ความหวังในยามวิกฤต : หน้า 120/132

เหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นในยุคของเรา ยุคที่เราเจริญสุดขีดอย่างนี้" มือบ่ม แบองเออยังคง กา/หรียญสเตแลคที่ใต้โบตก ทอดมาจากบรรทบุรุษใช่เน่น เหรียญที่ล่าขานสืบต่อกันมาว่า เป็นเหรียญกักดสิทธิ์ และคุ้มครองบรรทบุรุษทั้งตระกูล มาขานาน “เดี๋ยวเราพักสักครู่แล้วกัน อาจเป็นเพราะฝนที่ตกไม่ลืมหูลืมตา ข้างนอกก็ได้ ที่ทำ ให้เรารับสัญญาณ จากเต็กกลมนั้นไม่ได้" “ก็ดี” เป็นการต่อสู้ที่ไร้ร่องรอย หากผลของ มันก็ปรากกฏแจ่มชัดแก่สายตาแล้ว!!! เรือล่า นั้นยังคงสง่างามอยู่กลาง ทะเล หลังจากที่ถูกพายุโหมกระหน่ำ แทบอับปางในชั่วโมงที่ผ่านมา ....ญามินทร์ผงกศีรษะขึ้นมอง ไปยังหมู่เพื่อนที่ยังนอนกันระเนระนาด ....ฝนห่างเม็ดลงไปแล้ว เจ้า เธอสลัดความมึนออกไปพ้นหัว ถอน หน้าที่บนฝั่งทันหน้าไปที่จอมอนิเตอร์ หายใจด้วยความโล่งอก...ทุกคน อีกครั้งอย่างไม่ได้มีความหวังอะไร ปลอดภัย มากนัก... ปาฏิหาริย์เป็นเรื่องงมงาย มือชุ่มฝนของเธอยังคงก่า เหรียญ เกินกว่าจะเชื่อถือสำหรับยุคนี้ ทุกคนดูจะมีความหวัง แม้จะเป็นความ หวังสุดท้ายก็ตาม คลื่นยักษ์สาดซัดเข้าหาตัวเรืออีก “อัตรา....คุณดูอะไรนี่” คนหน้า จอร้องเสียงหลง ขยับเก้าอี้ห่างออกมา ทันควันขณะขี้มือไปตรงหน้า....ภาพเรือ พาณิชย์โบราณ นั้นยังคงปรากฏตัว บนจอภาพอย่างสงบนิ่ง “มันเป็นไปได้อย่างไร” อัตรา ร้องถาม ขยับเข้าไปใกล้จออีกนิด “คง ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ เราลองย้อน กลับไปดูภาพเก่าที่บันทึกเทปไว้ดีกว่า หลายระลอกใหญ่ๆ ฟ้าร้องครืนพร้อม ฝนเม็ดโตที่ตกต่ำลงมาอย่างไม่ลืมหู น่าจะยังติดอยู่บ้าง” ลืมตา ทุกคนบนเรือเปียกโชกกันถ้วน “ผมหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น แม้ หน้า แต่ไม่มีใครโอดครวญสิ่งใดให้ได้ ว่าก่อนหน้านี้จะไม่มีภาพอะไรให้เรา ยิน ในความเงียบสงัดนั้นบอกว่า เวลา เห็นก็ตาม” ที่กำลังรอคอย...รอคอยอะไรสักอย่าง.... ภาพหวนย้อนกลับไปในครึ่งชั่ว “สัญญาณจากเรือหายไปแล้ว โมงก่อน เรือ ใหญ่ไหวตัวอย่างแรง ภาพในจอมอนิเตอร์หายไปด้วย สงสัย ก่อนจะเอียงวูบลงบนผืนทะเล ขณะ เรือนักศึกษาสาวนั้นจะจมลงใต้ทะเลไป เดียวกันคลื่นลูกใหญ่อีกลูกที่ย้อนกลับ ดุจจะซ้อนเรือสํา นั้นให้ลอย อยู่ได้ แล้ว” “จมแน่หรือ ไหนลองไล่หา เรือวูบไหวสลับไปมาอยู่พักใหญ่ ดัง สัญญาณใหม่ ผมไม่อยากจะเชื่อว่ามี การต่อสู้ของสองสิ่งที่มองไม่เห็น....มัน กัลยาณมิตร 6)6)๘・・ 22 พฤษภาคม ๒๕๕๐ สเตนเลส ที่ได้รับตกทอดมาจาก- บรรพบุรุษไว้แน่น เหรียญที่เล่าขานสืบ ต่อกันมาว่าเป็นเหรียญศักดิ์สิทธิ์ และ คุ้มครองบรรพบุรุษทั้งตระกูลมาช้านาน 0 ขอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสัน ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน หรือโศกเศร้า ตามแนวถนัด โดยสอด แทรกธรรมะเป็นข้อคิดตามสมควร โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณีย์ หรือน่าส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้าซอง ถึง กองบรรณาธิการ วารสารกัลยาณ มิตร วงเล็บมุมซองด้วยว่า “เรื่องสั้น" ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไว้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ หรือไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ต้นฉบับกลับคืนไปให้ สำหรับเรื่องที่ดี พิมพ์กอง บก.จะส่งของสมนาคุณไปให้