ข้อความต้นฉบับในหน้า
อบายทางหนึ่ง สุดทางหนึ่ง ภาพที่สดใส บริสุทธิ์ นึกแล้วปีติ
ภาวภูมิใจ ภาพแห่งความดีปรากฏเห็นชัดเจน เกาะภาพนั้นก็สุคติ
แต่ถ้าเป็นภาพที่ไม่ดี เกาะภาพนั้นก็ปลอบาย
ที่นี่ มันมีวิธีทางลัด ที่เราจะต้องฝึกฝน แล้วเตรียมตัว
ของเราเอาไว้คือ การฝึกสมาธิ เพื่อแยกภาพไม่ดีให้ออกไปจากใจ
ฝึกบ่อย ๆ ภาพไม่ดี หรือภาพที่เราไม่ต้องการ หรือพอเห็นแล้ว
ไม่ชุ่มชื่นใจ ไม่ปิติใจจะค่อย ๆ หมดไป จะเหลือแต่ภาพดี ๆ เช่น
ภาพที่เราเคยสร้างบุญกุศล หรือความสง่า หรือดวงใส ๆ หรือ
องค์พระเกิดขึ้น
การอยู่ที่วัดแค่ไม่กี่วัน เราได้แค่แนวทางเอาไว้สำหรับ
ไปฝึกต่อ เพราะฉะนั้นถ้ากลับไปแล้วต้องหาเวลาทำทุกวันให้
สม่าเสม รุ่ง ๆ ก็จะมามีภาพที่เราไม่ต้องการเกิดขึ้นอยูตลอดเวลา
ก็ช่างมัน อย่าไปเพ่งขับไล่มัน อย่าไว้ราคุณ ดูไปเฉย ๆ เรีย ๆ
ในที่สุดมันก็จะหมดไปสักวันหนึ่ง แล้วก็เหลือแต่ภาพดี ๆ ที่เรา
ต้องการ ที่เวลาเกิดขึ้นในใจแล้วมีความสุข มีปีติ มีความเบิกบาน
การนั่งสมาธิที่เรากำลังฝึกมีความจำเป็นนะ เพราะมันเป็น
วิชาชีวิต บางทีตอนนี้เราอาจยังไม่เห็นความสำคัญ กลับไปต้อง
ไปฝึกต่อนะ
๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑