การฝึกตนและการเรียนรู้ธรรมะ : หน้า 125/164

ไชคดีนี้ มีหลวงพ่อ เป็นต้นบุญ มีความสุข ในกลาง ทางสายเอก มีความสุข ปลีกวิเวก ธรรมเกื้อหนุน มีความสุข เราพี่น้อง ช่วยเจือจุน มีความสุข รักอบอุ่น สามัคคี อยู่บนดอย กายใจ ช่างสดชื่น อยู่บนดอย ทุกวันคืน แสนสุขี อยู่บนดอย ดีดถึงพ่อ ทุกนาที อยู่บนดอย ธรรมะดี ทวีคุณ เมื่อคืนนี้สุกนอน นับองค์พระ และวันนี้สุกไม่ละ จากกลางศูนย์ ล้วนพรุ่งนี้ ลูกหมุนตรีก ให้เพิ่มพูน ถึงวันนั้น หยุดสมบูรณ์ สมหวังเอย ชิ ไกดวงใจฝึกที่รักแม่มากที่สุดในโลไ เขียนเสร็จก็น่าไปแปะที่ประตูห้องหลวงพ่อในคืนที่ ท่านจะขึ้นมา รู้ลึกว่า วันนั้นนั่นป่วย นอนปวดหลังอยู่ที่ บ้าน พอหายป่วยก็เดินมาเรือนตำหนัก ก็ได้เห็นว่า แผ่น กลอนมีตัวหนังสือที่ไม่ใช่ลายมือของพวกเราอยู่ด้วย จึง เดินเข้าไปดู เห็นว่าเป็นลายมือของหลวงพ่อท่านเขียนไว้ว่า หากอยากเรียนวิชชาอย่างแท้จริง ให้สุกหญิงไม่ยอมแพ้เร่งฝึกฝน ท.ทหารแดนสราญต้องอดทน สุกทุกคนควรเอาอย่างคุณยายจันทร์ ท่านเกิดนทนทีวบำเพ็ญคบะ ไม่เลิกละพระกลางกายแสนขยัน ท่าอะไรท่าจริงทิ้งชีวั ไม่นานครับท่านเชี่ยวชาญการปราบมาร บทนี้ท่านเขียนตอนหลังฉันมื้อเข้าวันที่ พอหลังมื้อเพลวันเดียวกันท่านก็เขียนกลอนอีกบทหนึ่ง เขียนไว้ว่า เราจะมีเวลาอยู่ในโลกนี้ ไม่กี่ปีก็ดับทิ้นทิ้นสังขาร ท่าวันนี้ห้ดีกว่าเมื่อวันวาน ไม่ช้านานก็จะได้เหมือนยายเอย ท่านเขียนไว้หลายบทแต่นุ่นว่า ๙ พ.ย. ๓๙ ๓ บทนี้ได้ขึ้นใจ มกราคม ๒๕๔๐ ที่สุดและขอบที่สุดด้วย ขึ้นมาครั้งนี้ท่านให้โอวาทเกี่ยวกับ การฝึกตน ท่านบอกให้ น.ร.อภิญญาเอาคุณยายอาจารย์ เป็นแบบอย่างในทุกๆ ด้าน นุ่น ได้เกี่ยวกับความตั้งใจ จริงของท่าน ท่านตรีการรบะตลอดเวลา หลวงพ่อท่าน เน้นเรื่องการตรึกธรรมะบาก นั่นว่า การตรึกธรรมะแสดง ให้เห็นถึงความตั้งใจ ความเอาใจใส่ และวัดได้ว่า เรารัก ธรรมะมากขนาดไหน แล้ว นุ่นว่า ได้ว่า ตอนที่หลวงพ่อ ถามประสบการณ์ภายใน พอนั่นตอบเสร็จ หลวงพ่อท่านก็ พูดให้กำลังใจ ท่านเล่าว่า มีฝรั่งมากราบหลวงพ่อ ชั่วโมง เขาคุยแต่เรื่องธุรกิจ พอเขาคุยเสร็จ หลวงพ่อก็ถามว่า เคยนั่งสมาธิไหม ไม่ถึง ๑๐ ไม่เคยแต่เขาสนใจ หลวงพ่อ เขาบอกว่า ถามต่อว่า ถ้าจะสอนให้ตอนนี้เอาไหม เขาบอกเอา นั่งไป นาที เขาก็เห็นดวงธรรมและอธิบายให้หลวงพ่อ ฟังว่า เห็นเป็นอย่างไรบ้าง แล้วเขาก็น่า หยกขึ้นมาถวาย หลวงพ่อ ตอนแรกหลวงต่อก็ถามว่า ให้ทำไม เพราะปกติ ฝรั่งเขาจะไม่ค่อยรู้จักการให้ ฝรั่งตอบว่า ให้แล้วมีความสุข อยากให้ แล้วหลวงพ่อท่านเล่าให้ฟังว่า ถ้ามีธรรมะก็จะมี คุณธรรมเกิดขึ้นมาเอง และมีความบริสุทธิ์ด้วย เท่าที่นั่น ฟังดูแล้วที่ท่านเน้นมากก็คงจะให้เอาคุณยายเป็นแบบอย่าง อยู่มาไม่กี่วัน หลวงพ่อท่านก็อยากจะให้ น.ร.อภิญญา ไปเปลี่ยนบรรยากาศในการฝึกฝนตนเอง โดยให้มาที่พนาฯ วัฒน์ คืนก่อนที่จะเดินทาง หลวงพ่อท่านให้โอวาท ท่าน บอกว่า ความรู้จะต้องคู่กับความสุขและความบริสุทธิ์ จะ ทำวิชชาได้ต่อเมื่อเห็นเห่งแล้วจึงจะรู้แจ้ง ท่านบอกว่า เมื่อหยุดไปถึงจุดหนึ่งจะ จู่ความสุขมาก จะไม่ต้องการสั่ง ใดอีก และที่นั่นว่า ได้แม่นมากคือ ปกติเนี่ย นุ่นมักจะคิด บ่อยๆ ว่า ทำไมต้องมีลัยสด้วย เรายังเด็กอยู่เลย คือนั่น จะมองความตั้งใจแบบมากๆ การตรึกธรรมะทั้งวันติดต่อ กันนานๆ ว่าเป็นเรื่องซีเรียส แล้วก็คิดว่า ทำไมเราต้อง มาท่า ด้วย ยังเด็กอยู่เล่น 1 หลวงพ่อท่านบอกว่า เราไม่ใช่ เด็กแล้วนะจ๊ะ เป็นเด็ก แต่ภายนอก คนที่ไม่รู้จักแสวงหา ธรรม หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านบอกว่า ถ้าอายุ ไม่แสวงหาธรรม ก็ยังเหมือนเด็กเล่นขายของอยู่ เพราะ ฉะนั้นเรามาเข้าวัดตั้งแต่เด็ก เรียนธรรมะ ก็ไม่ใช่เด็กแล้ว 0 กัลยาณมิตร 80 แล้วยัง