เมืองกรุง ต่าง
หลุดร่วงและปลิวตกไปตามรายทางที่รางรถไฟทอด
ผ่านมา แม้ทำให้ผมใจหายเล็กน้อย แต่ใจกลับเบา
เข้าถึงสัจธรรมของชีวิต เหมือนที่พระเดชพระคุณ
หลวงพ่อธัมมชโย มักกล่าวนำให้ปลด ให้ปล่อย ให้
วางบทบาททั้งหลายทางโลก ก่อนทำสมาธิทุกครั้งไป
ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงรวดเร็ว
และยุ่งเหยิง ต่างกับชนบทที่การเปลี่ยนแปลงเกิด
ขึ้นอย่างเชื่องช้าและเป็นเรื่องเป็นราว ความเป็นไปใน
ทางตรงกันข้าม ณ ช่วงเวลาเดียวกัน ช่างละม้ายคล้าย
กับความเติบใหญ่ในตัวผมในด้านต่างๆ ที่เกิดขึ้นทุก
คราวที่ผมกลับมาเยี่ยมบ้าน เหมือนเดินอยู่บนทางขึ้น
ของเส้นกราฟชีวิต ต่างกันกับคุณพ่อและคุณแม่ที่ท่าน
กำลังเดินลงอีกฟากหนึ่งของเส้นกราฟชีวิต
จะอย่างไรก็ตาม ยิ่งท่านชราวัย ใจผมยิ่งรัก
ท่านทวีคูณ เพราะวันนั้นของท่านจึงทำให้ผมมีวันนี้ได้
อยากให้ท่านอยู่นานๆ มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงเป็น
ขวัญและกำลังใจให้ลูกหลานสร้างความดีให้ร่มโพธิ์ร่ม
ไทรสองท่านนี้ได้ชื่นชม
มีคนเปรียบบุญคุณของพ่อแม่ไว้ว่า แม้ใส่บ่าแบก
ท่านไว้บนไหล่ทั้งสองข้าง แม้เฝ้าปรนนิบัติพัดที่มีมีจาง
ไม่อาจตอบแทนท่านได้อย่างสุขสมบรูณ์ แต่ในสภาพ
สังคมปัจจุบันที่บรรยากาศในครอบครัวต้องปรับตามไป
เวลาแห่งการปรนนิบัติดูแลลดน้อยลง ดังนั้นอาหารที่
ทั้งเสริมสร้างร่างกาย จิตใจและจิตวิญญาณ แก่บุพ
การี ผู้มีพระคุณ คือบุญที่ทำเพื่อท่าน
สิ่งใด ๆ ในโลกอาจเกิดขึ้นและดับไป แต่ท่อธาร
แห่งกระแสบุญที่ใสแววเหมือนแก้วเพชร เปรียบประดุจ
อาหารโอสถทิพย์ ที่หล่อเลี้ยงกายใจไปทุกภพทุกชาติ
ที่ดำรงอยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์แห่งการเกิดดับ มีแต่จะ
เพิ่มค่าทับทวี อาหารหนึ่งในปัจจัยสี่ที่ชาวโลกต้องการ
ที่ดับความหิวของมวลมนุษยชาติ ที่ให้ความอิ่มทั้งกาย
ใจ ที่เสริมสร้างเส้นทางชีวิตที่ลิขิตขีดไว้ปลายทางที่สุด
แห่งธรรม อาหารโอสถทิพย์ล้ำค่า นามนั้นคือธรรม
กายเจดีย์เสบียงสู่สมบัติสุดนิพพาน
กัลยาณมิตร ๔๘
สิงหาคม ๒๕๑๘