คุณภาพชีวิตและจิตใจของผู้คน : หน้า 117/164

ชมเชยมีเรื่องความสะอาด ความมี ระเบียบ และอัธยาศัยของชาวเมือง โดยทั่วไป ผู้คนเหล่านั้นมีความรู้สึก ร่วมกันในการรักษาสาธารณสมบัติ รักษาสิ่งแวดล้อม เราไม่เห็นความ สกปรกตามถนนและบ้านเรือน ไม่มี ใครทิ้งสิ่งสกปรกลงตามที่สาธารณะ เด็กเล็กๆ แม้เพิ่งหัดเดิน ก็จะรู้จักน่าา เศษขยะไปทิ้งในถังทิ้งขยะ เรื่องความ สะอาดและความมีระเบียบนั้น บ้าน เมืองของเราแพ้เขาราบคาบ เพราะ คุณภาพจิตใจคนของเราตากว่าของเขา มาก เรื่องที่สองเป็นเรื่องความซื่อสัตย์ ของผู้คน โดยเฉพาะคนผิวขาว ป่าพบ ด้วยตนเองบ่อยๆ ในการซื้อสินค้า เขา จะบอกคุณภาพของสินค้าโดยซื่อตรง ดีบอกว่าดี ไม่ดีบอกไม่ดี บางทีสินค้า คุณภาพดี แต่มีขายที่ร้านอื่น เขาจะ บอกให้ไปซื้อตามที่มี ไม่ให้ซื้อสินค้า ในร้านของเขา นอกจากเราจะต้องการสินค้าคุณภาพรองของร้าน เขาเอง เรื่องนี้ในบ้านเมืองของเราไม่มี สินค้าร้านตนเองดีกว่าที่ อื่นหมด และสินค้าก็มีราคาขายตามป้ายราคาไม่ต้องต่อ ตอนแรกไปใหม่ๆ ป่าแปลกใจมากที่บ้านเขาไม่มียุง ไม่มีแมลง พืชผักผลไม้ไม่ต้องฉีดยาฆ่าแมลง แถมผู้คนส่วนใหญ่ทำไมรูปร่าง หน้าตาได้สัดส่วนสวยงาม มีที่อยู่ดีๆ สะอาดๆ เครื่องอุปโภค บริโภค สะดวกสบาย มีภูมิประเทศ วิวทิวทัศน์สวยงาม แม้ในเมืองที่อยู่ จะไม่มีพืชพันธุ์ธัญญาหารเกิดขึ้น ก็ไม่อดอยาก เพราะจะมี ทรัพยากรอย่างอื่นเช่น แร่ธาตุหรือน้ำมัน ขายเป็นเงิน นำไปซื้อ หาผลิตผลทางอาหารจากรัฐอื่น คนยากจบก็มีเหมือนกัน มักเป็น คนผิวดำ ที่ไม่ชอบท่าการงาน จะอยู่กันเป็นแหล่งๆ นอนในกล่อง กระดาษ กินอาหารจากกองขยะ แต่ก็ไม่ไปทำความเดือดร้อนใน แหล่งอื่น อาจเป็นเพราะแต่ละแห่งอยู่ไกลกันเกินกว่าจะเดินทาง ด้วยเท้าไปถึง ป่าเล่าตอนนี้เพื่อเป็นเครื่องยืนยันว่า ใครไม่ทำทานไว้ก็อด อยากยากจน แม้จะมีคนขอจ้างไปทำงาน กรรมก็บีบไม่ให้อยาก ทำ ชอบอยู่อย่างแร้นแค้น เห็นว่าสบายดี ส่วนพวกอยู่สุขสบาย ก็เป็นด้วยท่าทานไว้ แถมยังมีรูปร่าง หน้าตาสวยงาม ก็ด้วยถือศีลไว้ในอดีตชาติ มาชาตินี้ยังมาเป็นคน ดีอยู่ในศีลธรรมอีก บ้านเมืองของเขาจึงเจริญ มกราคม ๒๕๔๖ กัลยาณมิตร