ขอแสดงอาบัติ: ทำความเข้าใจกับข้อความจากพระumbญาณมิตร คำตอบคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 1 หน้า 249
หน้าที่ 249 / 276

สรุปเนื้อหา

บทความนี้นำเสนอการพูดคุยเกี่ยวกับการแสดงอาบัติและความรู้สึกที่พระumbญาณมิตรมีต่อครูไม่ใหญ่ โดยแสดงถึงความงามของพุทธศาสนาและความบริสุทธิ์ใจที่จะโอบอ้อมอารีซึ่งกันและกัน แม้จะมีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน บทความนี้ยังเน้นความสำคัญของการเปิดเผยความรู้สึกและการไขข้อสงสัยที่เกิดขึ้นซึ่งอาจสะท้อนความคิดของผู้อื่นเกี่ยวกับวัดพระธรรมกาย โดยไม่จำเป็นต้องมุ่งเน้นไปที่การตำหนิหรือบาป หากแต่เน้นไปที่ความเข้าใจและการแสดงความรู้สึกที่ดีต่อกัน

หัวข้อประเด็น

-การแสดงอาบัติ
-การขออโหสิ
-ความสัมพันธ์ระหว่างพระกับครู
-ความดีในพุทธศาสนา
-ความคิดเห็นเกี่ยวกับวัดพระธรรมกาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ขอแสดงอาบัติ มีพระumbญาณมิตรรูปหนึ่งเขียนจดหมายมา ท่านใช้คำว่า “ขอแสดงอาบัติ” กับคุณครูไม่ใหญ่ ที่ริอ่านยอ่านตามลำพัง แต่มีหลายข้อที่ท่านเขียนมาอาจจะไปตรงกับใจใครบางคน จะได้อื่อโอกาสตรงนี้ชี้แจง ทำความเข้าใจกันสักนิด ที่จริงถึงไม่ได้แสดงอาบัติ หรือขอขมา ก็ให้อโหสิในหมดแล้ว เพราะครูไม่ใหญ่เขาอยากจากโลกนี้ไปอย่างใจใส ๆ ไม่มีเวร ไม่มีภัยกับใคร แต่เป็นความงามของพุทธรษฎร์ที่ท่านเมื่อมีความรู้สึกที่ดีเกิดขึ้นแล้ว ท่านจะแสดง ไม่ปิด จะเปิดเผย เพื่อความบริสุทธิ์บริบูรณ์ เพราะท่านมีพระนิพพานเป็นเป้าหมาย นี่เป็นสิ่งที่ท่านเขียนมาอีก ๆ ว่า ท่านเคยมือคติในใจ ที่ยังไม่กล้าบอกกับใครในส่วนลึกกันบ้าง หัวใจซึ่งอาจจะไปตรงกับความคิดของคนอื่น ๆ ที่มีต่อวัดพระธรรมกาย ก็พูดง่าย ๆ กับครูไม่ใหญ่นันแหละ แต่เขามักจะเหมายรวม ๆ เป็นวัดพระธรรมกายไม่รู้เป็นยังไง ที่จริงว่าครูไม่ใหญ่โดยตรงจะดีกว่า เพราะว่า “พระธรรมกาย” บาปนะ เพราะคำว่า “ธรรมกาย” เป็นคำสง หมายถึง
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More