การสังคายนาและการพัฒนาพระพุทธศาสนาในล้านนา : หน้า 49/132

พระสมุห์นพพันธ์ จิตธมฺโม ผู้เป็นกำลังหลักในการสอบทานภาษาล้านนา ปัจจุบันรับผิดชอบดูแลหอพระไตรปิฎกภาษาตานนาและนานาชาติ วัดร่ำเปิงดโปทาราม ให้หล่อพระพุทธรูปไว้เป็นพยานในการกระทำสังคายนาไว้ ๒ องคคือ อ.พระป่าตาลน้อย เป็นศิลปะแบบอู่ทอง ประดิษฐาน ไว้ ณ พระวิหารนั้น ต่อมาพระเจ้ากาวิละได้ชวนประชาชน ให้ช่วยกันอัญเชิญไปประดิษฐาน ณ วัดศรีเกิด อำเภอเมือง เชียงใหม่ จวบจนปัจจุบันนี้ ๒.พระเจ้าทองทิพย์ หรือ พระสิงห์น้อย หลอดวย ทองคำผสม แต่มีพื้นทองมากกว่า 60^0 ขณะนี้ประดิษฐาน ณ วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร ในรัชกาลพญาติโลกราชนี้นับว่าพระพุทธศาสนาเจริญ รุ่งเรืองที่สุด หลังจากการสังคายนาแล้วได้บันทึกพระไตร ปิฎกและอรรถกถาลงในใบลาน ยุคทองที่ ๒ ของล้านนาไทย ในรัชสมัยของพระเจ้าดิลกปนัดดาธิราช หรือ พระ เมืองแก้วนั้น เป็นยุคที่พระมหากษัตริย์และทวยราษฎร์ประ กอบกิจกรรมอันเป็นการพัฒนาจิตใจ ส่งเสริมและสร้างศิลป วัฒนธรรมอย่างมาก โดยเฉพาะด้านวรรณกรรมทางศาสนา นั้น มีการส่งพระภิกษุไปศึกษา ณ ลังกาทวีปและในชมพู- ทวีปด้วย มีพระสงฆ์หลายรูปที่เก่งกล้าสามารถเชี่ยวชาญ พระไตรปิฎกธรรมและภาษา จนสามารถรจนาคัมภีร์สำคัญ ที่พระสงฆ์ในสมัยต่อมาใช้เป็นเครื่องมือการศึกษา ตัวอย่าง พระสงฆ์เหล่านี้คือ พระสิริมังคลาจารย์เถระ ได้รจนาคัมภีร์ มังคสัตถ ทีปนี จักกวาฬทีปนี ฎีกาสังขยาปกาสกะ และเวสสันดร ทปนี พระรัตนปัญญา แต่งประวัติและตำนานพระพุทธ ศาสนาที่แผ่ขยายไปในเอเชียอาคเนย์ เรียกชื่อว่า คัมภีร์ชิน- กาลมาลีปกรณ์ การแผ่ขยายไปของพระไครปิฏกล้านนาและอรรถกถา ในสมัยพญาติโลกราช หลังจากสังคายนาแล้ว มีการ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๔๐