ความภาคภูมิใจในความเป็นไทย : หน้า 100/164

เ80 เ8าเข้าใจกัน โดย นกอร ชินเมธีพิทักษ์ เกิดเป็นไท ข้าพเจ้ามัก เมื่อ ชอบมองลูกครึ่ง ที่มีพ่อ หรือแม่เป็นชาวผิวขาวด้วยความชื่นชอบ ไม่ว่าจะในทีวีหรือพบเจอที่โรงเรียนบ้าง ตามสถานที่ต่างๆ บ้าง และรู้สึกอยาก เป็นอย่างเขา เคยแอบคิดว่า เราน่าจะ เกิดเป็นเด็กฝรั่งบ้าง จะได้มีตากลมโตลี สวย จมูกโด่ง รูปร่างสูง แล้วยังพูด ภาษาอังกฤษฟุดฟิดฟอไฟได้ตั้งแต่เด็ก ครั้นเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ข้าพเจ้า กลับนึกดีใจที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย รู้สึก รัก กล่าวที่ว่า “เมืองไทยนี้เสนดีหนัก หนา ในน้ำมีปลาในนามีข้าว, เพราะ คำ กล่าวนี้มิได้หมายถึงเพียงแต่ความ สุขอิ่มเอมที่เรามีอาหารการกินอุดมสม บูรณ์เท่านั้น แต่ความมีกินมีใช้ที่ไม่แห้ง แล้งขาดแคลนนี้ ได้ถูกหล่อหลอมลงใน ดวงใจของชาวไทยลีบต่อมา ได้ทำ ให้ คนไทยมีความน่ารัก มีน้ำใจงดงามโอบ อ้อมอารี มีมิตรจิตมิตรใจ ห่วงใย เอื้อ เอื้อเอื้ออาทรต่อกันและกัน แตกตาง จากบางชาติบางภาษาที่อยู่กับสงคราม และการสู้รบอยู่กับทะเลทรายและความ กระหายหิว อยู่กับความเร่งรีบบีบคั้น ทางเศรษฐกิจและสังคม กัลยาณมิตร AO. มกราคม ๒๕๕๐