ข้อความต้นฉบับในหน้า
ท่าปาษรไฆก็แอย่าปมีกวามสุข
ตอจากหนา ๕๕
ต.ดูตัวเองว่าได้ไปข้องแวะกับอบายมุข 5 บ้างหรือไม่
ใน ๓ เรื่องใหญ่นี้รวมแล้ว ถ้ามีครบก็แสดงว่าตัวเองมีความบกพร่อง มีความ
พิการอยู่ในตัวถึง ๑๔ ข้อ ถ้าจะแก้ปัญหาให้สำเร็จ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงชี้ให้แก้ที่
ตัวเองก่อน ปรากฏว่าคำแนะนำของพระองค์ ทำให้เศรษฐีหนุ่มผู้นั้นผ่านพ้นวิกฤติการณ์
ทางธุรกิจได้ในเวลาต่อมาไม่นานนัก เพราะเหตุใดพระองค์จึงทรงสอนเช่นนี้
ขออุปมาให้ดูอย่างนี้ก็แล้วกัน สุนัขที่หัวเน่ามีหนอนไชอยู่ข้างใน เวลาหนอนไชหัว
มันเจ็บ มันก็จะวิ่งไปร้องไป เห็นใต้ถุนบ้านใครดูแล้วรู้สึกว่าเย็นดี มันก็คิดว่าถ้ามุดเข้าไป
อยู่ใต้ถุนนั้นแล้วมันคงจะเย็น แต่พอมุดเข้าไปจริงๆ มันก็ยังไปเจ็บไปปวดต่อ เพราะว่า
หนอนยังไชหัวมันอยู่ ต้องออกจากใต้ถุนบ้านวิ่งต่อไป
ไปเจอร่มไม้เย็น ก็คิดว่าเข้าไปอยู่แล้วจะหายเจ็บหาย
ปวด แต่ก็ไม่หาย ยังเจ็บยังปวดอยู่อย่างเดิม ไปเจอ
อาหารดี! คิดว่ากินเช้าไปแล้วคงจะหายเจ็บหัว แต่ก็
ไม่หาย กินยังไม่ทันอิ่ม หนอนมันไชหัวหนักเช้าอีก
มันจึงต้องวิ่งร้องเอ็งๆ ของมันต่อไป สุนัขมันมีแผลมี
ตำหนิอยู่ในตัว จะไปแก้ด้วยเรื่องนอกตัววิธีใดๆ ก็ไม่
มีทางหายเจ็บ เพราะว่าแม้ไม่ถูกจุด
คนเราเมื่อมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นมา ก็เดือดร้อน
อุ่นวายทำนองเดียวกับสุนัขหัวเน่า พระสัมมาสัมพุทธ
เจ้าจึงทรงห้ามเด็ดขาดว่า ไม่ให้ไปโทษคนอื่น แต่ให้
มาสำรวจดูความบกพร่อง ความพิการ ๓ เรื่อง รวม
๐๔ ข้อ ของตัวเราเองก่อน เพราะปัญหาด่วนมาก
ในโลกนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งโดยเฉพาะ แต่
จะเกิดขึ้นจากหลาย! ฝ่าย หลายๆ เรื่องรวมกัน และในฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนั้นต้องมีเราเช้า
ไปเกี่ยวข้องด้วยอย่างแน่นอน
เพราะฉะนั้นโดยรวมแล้ว ต้นเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้น จึงมักเนื่องมาจากความ
พิการของตัวเราส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งเป็นความพิการของสังคม ความพิการนี้เป็น
เสมือนหนอนที่มันเจาะชอนไขแพร่เชื้ออยู่ในหัวของเจ้าสุนัขหัวเท่านั้นแหละ ถ้าไม่เอาหนอน
และเชื้อของหนอนออกให้หมด ปัญหาก็ไม่จบ ในการสำรวจตัวเองนั้น ขอให้พิจารณา
ความเป็นเหตุเป็นผลของแต่ละเรื่องไปตามลำดับก่อนดังนี้
เรื่องที่ ๑ กรรมกิเลส
0
สำหรับเรื่องกรรมกิเลสนี้ เป็นเรื่องอันดับแรกที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงให้สำรวจ
ตัวเองว่ามีหรือไม่ กรรมกิเลสหมายถึงการกระทำที่ประกอบด้วยกิเลส ทำให้เกิดบาปขึ้น
ในใจเพิ่มขึ้นทุกวันๆ มี 4 ข้อคือ
©.การฆ่าสัตว์
การไม่ฆ่าได้ชื่อว่า
เป็นการให้ความ
ปลอดภัยในชีวิตเป็น
ทาน การไม่ลักทรัพย์
ได้ชื่อว่าเป็นการให้ความ
ปลอดภัยในทรัพย์สิน
เป็นทาน
กัลยาณมิตร
พฤษภาคม ๒๕๔๐