โหระพา : หน้า 91/164

กที่ไม่มั่ง "สวิรัติ) ผักชนิดนี้เป็นที่ทราบกันดีมาแต่โบราณกาลแล้วนะคะว่า โหระพา เวลาทานอาหาร ที่ทำให้ระบบการย่อยไม่ดี ก็มักจะทานใบโหระพากันอย่างง่ายๆ ไม่มีพิธีรีตองอะไรมาก มักทานในเวลาหลังอาหารคาวเป็นส่วนมาก ผักโหระพา บางท่านอาจจะไม่ชอบเพราะความเผ็ดเพื่อนหน่อยๆ รสปร่านิดๆ อาจจะร้อนท้องนิดหน่อย แต่สบายเมื่อผ่านไปสักครึ่งชั่วโมงจะรู้สึกสดชื่นดี แต่การจะรับ ประทานผักให้มีประโยชน์ ความอร่อยบางครั้งก็ต้องมาทีหลังนะคะ ถ้าจะนึกทานผัก กันทุกรูปแบบก็ต้องทานให้เป็น ให้พอเหมาะ ไม่ใช่หนักชนิดใดมากจนเกินไปค่ะ เพราะ ว่าผักแต่ละชนิดก็ให้คุณค่าทางสารอาหารที่แตกต่างกัน และสรรพคุณก็แตกต่างกันไปค่ะ ก็เหมือนพวกเรานักสร้างบารมีไงละคะ บางครั้งเราก็มีมุมมองมุมเข้าใจของเราที่แตก ต่างกันไป แต่พวกเราก็มีเป้าหมายเดียวกันไม่เคยแปรผัน มาพูดถึงโหระพากันต่อนะคะว่า เมื่อพวกเราเรียกผักชนิดนี้ว่าโหระพาแล้วจะมีชื่อ อื่นๆ เรียกว่าอย่างไรซีก โหระพา ชื่อวิทยาศาสตร์เรียกว่า O01 ตบ เว(25/100) นกก ชื่อวงศ์ LABIATAE ชื่อสามัญ 00๓๓on 52511, 55/6615ฉรแ ชื่ออื่นๆ ก็มีนะคะ เช่น โหระพา โหระพาไทย กิมปิกห่วง(จีน) ห่อกวยซวย ห่อวอ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน เขาเรียกค่ะ) กอมล้อ(พายัพ) จะว่ากันไปแล้วโหระพานับว่าเป็นพืชที่ปลูกง่าย เป็นพืชล้มลุก ทนต่อสภาพดินฟ้า อากาศดี สูงไม่มากแค่ ๘-๒๕ นิ้ว ประมาณนั้นค่ะ แต่อย่าไปกลับสนกับใบแมงลักละ เพราะมีลักษณะคล้ายๆ กัน การนำมาประกอบอาหารจะแตกต่าง เพราะเป็นคุณสมบัติ ที่แตกต่าง ก็เหมือนพวกเราบางท่านอาจจะมีหน้าตาคล้ายกันบ้าง แต่ก็แตกต่างกันทั้ง อุปนิสัยใจคอ หรือความสามารถ หรือธาตุธรรมที่แตกต่างกันไป มีอยู่อย่างที่เหมือนกัน เหนือคุณสมบัติทั้งหลาย คือการเข้าถึงธรรมกายใช่ไหมคะ อ้อ และโหระพานี้จะต่างกับ แมงลักอีกก็ตรงที่ว่าต้น เปลือกจะมีสีเขียวอมม่วงและมีขนอ่อนๆ ปกคลุมทั้งว่าต้นและมี กลิ่นหอมด้วยค่ะ ใบของโหระพานี้จะออกเป็นใบเดี่ยว แห่มิใช่ศิลปินเดี่ยวนะคะ เพราะ ถึงอย่างไรพวกเราก็คือนักสร้างบารมีที่ทำงานร่วมกันเป็นทีมใหญ่ โหระพา โ ด ย ที่ ช า ก ร กงเพชร มกราคม ๒๕๔๐ ใบโหระพาจะมีสีเขียวเข้ม สวนเจาดอก โหระพานั้นจะออกเป็นช่อ นั้นๆ คล้ายฉัตร สวย ไปอีกแบบ (แบบดอกโหระพาไงคะ) เป็นช่อเชื่อม ติดกันเป็นหลอด เห็นไหมคะว่าถึงจะแยกกัน เป็นชั้นแต่รวมติดกันเป็นช่อเดียว เหมือนพวก เราเลยค่ะ ถึงจะแยกหน้าที่กันท่า แต่เราก็มีจุด 0 กัลยาณมิตร อ่าน ต่อ หน้า ๕๕