ความสำคัญของชีวิตประจำวัน : หน้า 37/132

Ai ส่วนเรื่องของชีวิตประจำวัน สิ่งนี้สำคัญมากพอๆ กับพื้นฐานทางอารมณ์และจิตใจ คน โบราณพร่ำสอนสตรีให้ตระหนักอยู่เสมอว่า การทำบ้านให้สะอาด ทำท้องหับให้น่าอยู่ ภายใน เรือนมีระเบียบ คนในบ้านมีวินัย ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและความรัก เป็นหัวใจของการได้ครอบ ครองดวงใจของลูกและสามี สิ่งนี้สำคัญ เริ่มต้นตรงตามคำสอนของพระพุทธองค์ที่ว่า “การงานมิให้คั่งค้าง” คือ ตื่น นอนบีบต้องเก็บที่หลับที่นอนโดยทันที เสื้อผ้าใส่แล้วไม่หมักหมมไว้ ต้องรีบชักให้สะอาด ซักผ้า บีบต้องตากใบ เก็บผ้ามาแล้วไม่ให้กองสุมไว้ ให้พับให้เรียบร้อย วางซ้อนมุมให้ตรงกัน เข้าท้อง น้ำเสร็จแล้วให้สำรวจดูความเรียบร้อยว่าไม่ทิ้งสิ่งอันไม่งามไว้ เช็ด และทำความสะอาดมิให้น้ำ เนืองนองอยู่คั่งค้าง ทั้งอ่างล้างหน้า อ่างอาบน้ำ พื้นท้องน้ำ เพราะนอกจากจะทำให้ตนเองเป็น ผู้มีวินัยแล้ว ยังเป็นการแสดงความรอบคอบ มีน้ำใจต่อคนอื่น ที่จะมาใช้ท้องน้ำต่อจากเรา เพื่อความสดชื่น ตื่นนอนต้องดื่มน้ำอุ่น ทานอาหารแล้วต้องล้างถ้วย ล้างจานของตนเอง ขณะทานอาหารให้อาหารอยู่แต่ในชามของตน ไม่ให้ตกออกรายรอบ ไม่ให้ปีนขอบจาน ทาน อาหารแล้วต้องแปรงฟันทุกครั้ง เพื่อชำระล้างเศษอาหารและกลิ่นเหม็น ทั้งหมดนี้คือเสน่ห์ของตน เสน่ห์ของการดำรงชีวิต เสน่ห์ของครอบครัว เสน่ห์ของบ้าน ที่ จะทำให้ท้องน้ำ ห้องนอน ท้องอาหาร และท้องครัวดูสะอาด บริเวณรอบบ้านสดชื่นเขียวขจี เพราะเด็กๆ ล้วนต้องเจริญเติบโตต่อไป ชีวิตของพวกเขาจะได้มีเสน่ห์ งดงาม ทั้งเพื่อตัวเอง และเพื่อคนที่อยู่ใกล้ และนี่คือ ทั้งหมดที่พยายามให้กับเด็กๆ ที่มาอยู่มากินมานอนด้วยกัน เรื่องของความเก่ง ไม่ต้องพูดถึง เพราะไม่ว่าจะเก่งสักเพียงไหน หากธารมณ์และวิถีชีวิตประจำวันยังไม่ศิวิไลซ์ เขาย่อมพลาดโอกาสที่จะประสบผลสำเร็จในชีวิต และในทิศทางเดียวกัน ความสุขที่เด็กได้ จากการเต็มอิ่มในความรัก อิสรภาพ เหตุผล อภัย เต็มไปด้วยวินัยในการดำเนินชีวิต พวกเขา จะพัฒนาอารมณ์ และจิตใจไปสู่ความเป็นผู้มีปัญญา มีวิจารณญาณ มิสติรอบคอบด้วยเหตุผล พฤษภาคม ๒๕๔๐ กัลยาณมิตร