การสืบราชสมบัติ : หน้า 111/132

แสดงอาการกลัดกลุ้ม คิดหนัก ประชุม ยังผลให้สายตาของทุกคู่ เพราะความคุ้นเคยของม้าสินธพ ทันไปมองเขาด้วยแววกระตือรือร้น ทำให้อำมาตย์บางคนกล่าวทักท้วง ขึ้น ให้ถอยบุษยราชรถกลับคืนมาใหม่ “พระราชสมบัติว่างพระเจ้า แม่นดินปกครองอยู่ขณะนี้ พวกเรา จะทําาอย่างไรดี” “นั่นซีนะทรงมีแต่พระราชธิดา เราถือเครื่องดนตรีตามไปข้างหลัง” หนุ่มนอนหลับสนิทอย่างมีความสุข “เอาเครื่องดนตรีไปด้วยทำไม บุษยราชรถเคลื่อนเป็นวงประทัก ษิณรอบแท่นมงคลศิลาอาสน์ครบ ๓ หรือท่านปุโรหิต” “อ้าว ก็เอาไว้เป่าประโคม รอบแล้วก็หยุด เหมือนรอคอยให้ ไม่มีพระราชโอรสสืบราชสมบัติ เวลาที่บุษยราชรถไปหยุดอยู่ตรง ชายหนุ่มผู้มีบุญญาธิการก้าวขึ้นมา หน้าผู้มีบุญที่จะได้มาเป็นพระราชา พวกเราจะหาอย่างไรดี” “ใครจะเป็นพระราชาพระ ของพวกเรานะซิท่าน องค์ต่อไป” “มีราชสมบัติ ไม่มีพระราชา ปกครอง ไม่สมควรเลย” แล้วพวกเขาก็พากันยกมือกุม บนราชรถ ปุโรหิตมองเห็นคนนอนคลุม “งั้นก็อย่ารอช้าเลย รีบแยก ผ้าอยู่บนแท่นนั้น ก็เปิดผ้าคลุมเท้า ย้ายกันไปจัดเตรียมบุษยราชรถ ออกๆ หลังจากที่ได้พิจารณาดูพื้น แล้วรีบดำเนินการกันเถอะ” เท้าของคนที่นอนอยู่จนละเอียด บุษยราชรถค่อยเคลื่อนอย่าง ถี่ถ้วน ความปีติปรีดาได้ฉายชัด หัวบ้าง กุมแก้มบ้าง กุมคางบ้าง สง่างามด้วยฝีเท้าของม้าสินธพทั้ง ออกมาบนใบหน้าอย่างไม่อาจปิด “ข้าพเจ้าคิดออกแล้ว” ปุโรหิต ธ: ตัว ออกจากประตูเมืองทางทิศ บังไว้ได้ จึงอุทานขึ้นมาด้วยความ ตะวันออก แล้วบ่ายหน้าตรงไปยัง ตื่นเต้น ที่อาวุโสที่สุดกล่าวขึ้นท่ามกลางที่ ราชอุทยาน ด้วยความเข้าใจว่า “โอ...เทวดา..สวรรค์ทรงโปรด” ยังผลให้บุคคลอื่นเช้ามารุม ล้อมด้วยความตื่นเต้นเช่นกัน “ท่านทั้งหลายจงดูเถิด ช่าง “ท่านลืมไปแล้วหรือ” เขา “อย่าเลยท่าน” ปุโรหิตคน กล่าวต่อ “ตามโบราณราชประ เดิมกล่าวห้าม “ไหนๆ เราก็ปล่อย เป็นบุญของพวกเรายิ่งนักที่ได้มา พบผู้มีบุญบารมีเช่นนี้ อย่าว่าแต่ เพณีก็เคยมีกล่าวไว้ ตามวชิที่ ข้าพเจ้าจะกล่าวต่อไปนี้” บุษยราชรถไปแล้ว ให้เขาเคลื่อน ราชสมบัตในเมืองพาราณสีเลย แม้ ออกไปตามแรงดึงดูดของผู้มีบุญ “อย่างไรหรือท่านปุโรหิต” “พวกเราสักการะอัญเชิญ เทวดาแล้วเลี่ยงบุษยราชรถ คือรถ เทียมม้าสินธพ ธ: ตัว ซึ่งมีสีขาวดัง ดอกบัวขาว แล้วบรรทุกเครื่อง เบญจราชกกุธภัณฑ์ ๕ อย่าง คือ พระมหาพิชัยมงกุฎ พระแสงขรรค์ ชัยศรี ธารพระกร วาลวิชนี และ ฉลองพระบาท พร้อมทั้งเศวตฉัตร ขึ้นไปปักไว้บนบุษยราชรถ ให้ครบ ล้วน แล้วก็ปล่อยไป แล้วก็ให้พวก เถิด” ๓ เมื่อปุโรหิตกล่าวเช่นนี้แล้ว ก็ มิมีใครกล่าวคัดค้านอีกเลย บุษย ราช รถยังคงเคลื่อนม่านราชอุท- ยานอันร่มรื่นด้วยไม้ใหญ่ และบุปผา ชาติที่ออกดอกบานสะพรั่งสองข้าง สัญลักษณ์ของการยอมรับชายหนุ่ม ทาง โดยมีหมู่มุขมนตรีอำมาตย์ทั้ง หลายพร้อมด้วยราชบุรุษนักประโคม ดนตรี เดินตามหลังกันไปตามลำดับ ในที่ สุด บุษยราชรถก็เคลื่อนมาถึง แท่นมงคลศิลาอาสน์ที่มีร่างของชาย พฤษภาคม ๒๕๔๐ O® กัลยาณมิตร ขึ้นสู่ราชสมบัติอย่างหมดจดงดงาม ชายหนุ่มลืมตาขึ้นหลังจาก การประโคมดนตรีจบลง เลิกผ้าห่ม ที่คลุมศีรษะออกมาด้วยกิริยาอาการ อันเป็นปกติ มิได้ตื่นเต้นหรือหวาด ราชสมบัติในทวีปทั้ง x พร้อมด้วย ทวีปบริวารอีกสองพัน เขาผู้นี้ก็มี บุญบารมี มีความสามารถที่จะ ครอบครองได้อย่างสบายๆ” กล่าว จบแล้วปุโรหิตก็สั่งให้ราชบุรุษประ โคมดนตรีขึ้น ครั้ง อันเป็น