การสร้างบุญและการปฏิบัติธรรม : หน้า 83/132

จากความทรงจำารงจํา โดย อุบาสิกาถวิล (บุญทบ) ทำดุล ประกอบบุญใหญ่ของพวกเรา เป็น ประเพณีทุกปีมา บุญประจำของเรามี วัน มาฆบูชา วันวิสาขบูชา และวันทอดกฐิน สามัคคี บางปีจึงจะมีงานบุญพิเศษแทรก บ้างบางโอกาส อย่างปีนี้ วันอาสาฬหบูชา จะมีพิธีอัญเชิญพระบรมพุทธเจ้าประดิษ ฐานที่มหาธรรมกายเจดีย์ ป่าชอบเดือนคุณอยู่เสมอเรื่องงาน วันบุญใหญ่ จุดประสงค์สำคัญคือไม่ ต้องการให้คนรู้ค่าของบุญเลียโอกาส เรา ทุกคนที่ปฏิบัติธรรมต้องรู้ว่าทุกๆ งาน บุญสำคัญที่วัดของเรามีความหมายยิ่ง ใหญ่นัก เราไปร่วมงานในวันนั้นด้วยย่อม ได้รับกระแสพลังบุญเต็มเปี่ยม กำไรชีวิต ขอคุยเรื่อง ข่าว เพิ 11 แล้ว แป๊บเดียวผ่าน เสียใจ ป่าบอกแล้วตัวใครตัวมัน เราไปของเราก็แล้วกัน แค่ไหน ใครไม่ไปก็ไม่รู้จะว่ายังไง ช่างเขาเถอะนะคะ ชวนได้ก็ชวน ชวนไม่ได้ก็อย่า วันขึ้นปีใหม่มาถึง ๕ เดือน เวลาผ่านไป ๒-๓ ปีมานี้ ป้ามักคุยกับคุณอยู่เรื่องเดียว คือผลบุญจากการสร้างมหาธรรมกาย รวดเร็วจริงๆ และเป็นการผ่านชนิดเอา เจดีย์ ส่วนใหญ่จากการสร้างพระธรรมกายประจำตัว สำหรับเดือนนี้ขอคุยกับคุณใน คืนไม่ได้โดยเด็ดขาด เราจึงจำเป็นต้อง เรื่องที่เป็นข่าวก็แล้วกัน เรื่องแรก มีรายการโทรทัศน์เช้าวันที่ ๒๒ มีนาคม นำค่า บอก เล่าของ ดร.พิชัย ผกาทอง มาออกรายการ พอสรุปเนื้อหาได้ว่า ดร.พิชัย เล่าว่า บิดา เมื่อเวลามาถึง ย่อมสามารถกอบโกย ของท่านป่วยอยู่โรงพยาบาล ทางโรงพยาบาลแจ้งว่าถึงแก่กรรมแล้ว ท่านจึงไปนำศพ กลับบ้าน ยังไม่ทันบรรจุลงโลง บิดาของท่านก็นั้น เล่าให้ฟังว่า เตรียมการใช้เวลาล่วงหน้าให้พร้อมไว้ ประโยชน์ได้เต็มที่ เต็มเม็ดเต็มหน่วย ที่ป่าพูดกับคุณอยู่นี่ การใช้เวลา ป่าหมายถึงอยู่เรื่องเดียว คือใช้เวลา ประกอบการบุญกุศลนะคะ ใช้เวลาเรื่อง อื่นๆ ป่าไม่ชอบคุย ๒๐ พฤษภาคม ที่จะมาถึงเป็นวัน “ได้เดินทางไปในที่มืดมากแห่งหนึ่ง ไม่รู้ว่าเป็นที่ไหน มีคนคุมตัวขนาบอยู่สอง คน เป็นคนตัวโตใหญ่ล่ำสัน ถือตะบอง หน้าตาดุร้ายน่ากลัว คอยผลักไส ล้มลุกคลุก คลาน ถ้ามัวชักช้าไม่ได้อย่างใจเขาก็จะทุบดีเอาด้วย ระยะทางไกลมาก เดินอยู่เป็น เวลานาน จนแทบหมดเรี่ยวแรง จึงเห็นว่าข้างหน้ามีถ้ำอยู่ถ้ำหนึ่ง ภายในถ้ำจุดเทียน ไว้เล่มหนึ่ง ท่าให้มองเห็นเหมือนมีคนห่มผ้าเหลือง จึงออกอุทานว่า “พระ” พฤษภาคม ๒๕๔๐ O กัลยาณมิตร