บทบาทของผู้บริหาร : หน้า 66/132

ในบรรดาคนโง่ทั้งหลาย ในโลก “คนที่มีความรู้, จะประสบความสําเร็จได้ มากกว่า ในบรรดาคน ที่มีความรู้ด้วยกัน คนที่ มี “ความสามารถ” จะ ประสบความสําเร็จได้ มากกว่า ในบรรดาคนที่ มีทั้งความรู้ด้วยและมี ความสามารถด้วย คนที่มีความประพฤติดี จะประสบความสําเร็จ มากกว่า สามารถแบ่งผู้บริหารออกเป็น ๓ ระดับ คือ ผู้บริหารระดับด้น ผู้บริหารระดับกลาง และผู้บริหารระดับสูง ไม่ว่าเราจะเป็นผู้บริหารระดับใดก็ตาม จะมีเรื่องที่จะต้องทำอยู่ ๓ เรื่อง คือ อเรื่องของงานที่เราต้องรับผิดชอบทำให้สำเร็จ ๒.เรื่องของคนที่เราต้องปกครองเพื่อให้เขาทำงาน ต.เรื่องของการคิดวางแผนงาน ผู้บริหารแต่ละระดับต้องทำงานทั้ง ๓ เรื่องนี้ แต่มีสัดส่วนของการลงรายละเอียด ในแต่ละเรื่องมากน้อยต่างกัน ผู้บริหารระดับต้น เหมือนหนังหน้าไฟ ต้องอยู่ใกล้ชิดกับงาน ต้องไปคลุกคลี ไป แบก ไปหาม ไปยก ไปหยิบงานมาทำร่วมกับลูกน้อง ต้องไปลุยงานกับเขา เพราะฉะนั้น เทคโนโลยีทุกอย่างต้องทำเป็น สุขภาพร่างกายก็ต้องแข็งแรง แล้วจิตใจก็ต้องแข็งแกร่ง สามารถรับอารมณ์คนงานได้มากด้วย ผู้บริหารระดับต้นต้องรับผิดชอบในส่วนที่เป็นเนื้อ งานประมาณ ๕๐เปอร์เซนต์ การปกครองดูแลสารทุกข์สุกดิบของลูกน้องประมาณ ๔๐ เปอร์เซนต์ ส่วนเรื่องของการคิดวางแผนงานทำเพียงเล็กๆ น้อยๆ แค่ 00 เปอร์เซนต์เท่า นั้น เช่น วางแผนว่าพรุ่งนี้จะทำอะไร มีขั้นตอนอย่างไร จะให้ใครทำหน้าที่นี้ แล้วก็ลง มือทำงานที่ได้รับมอบหมายให้จบภายในวันต่อวัน หรือสัปดาห์ต่อสัปดาห์ ผู้บริหารระดับ ต้นไม่ต้องคิดวางแผนงานระยะยาว ผู้บริหารระดับกลาง มีงานอยู่ ๓ เรื่องเหมือนกันคือต้องลงมาดูเรื่องงาน เรื่องคน และเรื่องการวางแผน แต่เรื่องงานเขาไม่ถึงกับต้องมาแบกมาหามกับลูกน้อง เขาดู เฉพาะเรื่องเทคโนโลยี ถ้ามีเรื่องอะไรเกี่ยวกับเทคโนโลยีที่มันไม่เข้าท่าไม่เข้าทาง ควร จะเปลี่ยนเครื่องยนต์กลไกตรงไหน เขาก็ต้องลงมาดู เรื่องของคนเขาลงมาดูในลักษณะที่ ว่าจะให้สวัสดิการคนงานอย่างไร ควรจะเลื่อนขั้นเลื่อนเงินเดือนให้ใครอย่างไร ส่วนใน เรื่องของการวางแผน เขาคิดวางแผนงานมากว่า ปีนี้ควรจะผลิตอะไรมากน้อยเพียงใด ซึ่งมีรายละเอียดมากมายให้สามารถนำไปปฏิบัติได้อย่างสัมฤทธิผล นี่คือสัดส่วนของงาน หรือปริมาณงานของผู้บริหารระดับกลาง ส่วนผู้บริหารระดับสูง เขาจะไม่ค่อยได้มายุ่งกับเรื่องการปฏิบัติงานเท่าไรนัก ไม่ มาแบก ไม่มาหามกับลูกน้อง แต่เรื่องงานเขาต้องรู้ว่ามีงานอะไรบ้างในบริษัท แล้วก็ไป กำหนดนโยบายว่าจะใช้กำลังคนเท่าไร ผู้บริหารระดับสูงมีหน้าที่ในการวางแผนทุกอย่าง ในระยะยาว เพราะฉะนั้นความเหน็ดเหนื่อยของผู้บริหาร ๓ ระดับจึงไม่เหมือนกัน เมื่อสำรวจ ตรวจสอบตัวเองเรียบร้อยแล้วว่าอยู่ในระดับใด ทำความเข้าใจหน้าที่ที่เรารับผิดชอบเรียบ ร้อยแล้ว ก็แบ่งเวลา แบ่งความคิดความรู้ความสามารถของเราไปใช้ให้ได้สัดส่วนตามที่ ควรจะเป็น ถ้าเรามองตรงนี้ออก ก็จะหาความสุขจากการทำงานได้ดีทีเดียว เหตุแห่งความสำเร็จและความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน เมื่อเรามองสิ่งเหล่านี้ออกพอสมควรแล้ว สิ่งสุดท้ายที่หลวงพ่ออยากจะฝากให้ กัลยาณมิตร ๖๔ พฤษภาคม ๒๔๔๐