การเดินทางที่หลงทาง : หน้า 105/132

ครั้นถึงเวลากลางคืนก็ออกเดินทางต้นหนซึ่งนั่งอยู่ดูทิศทางจากดวงดาวบนท้องฟ้าเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย กองเกวียนจึงเดินหลงทาง เช้าวันรุ่งขึ้นก็เดินวนกลับมาอยู่ที่เดิม บริวารทั้งหลาย รู้สึกอ่อนล้าและหิวโหย ต่างพากันท้อแท้ทอดอาลัย ไปตามๆ กัน หิวน้ำเข้าหิวนํ้า เพราะเจ้าต้นหน เหลือเกิน คนเดียว ทำให้พวกเรา ต้องเป็นอย่างนี้ กัลยาณมิตร พฤษภาคม ๒๕๔๐ oom อย่ากล่าวโทษกันเลย พวกเรามาหาทาง แก้ไขดีกว่า

- การเดินทางที่หลงทาง