การทำบุญและการเดินทาง : หน้า 115/164

จากความทธวจ่าง โดย อุบาสิกาถวิล (บุญทรง) ซีรีส ขำกัดสด TMฟปเบือนแอา ขออนุโมทนา เปลี่ยนบรรยากาศชะมั่งนะคะ ที่เราได้มาตอกเสามงคลต้นสุดท้าย ๕ ม.ค. ๒๕๖๐ ด้วยกัน เดือนนี้ขึ้น ปีใหม่ ๒๕๕๐ อายุของทุกคนเก่าไปอีกปี ป้าคุยกับคุณมาหลายปีเต็มที่ เบื่อเมื่อไหร่บอกด้วยนะคะ บรรณาการท่านจะได้หาคนอื่นมาคุย เมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมาแทบทั้งเดือน ป้าตามท่านเจ้าคุณหลวงท่อทัตตชีโวของเรากับพระภิกษุ สงฆ์วัดเราอีก ๙ รูป ไปร่วมพิธีทอดกฐินประจำปีที่วัดพุทธเมย์รูด ลอสแองเจส แคลิฟอร์เนีย ได้ไปชมบ้าน ชมเมืองในประเทศนั้น เป็นการพักผ่อนชีวิตไปในตัว วิ่งตามพระภิกษุท่านไปโน่นมานี่แทบทุกวัน กลับถึงที่พัก ทุ่ม วันไหนป่าต้องบรรยายธรรม หลวงพี่ท่านก็จะรีบกลับไม่เกิน ๒ ทุ่ม ให้มาถึงอาบน้ำ ก็ขึ้นเวทีแสดง ทันที เลยไม่มีโอกาสคิดถึงเมืองไทยสักวัน เพลินเที่ยว เพลินทำงานไปเกือบตกอดเดือน ๓-ธ พอกลับมาถึงได้รับค่าบ่นจากลูกๆ และพวกเราหลายคนว่า ทำไมไม่ส่งข่าวมั่งเลย ทำให้ทั้งเป็นห่วง ทั้งคิดถึง ป่าจึงมาคิดได้ว่า การเดินทางของป่าในครั้งนั้นสะดวกสบาย สนาสนานเพลิดเพลิน ไม่มีความ ลำบากอะไรๆ เวลาเป็นเดือนก็เหมือนวันสองวัน มิน่าเล่าผู้คนที่ทำบุญไว้ ตายลงไปเกิด แม้เพียงในสวรรค์ ชั้นที่หนึ่ง “จาตุมหาราชิกา” พบความสุขสบายเพลิดเพลินยิ่งกว่าป่าเป็นพันเป็นหมื่นเท่า ท่านเหล่านั้นจึงลืม มกราคม ๒๕๔๐ (c) กัลยาณมิตร ..........