หลักการเว้นจากการฆ่าสัตว์ : หน้า 10/112

ณ บัดนี้ อาตมภาพ จักได้ ติบาต คือ ฆ่าสัตว์ที่เป็นให้จำตาย สวรสโต วิหรติ ย่อมเป็นผู้สำรวม แสดงธรรมิกถา แก้ด้วยธรรมที่เป็น อทินนาทานา ปฏิวิรโต โหติ ย่อมเป็น ในพระปาติโมกข์ เว้นข้อที่พระพุทธ หลักของพระพุทธศาสนา ที่พระ ผู้เว้นขาดจากวัตถุที่เจ้าของเขาไม่ได้ เจ้าห้าม ทำตามข้อที่พระองค์ทรง ศาสดาทรงวางพระพุทธศาสนา และ ให้ด้วยอาการแห่งขโมย กาเมสุ อนุญาตอยู่ อาจารโคจรสมปนโน ตั้งหลักเกณฑ์เป็นเบื้องต้น พุทธ มิจฉาจารา ปฏิวิรโต โหติ ย่อมเป็น ถึงพร้อมแล้วด้วยมารยาท เครื่องมา ศาสนิกชนต้องรีบล้นขวนขวายให้มีศีล ผู้เว้นขาดจากเป็นผู้ประพฤติผิดในกาม ประพฤติโดยเอื้อเฟื้อและโคจร อนุ ตั้งมั่นอยู่ในธรรมของตนทุกถ้วนหน้า ทั้งหลาย มุสาวาทา ปฏิวิรโต โหติ มตฺเตสุ วชฺเชส ภยทสฺสาวี เห็นภัย เพราะการปฏิบัติพระพุทธศาสนา ย่อมเป็นผู้เว้นขาดจากคำเท็จไม่จริง ทั้งหลายในโทษมีประมาณน้อย สมา ไม่มีศีลแล้วจะปฏิบัติศาสนาให้ถูกต้อง สุราเมรยมชฺชปมาทฏฐานา ปฏิวิรโต ทาย สิกฺขติ สิกขาปเทสูติ สมาทาน ร่องรอยความประสงค์พุทธศาสนา โหติ ย่อมเป็นผู้เว้นขาดจากน้ำที่ทำ ศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย เอวโช ไม่ได้ จำจะต้องให้มีศีล ศีลที่มีแล้ว ให้บุคคลผู้ดื่มเมา คือสุราและเมรัย อุปริเมน ปริยาเยน สีส์ สมุมทุกชาติ ตัวก็ต้องรู้ด้วย ตัวเองมีศีลให้แน่นอน อันเป็นเหตุที่ตั้งแห่งความประมาท เอว์ ภควตา อย่างนี้แหละ ศีลที่พระผู้มี ในใจทีเดียว จะชี้แจงตามวาระพระ โข เหฏฐิเมน ปริยาเยน สีล สม พระภาคตรัสแล้วโดยปริยายเบื้องสูง บาลีว่า อเนกปริยาเยน โข ปน เป็น มทุกชาติ ภควตา อย่างนี้แหละ ศีล กล่าวถึงศีล แต่ว่า สมาธิ ปัญญา ภควตา ชานตา ปสฺสตา อรหตา สม- ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว โดย ยังจะมีต่อไป มาสัมพุทเธน สีห์ สมุมทุกชาติ ปริยายเบื้องต่ำ ศีลที่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น กถญฺจ อุปริเมน ปริยาเยน ผู้รู้แล้วเห็นแล้ว เป็นองค์พระอรหันต์ สีล สมุมทุกชาติ ภควตา ศีลที่ ตรัสรู้แล้วเองโดยชอบ รับสั่งแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้วโดย โดยปริยายมิใช่น้อย หรือโดยปริยาย ปริยายเบื้องสูงเป็นไฉน อิธ ภิกขุ มิใช่อย่างเดียว แล้วทรงปุจฉา- สีลวา โหติ ปาติโมกขสวรสวโต วิสัชชนาด้วยพระองค์เป็นลำดับไปว่า วิหรติ อาจารโคจรสมปนโน อนุ กถญฺจ สีล สมุมทุกชาติ ศีลที่พระผู้ มตฺเตสุ วชเชส ภยทสฺสาวี สมาทาย มีพระภาคเจ้าตรัสแล้วนั้นเป็นไฉน สิกฺขติ สิกขาปเทสูติ ภิกขุในธรรม เหฏฐิเมนปี ปริยาเยน สีลํ สมฺมทุก วินัยของพระตถาคตเจ้านี้ สีลวา ชาติ ภควตา ศีลที่พระผู้มีพระภาค โหติ ย่อมเป็นผู้มีศีล ปาติโมกข- เจ้ารับสั่งแล้วโดยปริยายเบื้องต่ำบ้าง สม อุปริเมนปี ปริยาเยน สีล มทุกชาติ ภควตา ศีลที่พระผู้มีพระ ภาคเจ้าตรัสแล้วโดยปริยายเบื้อง สูงบ้าง กกญจ เหฏฐิเมน ปริยาเยน สีล สมุมทุกชาติ ภควตา ศีลที่พระผู้ มีพระภาคเจ้าตรัสแล้วโดยปริยาย เบื้องต่ำเป็นไฉนเล่า อิธ อริยสาวโก พระอริยสาวกในธรรมวินัยของพระ ตถาคตเจ้านี้ ปาณาติปาตา ปฏิวิรโต โหติ ย่อมเป็นผู้เว้นขาดจากปาณา ส่วนศีลนี้ให้เข้าเนื้อเข้าใจเสีย ก่อน ผู้พุทธศาสนิกชน ทั้งคฤหัสถ์ บรรพชิต ให้รู้จักบริสุทธิ์สนิท ศีลมี ทั้งคฤหัสถ์ บรรพชิต ไม่ใช่มีแต่ คฤหัสถ์ บรรพชิตด้วย คฤหัสถ์ตั้งอยู่ ในศีลเบื้องต่ำ เพียงศีล ๕ ประการ ของคนครองเรือน ส่วนศีล ๘ ประการ เป็น อติเรกศีล สูงขึ้นไปกว่าศีล ๕ แต่ว่าศีล ๕ ประการ ให้มั่นในขันธ สันดานเสียก่อน ต้องสละขาดจาก ใจนะ ว่าเราเป็นคนมีศีล แล้วก็เริ่ม - ก ล ย า ณ ม ต ร ณ