การทำหน้าที่กัลยาณมิตร : หน้า 100/132

ชิ เกดวงใจ แท้ แม่ภอที่สุดในไลO ตัวตน และให้ความสุขแก่เราได้อย่างแท้จริง พออาการทางใจดีซัน สุขภาพกายเราก็จะค่อยๆ ปรับดีซันเอง ขณะนี้อาการปวดขาหายไปแล้ว เหลือแต่ อาการชาข่าๆ ตามปลายแขนขา ก็คงต้องค่อยๆ รักษา ไปพร้อมกับปรับอิริยาบถ นั่ง นอน ยืน เดินให้ถูกต้อง ไม่ อยู่ในท่าใดท่าหนึ่งจนนานเกินกว่าที่ร่างกายทนได้ พอใจ สบายอยู่กับบุญ อยู่กลางของกลางซึ่งเชื่อมติดกับแหล่ง บริสุทธิ์ภายใน ใจเราก็จะมีพลัง ให้หมั่นตรีกระลึกถึงองค์ พระท่านเสมอๆ และก็ทำหน้าที่ของเราให้เต็มที่ เป็น น.ร.อภิญญาก็พยายามหวั่นขิกใจให้หยุดนิ่งพร้อมๆ กับ ทำหน้าที่ในส่วนกลางที่หนูได้รับมอบหมายให้ท้าอย่างเต็มที่ และเต็มใจ หลวงพ่อท่านเคยให้โอวาทแม่ว่า ห่าอะไรก็ให้ทุ่มให้ เต็มสุดกำลัง และอย่าทิ้งการทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรชัก ขวนคนมาท่าบุญ มาวัดปฏิบัติธรรม ทำให้แม่นึกถึงเมื่อ ครั้งมาวัดใหม่ๆ ก็เคยทำหน้าที่ไปชักชวนสาธุชนท่าบุญผ้าป่า ด้วยวิธีไปตามหมู่บ้าน ไปถึงก็พูดอะไรก็ได้จากใจของเรา ที่ปรารถนาดีอยากให้เขาได้บุญเรียกว่าไป X900-0001? คือเคาะประตูบ้านเขา แบบแปลตรงๆ แต่จริงๆ คือไป ตามเขามาทำบุญให้เขารู้จักบุญ ชักชวนด้วยความปรารถนา จากใจจริงๆ ที่อยากให้เขาได้มาวัดปฏิบัติธรรม ให้ได้รู้จัก คำว่า “ธรรมกาย” วันแรกที่ไปที่หมู่บ้านหนึ่งก็ได้ผ้าป่ามา ประมาณ ๒๐ กว่ากอง ภายใน ๑ ช.ม. (ประมาณ) วัน ต่อไปก็ไปอีกหมู่บ้านหนึ่ง พอจอดรถที่หน้าบ้านเขา ก็ไป กดกริ่งที่ประตูบ้าน เขาก็คงสงสัย ถามแม่ว่า คุณอุตส่าห์ ขับรถมาเองเพื่อมาบอกบุญ ไม่เหนื่อยหรือ แทนที่จะขับ ไปเที่ยวไหนๆ แม่ก็ตอบเขาตรงๆ ว่า เราก็ทำเพื่อได้บุญ และก็อยากที่จะให้เขาได้บุญด้วย แม่พูดอะไรไปบ้างว่าไม่ ได้ แต่ก็ไม่ได้พูดยาวอะไร เพราะแม่เป็นคนพูดไม่เก่ง พูด อะไรสั้นๆ ตรงๆ แล้วเขาก็เต็มอกเต็มใจรับทำกองผ้าป่า ทำให้แม่ได้ความปีติในการทำหน้าที่กัลยาณมิตรนี้มากกลับ บ้านก็รู้สึกมีความสุขเบิกบาน ไม่มีความเหน็ดเหนื่อย รู้สึก ว่าชีวิตเรามีคุณค่า ไม่เกิดมาเสียเปล่า หรืออยู่เลี้ยงลูกไป กัลยาณมิตร ๔๘ โดยไม่ได้ทำประโยชน์เพื่อพระศาสนา บางวันแม่จอดรถรอลูกที่หน้าโรงเรียน แม่ก็เดิน ตุ่มๆ เข้าไปในตลาดผักปากคลองตลาด ไปเจอแม่ค้าขาย ส่งผักสด แม่ก็ชวนเขาทำบุญ แม่ค้าคนนั้นน่ารักมาก เขา บอกว่า เขาอยากไปวัดนี้จังเลย ได้ยินชื่อมานาน คุณมา ชวนทำบุญฉันดีใจมาก ขอบคุณมากค่ะ ท่า ให้แม่ดีใจว่า เขาเห็นคุณค่าของบุญเร็วดี ไม่ต้องพูดมาก แถมขอบอก ขอบใจ ที่ดีกว่านั้นคือแถมผักสดๆ ใส่ถุงพลาสติกใบโตให้ เด็กของเขาเดินถือมาส่งให้ถึงรถแม่ ไปกี่ครั้งๆ เขาก็ให้ ผักแม่มาทุกครั้ง ทำให้แม่เกรงใจเขามาก บอกปฏิเสธไป เขาก็บอกว่า เขาอยากให้ เขาเต็มใจให้ เหมือนที่แม่อยาก ให้เขาได้บุญเต็มใจที่จะมาชวนเขาท่าบุญถึงที่ในตลาดเช่น เดียวกัน ทำให้แม่ปีติใจที่ได้ทำา หน้าที่กัลยาณมิตรให้เขา และคิดว่ายังมีผู้รอที่จะให้เราทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรไป บอกข่าวบุญแก่เขาอีกมากมาย เราให้ความสะดวกแก่เขา ให้ได้บุญถึงประตูบ้าน ถึงที่ท่า งานของเขาด้วยหัวใจที่ ปรารถนาดีอยากให้เขาได้บุญ ให้เขาได้มาวัดปฏิบัติธรรม เพื่อให้เข้าถึงธรรมกาย ให้เขาได้บุญที่จะเป็นพื้นฐานไปสู่ ความหลุดพ้นจากความทุกข์ในสังสารวัฏ จึงนับว่าเป็น หน้าที่ที่มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี เราไปด้วยหัวใจของกัลยาณ มิตรที่ปรารถนาดีต่อเขา เขาก็ตอบแทนทั้งใจเขาด้วยการ ต้อนรับที่อบอุ่น ด้วยความเข้าใจดีต่อเราเช่นเดียวกัน แม่นึกถึงบุญนี้ทีไร เป็นต้องปีติใจทุกครั้ง เป็น ประวัติการสร้างบารมีของแม่ที่บันทึกไว้ในวิดีโอทางใจ มา ฉายซ้ำในใจกี่ครั้งก็จะปลื้มใจทุกที ดีกว่าเกิดมาเพื่อเลี้ยง ลูกเลี้ยงหลาน เลี้ยงเหลน แบบชาวโลกทั่วไป แล้วก็แก่ ตายไป โดยไม่ได้ทำประโยชน์เพื่อพระศาสนา เพื่อส่วน รวม และในที่สุดก็เพื่อตัวเราเอง เป็นประตูไปสู่ความสุข ความสำเร็จในชีวิต การสร้างบารมีให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป แต่ถึง อย่างไรแม่ก็ได้เลี้ยงลูกของแม่คนหนึ่ง ให้ได้มาเป็นนัก เรียนอภิญญาที่เข้มแข็ง สมเป็นนักรบกองทัพธรรมคนหนึ่ง “นุ่น” ลูกรักของแม่ไงจ๊ะ รักและคิดส่งลูกเสมอ หชิษฎ์ Tผม ๒๕๔^