การเดินทางและการแต่งกลอน : หน้า 124/164

ไก ควงปากกหหัวแบ่ฌที่สุดในใส 0 นิราศเริ่มที่นี่ดีสิ้ กระวีกระวาดลุกจากที่ รีบเร็วรีบเก็บของพสัน ช่วยกวาดช่วยเก็บเสร็จเรียบร้อย ยืนคุยยืนคอยด้วยสุขสันต์ ไม่เนิ่นไม่นานรสมาทัน ยิ้มเก่งยิ้มกัน อุ๊ย!ดีใจ จากดอยจากดงลงสู่วัด สงบสงัดทั้งสดใส อิ่มอกอิ่มเอมเปรมฤทัย พายตุ๊กพายไก่อร่อยพลาง ประเดี๋ยวประก๋าวเข้าลาพูน ข้าวแด๋นข้าวตังตั้งริมทาง ทางนี้ทางนู้นปูนลำปาง พระปิ่นพระปรางค์เขลางต้นคร เพลินจริงเพลินจังนิ่งรถเล่น ตรึกในตรึกนิ่งดึงดวงซ้อน ใจหยุดใจเย็นตามค่า สอน มีคลายมีคลอนจรต่อไป เลาะแล่นเลาะสัดเมืองระแหง น้ำไหลน้ำแรงล้นเขื่อนใหญ่ ไหลเกรี้ยวไหลกราดน่าตกใจ บ้านเรือนบ้านไร่เลียหายกัน มองไม้มองเมืองลาวแพงเพชร ปั้มก็มเด็ดไม่ผ่านผัน หน้านะคะ นุ่นว่า ได้ว่า เมื่อก่อนตอนที่ยัง ไม่ได้เป็น น.ร.อภิญญา เวลาขึ้นลงเชียง- ใหม่-กรุงเทพฯ เราก็เดินทางด้วยเครื่อง บินเกือบทุกครั้ง แต่พอนั่นมาเป็น น.ร. อภิญญา เวลาเดินทางก็ไปทางรถตู้ซึ่งนุ่น ว่า มันทําให้เราได้รู้ได้เห็นว่าในแต่ละ จังหวัดเป็นอย่างไร ท่าให้เกิดนิราศบทนี้ ด้วย แล้วก็ทําให้เราได้เห็นสถานที่ อย่าง ผ่าน จ.นครสวรรค์ เราเห็นคลอง เห็นเรือ เห็นท่าข้าว ท่าให้พอนึกภาพหลวงพ่อวัด ปากน้ำสมัยก่อนบวชออก แล้วเราก็ตรึก องค์พระไปด้วย นุ่นว่าเดินทางแบบนี้ก็ดี เหมือนกันค่ะ พอวันที่ (๔ พ.ย. เราเดิน เบรคเอี๊ยดเบรคอาดทานกลางวัน จานนี้จานนั้นนันค์จริงเชียว ทางขึ้นดอยสุเทพ ต่อจากนั้นมาไม่กี่วัน ชื่อเดิมชื่อตังชากังราว กล้วยไข่กล้วยขาวทั้งเหลืองเชียว หลวงพ่อท่านก็ขึ้นมาที่ดอยสุเทพ นั่นยัง รถเลยรถเลี้ยวปากน้ำโพ นักน้อมถึกในพระคุณโข ไม่เคยเล่าให้คุณแม่ฟังว่า ปกติเวลาหลวง พ่อขึ้นมา น.ร.อภิญญาจะช่วยกันแต่ง ทิวทุ่งทิวทัศน์งามดีเดียว เรือข้าวเรือข้างกระดานใหญ่ ด้วยพ่อด้วยพระ “จันทสโร” หลังเพลหลังพิงก็นิ่งหลับ บ้างดีดบ้างลุยจำนรรจา ถิ่นเกิดถิ่นเก่าบ้านหลวงพ่อ ประสิทธิ์ประสาทวีชชาดี ไชยะ ไชโย อ่างทองแล้ว แต่ก่อนแต่กาลกรุงลูกเผา ถึงเขตถึงคามบางปะอิน ดื่มน้ำดื่มนมช่างชื่นบาน เมืองบัวเมืองบุญทุ่นใจนัก เข้ากายเข้ากลางดวงใสกลม สาณ สายาคมาถึงวัด สิ้นสุดสิ้นเลืชงอกัญญา เคยล่องเคยโล้ขายข้าวมา บ้างนอนบ้างนับองค์พระหนา ผ่านเมืองผ่านมาลิงค์บุรี ผู้เกิดผู้ก่อกายธรรมนี้ เร็ววันเร็ววี่พบพ่อเรา จารคลาดจากแคล้วเข้าเมืองเก่า ไทยโศก ไทยเศร้าเล่ามานาน ใกล้ที่ใกล้ถิ่นวัดสถาน สนุกสนานสราญรมย์ อยากพิงอยากพักให้สุขสม น่าชื่นน่าชมในอุรา เหนื่อยจริงเหนื่อยจัดแต่หรรษา ปิดไ อำลานิทราเอย อ่านแล้วคุณแม่ชอบไหมคะ ค่าว่าเมืองระแหง คือ จ.ตาก ชากังราว คือ จ.กำแพงเพชรค่ะ เป็นชื่อเดิมของจังหวัด กลอนบทนี้หลวงพ่อท่านได้ น่าวไปดัดแปลงเป็นกลอนแปดด้วย เพราะมากเลยค่ะ เอาไว้นั้นขอเวลาไป ค้นหากลอนแปด บทที่หลวงพ่อแต่ง แล้วจะเขียนมาให้คุณแม่อ่านในคราว กัลยาณมิตร ผ/? 29 มกราคม ๒๕๕๐ กลอน แล้วเขียนลงกระดาษแผ่นใหญ่ๆ แล้วน่าไปแปะที่ประตูห้องหลวงพ่อ เรา เรียกกันว่า กลอนประตู นั่นจะเขียน กลอนประตูบทที่ ๕ ให้คุณแม่อ่านนะคะ “พรรบานอภิญญาหญิง โชคดี มี ความสุข อยู่บนดอย ๓๙” พรรษานี้พรรษาทอง ของลูกหญิง พรรษานี้ พรรบานิ่ง ท่า ใจใส พรรษานี้ หมิ่นผัก ธรรมภายใน พรรบานี้ ตั้งใจ อบรมตน อภิญญาหญิง ก้าวไป อย่างแน่วแน่ อกัญญาหญิง ไม่ยอมแพ้ เร่งฝึกฝน อกัญญาหญิง ท.ทหาร ล้อดทน อกัญญาหญิง ทุกคน ด.เด็กดี โชคดีที่ หลวงพ่อ ท่านเมตตา โชคดีพ่อ กรุณา ไม่หน่ายหนี โชคดีจัง ได้สร้างบุญ ทับทวี