หลักใจและการเคารพ : หน้า 26/164

จะเอาอะไรมาแก้ไข เธอแก้ไขไม่ได้ เพราะไม่มีหลักใจเลียแล้ว คนต้อง มีหลักใจ อย่างพระพุทธเจ้า ท่าน ได้เป็นศาสดาเอกในโลก ต้องมีหลัก พระทัย หลักใจเหมือนกัน ถ้าไม่มี หลักใจแล้ว ท่านจะไปเป็นพระ แน่นหนา ตั้งติดทีเดียว และตำรับ ตำราล้างว่า อินทชิลูปโม แน่นหนา เหมือนเสาเขื่อนที่ปักไว้หน้าผา ลม พัดไปจากทิศทั้งสี่ไม่เคลื่อนเลย อีก นัยหนึ่ง ปพพตปโม เหมือนภูเขาที่ ตั้งอยู่โดยปกติธรรมดา ลมที่จะพัด พุทธเจ้าขึ้นเองเป็นเอกอุคมในโลก มาจากทิศทั้งสี่จะให้ภูเขาเขยื้อนไม่ได้ เลย นี่ฉันใดก็ดี ใจของพระแน่นใน ไม่ได้ เมื่อท่านพบหลักใจเป็นหลัก ฐานแล้ว ท่านก็แนะนำสั่งสอนสรรพฯ ธรรมที่ท่าให้เป็นพระพุทธเจ้าอย่างนี้ สัตว์ทั้งหลายให้มีหลักใจ ไม่ใช่มี แต่ว่าแจชนก็ไม่แน่นหนาขนาดนั้น เองนะ ไม่ใช่ไปหาเองหรอก มีเอง เมื่อถึงพระอรหัตแล้ว เอาใจจรด คิดแน่นที่ควงธรรมที่ท่าให้เป็นพระ อรหัตทีเดียว ไม่ขยับเขยื้อนไม่เลื่อน ทีเดียว ตั้งหลักตายตัวทีเดียว ตั้ง แน่นตายตัวทีเดียว ตามวาระพระ มาสีท่านยกเป็นตำรับตำราไว้ว่า เย จ อดีตา สมพุทธา พระสัมมาสัม- พระโสดาก็คิดอยู่บ้างแล้ว พระสก ทาคาแน่นอยู่หน่อย พระอนาคา แน่นขึ้น พอถึงพระอรหัตแน่นจริง ทีเดียว เหมือนเสาเขื่อนทีเดียว เหมือนภูเขาทีเดียว ไม่เขยื้อนตาม ไปทางใดหละ แน่นขนาดนั้นนั่น แหละมีที่พึ่ง ท่านได้ที่ตั้งของใจ ที่ ปักของใจที่คิดของใจ ไม่ไหว พุทธเจ้าทั้งหลายเหล่าใดที่ล่วงไป เขยื้อนไปตามใครละ โลกธรรมทั้งสี่ แล้วด้วย เย จ พุพุธา อนาคตา พระพุทธเจ้าเหล่าใดที่จะมาในอนาคต กาลภายภาคข้างหน้าด้วย โย เจตรพิ สมฺพุทฺโธ พหุนฺนํ โสกนาสโน พระ จะมาระดมพระองค์ให้ใจพระองค์ เขยื้อนไม่ได้ ตายตัวทีเดียว ตั้งอยู่ ในพรหมวิหารฝ่ายเดียว เมตตา รักใคร่ปรารถนาจะให้เป็นสุข กรุณา สัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใด ผู้ ความสงสารคิดช่วยจะให้พ้นทุกข์ หยั่งความโศกของคนเป็นอันมาก มุทิตา พลอยยินดีในเมื่อผู้อื่นเขาได้ ให้พินาศไป ซึ่งปรากฏอยู่ในบัดนี้ ดี อุเบกขา วางเฉยเมื่อแก้ไขอย่าง สพฺเพ สทฺธมุมครุโน พระพุทธเจ้า ใดอย่างหนึ่งไม่ได้ก็เฉยหรือล้าแก้ไข ทั้งสิ้นล้วนเคารพสัทธรรม สัพเพ ได้ก็แล้ไป แก้ไขไม่ได้ก็เฉยเสีย อุ สทฺธมฺมครุโน ล้วนเราเคารพสัทธรรม เบกขา ไม่สมน้ำหน้า ไม่อิจฉาริษยา ทั้งสิ้น อย่างหนึ่งอย่างใดเลย นี่หน้าที่ของ เคารพสัทธรรมนั้นเป็นอย่าง พระพุทธเจ้าเป็นอย่างนี้ เพราะเหตุ นั้นพระพุทธเจ้าท่านเป็นผู้เคารพ ไร ใจนั้นก็ตั้งอยู่กลางดวงธรรมนั้น ไม่เขยื้อนเลยทีเดียว ตั้งตายตัวตั้ง ด้วยพระพุทธเจ้ามีอยู่แล้วด้วย ที่ ตรัสรู้ไปแล้วมากน้อยเท่าใดมีอยู่แล้ว ด้วย วิหาด จ มีอยู่ในบัดนี้ด้วย ปัจจุบันที่มีธรรมกายนั้นเป็นพระ พระพุทธเจ้าทั้งนั้น คำว่าพระพุทธเจ้ามี 5 ว่า พวก พระสัพพัญญูพุทธเจ้า ๑ ปัจ เจกพุทธเจ้า ข้อที่ ๒ สาวกพุทธเจ้า เป็นที่ ๓ สุตพุทธเจ้าที่ ๔ พหุสฺตต- พุทธเจ้าที่ ๕ อนุพุทธเจ้าเป็นที่ พระพุทธเจ้ามี 5 จำพวก เป็นธรรมกายแล้วเป็นพระ พุทธเจ้าทั้งนั้น เป็นอนุพุทธเจ้า ตาม เสด็จพระพุทธเจ้าไป นั่นแหละคือ พระพุทธเจ้า นั่นแหละมีอยู่ใน ปัจจุบันนี้ด้วย อถาบี ริหริสฺสนฺติ มี ต่อไปในภายภาคข้างหน้าด้วย พระพุทธเจ้าจำพวกที่ยังไม่เป็นธรรม กาย พอเป็นธรรมกายแล้ว ก็เป็น ปัจจุบันขึ้น ถ้ายังไม่เป็นธรรมกายก็ เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตต่อไป นี่ ปรากฏอย่างนี้ เอสา พุทฺธาน ธมฺม ตาข้อนี้เป็นธรรมดาของพระพุทธเจ้า ทั้งหลาย ปรากฏอย่างนี้อยู่เนือง นิตย์อัตรา ตสฺมา พิ อตฺตกาเมน มหาตมภิกษุขตา เพราะเหตุนั้น บุคคลมีความใคร่ประโยชน์ของตน อตฺตกาเมน มหดุดมกิกงฺขตา จำนง ความเป็นใหญ่ ไม่มีใครถึงละ สพ ธมฺโม ครุกาตพฺโพสร พุทธาน สาสน์ พึงระลึกถึงค่าสั่งสอนของพระพุทธ เจ้าทั้งหลาย เมื่อจำนงความเป็น สัทธรรม วิหริสุ วิหาดี จ มีอยู่แล้ว ใหญ่ให้ระลึกค่าสั่งสอนของพระพุทธ ๖ กัลยาณมิตร OS มกราคม ๒๕๔๐