พระพุทธโอวาทและการสังคายนาพระไตรปิฎก : หน้า 45/132

AAAAAAA ob ๔๓ ใน วันที่พระผู้มีพระภาคเจ้าประชวร และประทับไส ยาสน์ ณ ใต้ต้นรังคู่ ที่เมืองกุสินารา ท่ามกลาง พระภิกษุสงฆ์ที่แวดล้อมอยู่จำนวนมากนั้น พระ ผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพระโอวาทที่ทรงคุณค่ายิ่งต่อชาวพุทธ ๒ ประการ ในหลายๆ เรื่องที่รับสั่งกับพระอานนท์ขณะกำลัง โศกเศร้าอยู่นั้นคือ 0.อานนท์ ลักขาบทโดที่ไม่เหมาะแก่กาลสมัย พระ สงฆ์ทั้งหลายอาจพิจารณายกเลิก และเปลี่ยนแปลงได้ จ ๒.โย โว อานนฺท มยา ธมฺโม จ วินโย จ เทสิโต ปญฺฌตฺโต โส โว มมจุจเยน สตฺถาฯ อานนท์ ธรรมก็ติ วินัยก็ดี ที่เราแสดงแล้ว บัญญัติ แล้วแก่พวกเธอทั้งหลาย ธรรมวินัยนั้นจักเป็นคาสดาของ พวกเธอทั้งหลาย โดยกาลที่เราล่วงลับไม่แล้ว พระพุทธโอวาทของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็น เงื่อนสำคัญ ในการดำรงอยู่ ของพระพุทธศาสนา และ เป็นเงื่อนไขในการสังคายนา พระไตรปิฎกในคราวต่อมา หลายครั้งหลายหน และ พระพุทธศาสนาได้แผ่ขยาย ไปสู่ชาติต่างๆ ในลักษณะที่ ไม่เหมือนกัน 'ซึ่งเราทั้งหลาย ที่ได้ศึกษาค้นคว้าประวัติ ความเป็นมาของพระพุทธ ศาสนา จะเห็นความแตก ต่างหลากหลายอันเนื่องมาจากสาเหตุหลายประการ หลังจากที่พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จปรินิพพานไปแล้ว ๓ เดือน พระมหากัสสปเถระได้ชักชวนพระเถระทั้งหลายที่ อยู่ฝ่ายใต้ของอินเดียสมัยนั้น มาร่วมกันสืบสวน ร้อยกรอง หรือรวบรวมพระธรรมวินัย อันเป็นค่า สอนของพระสัมมา สัมพุทธเจ้า ได้ทำการกันที่เมืองราชคฤห์ ซึ่งเป็นเมืองหลวง ของแคว้นมคธ พระอริยสงฆ์ที่ร่วมทำการสังคายนามี ๕๐๐ (ภาพเล็ก) พระพุทธรูปสร้างสมัยท่า สังคายนาครั้งที่ 4 ในประเทศไทย ปัจจุบันประดิษฐาน ณ วัดศรีเกิด ต.พระสิงห์ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ชาว บ้านเรียก “พระ แข้งคม" กัลยาณมิตร anamitra.org