ความพยายามในการท่องคาถา : หน้า 140/164

ผ้าขาว นนี้เติมก็ปีนผ้าขาว ละอาดนรู้สุทธิ์ แต่เพราะ แปด เป็นครานธุลีจากมือ ของเราจึงท่า ให้ลูกปรก เศร้าหมองไป แห้ดวงจิต ของคนเราก็เป็นเช่นผ้าขาว ดังนี้ หมีอนกัน บันดาลให้สามเณรจูฬปันถูกมีอัน ใช้เวลานานถึง 5 เดือน ก็ยังท่อง ให้ท่องมนต์บทได เหมือนกรรมมา แมจะลดลงมาเหลือเพียงบทเดียว ต้องหลงลืมไปทุกครั้ง ท่องบทแรก ไม่ได้เลย เช่นนี้แล้วก็เป็นอันตัดสิน แล้วก็ลืมบทหลัง ท่องบทหลังแล้วก็ ใจได้ว่าน้องช่างเป็นคนอาภัพอับ ลืมบทแรกแต่พระพี่ชายก็มีได้ท้อใจ ปัญญายิ่งนัก ไม่เป็นศรีสง่า ไม่ เมื่อทราบว่าสามเณรน้องชายมีสติ สมควรที่จะครองเพศสมณะอยู่ใน ปัญญาทึบ ไม่สามารถทรง ข้อความบทยาวๆ ได้ ท่านจึงให้ ท่องคาถาพรรณนาพระพุทธคุณ เพียงบทเดียวว่า ปทุทม์ ยคา โกกนุท สุคนธ์ ปาโต สิยา ผลสัมวีดคน องดีรส ปสฺส วีโรจมาน ตปนฺตมาทิจฺจมิวนฺตลิกเข พระพุทธศาสนานี้เสียแล้ว เพราะ แม้แต่คาถาเพียงบทเดียวน้องก็ยัง ทรงๆ ไม่ได้ แล้วกิจที่ยิ่งไปกว่านี้ที่ จะปาเพ็ญให้บรรลุผลจะเป็นไปได้ อย่างไร พี่จึงขอให้น้องออกไปจาก พระอารามนี้เถิด” เมื่อได้ยินๆ ของพระพี่ชาย เช่นนั้น ใจของสามเณรก็โศกาดูร “ดอกบัวอันมีกลิ่นหอมแบ่ง เพราะความอาลัยรักในผ้ากาสาว บานในยามเช้า ไม่ปราศจากกลิ่น พัสตร์และเพศภาวะของบรรพชิตที่ ฉันใด เธอจงมองดูพระอังคีรส ยังเป็นอยู่ สามเณรไม่ต้องการจะ (พระพุทธเจ้า) ไพโรจน์รุ่งเรือง ดุจพระอาทิตย์ต้องแสงอยู่ในท้อง เมื่อเป็น สั่งของพระพี่ชายรูปเดียว ^ๆ ฉันนั้น’, ลาสิกขากลับไปเป็นคฤหัสถ์อีก แต่ ที่ท่านทั้งเคารพทั้งเชื่อฟัง ก็ไม่อยาก ตลอดระยะเวลา ธ: เดือนเต็ม จะขัดขืน สั่งนั้น จิตใจยังลังเล ที่พระมหาป่นถูกคอยดูแลให้สามเณร สับสน และด้วยความที่ยังเป้นผู้น้อย จูฬปันถูกน้องชายได้ทอง คาถา อยู่จึงเดินออกไปท้ายพระอารามยืน บทนี้เพียงบทเดียวปรากฏว่าสามเณร ร้องไห้อยู่หน้าซุ้มประตูทางออกด้วย ไม่สามารถท่อง ได้เลย พระมหา ความคับแค้นใจ ปันถกจึงตัดสินใจกล่าวกับน้องชาย ว่า ณ พระอารามที่พระผู้มีพระ ภาคเสด็จไปประทับอยู่ ซึ่งแวดล้อม “น้องเณร พี่เป็นผู้ชักจูงให้ ด้วยเหล่าพระภิกษุ ๕๐๐ รูป รวม น้องเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา ทั้งพระมหาปันถูกและพระจุฬปันถก เพราะหวังว่า น้องจะได้ดื่มอมค (ซึ่งมีอายุครบ ๒๐ ปี และได้อุปสม ธรรมเพื่อกำจัดที่สุดแห่งกองทุกข์ บทเป็นพระภิกษุแล้ว) พระอาราม ให้หมดไป พี่จึงเอาใจใส่ให้น้องได้ แห่งนี้คือชีวกัมพวันอุทยาน เมือง ท่องจ๋า คาถาอันเป็นอุบายสงบใจ ราชคฤห์ ซึ่งเป็นพระอารามที่หมอ กัตยาณมิตร ลั๓๘).. 1/ มกวาคม ๒๕๕๐