การพัฒนาพุทธศาสนาในเนปาล : หน้า 64/112

ของจีน อินเดีย ก็ยังเป็นไปอย่าง สม่ำเสมอ นับตั้งแต่สมัยของพระ เจ้าอโศกมหาราช พระเจ้ากนิษกะ แห่งคันธาระ และทั้งโดยพระจีนที่ ชื่อฟาเนียน กับหวนซาง ในเนปาล จึงกลายเป็นอู่แห่งพุทธศาสนาเป็น จุด ๆ ไป เช่นในบริเวณทางตะวัน ออกเฉียงเหนือของประเทศ พุทธ ศาสนาได้เข้าผสมผสานกับประเพณี ของชาวบ้านที่มีเชื้อสายทิเบต เรียก กันว่า ทิเบโต เบอร์มิส (Tibeto Burmese) รับเอา และพัฒนากิจ ปฏิบัติ ความเชื่อของพุทธศาสนา ของฝ่ายทิเบตอันมีองค์ลามะเป็น ประมุข ที่รู้จักกันดีว่าเป็นพุทธ ศาสนาฝ่ายมหายานของทิเบต (Ti- batan Buddhism) หรือบางแห่งเรียก กันว่า พุทธศาสนาแห่งองค์ลามะ (Buddhism and Lamaism) เข้ามา ที่นี่ หุบเขาแห่งจังหวัด เชอร์ปา จึงเป็นอีกแห่งหนึ่งของเนปาล ที่มีการพัฒนาพุทธศาสนาขึ้นในอีก รูปลักษณ์หนึ่ง ระหว่างการซึมทาง ชนเผ่า และดินแดน ของฝ่ายมหา A เจดีย์ "สยมภูวนารถ” เอกลักษณ์ของประเทศเนปาล..... ซึ่งจะกล่าวกันต่อไปในฉบับหน้า ส่วนวัชรยานนั้น มีความ ยานในทิเบต กับการกระจายตัวเข้า ภาวนา ที่มีความเชื่ออย่างปักหลัก ไปของพุทธศาสนาฝ่ายวัชรยานจาก แน่นแฟ้นว่า พระธรรมกาย หรือ มั่นในภาวะแห่งธรรมกายว่าเป็นยอด หุบเขาแห่งกฏมัณฑุ กลายเป็น ภาวะแห่งธรรมกาย คือจุดแห่งชัยชนะ แห่งโพธิสัตว์ทั้งปวง เป็นพระบรม พุทธศาสนาในอีกรูปแบบหนึ่ง เรียกกัน จุดที่ปรี่เปี่ยมไปด้วยความสุขอันเกิด โพธิสัตว์ (The Great Bhotisattaya) เป็นสากลว่า Tibatan form of Ma- จากปัญญาอย่างไม่มีสิ่งใดเสมอ จึงนอกจากจะเรียกว่า ธรรมกาย แล้ว hayana/Vara - yana Buddhism. เหมือน หรือแม้แต่จะเทียบเท่า ยังเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า พระพุทธไว แปลเป็นไทยอย่างยุ่งยากว่าพุทธ ทิเบต นิยมเรียกพระธรรม - โรจนะ ผู้เป็นเอกแห่งโพธิสัตว์ทั้งหลาย ศาสนา ฝ่ายมหายาน และวัชรยาน กาย ว่าธรรมกาย (Dharmakaya) ผู้เข้าถึงจุดแห่งความหลุดพ้นสู่พุทธ หรือบางทีก็นิยมเรียก อีกอย่างหนึ่ง ภาวะอันไม่มีวันเปลี่ยนแปลง แบบทิเบต ว่า ตถาคะตะกาบา (Tathakata ฟังดูแล้วประหลาดพิสดาร Garbha) แปลง่าย ๆ ว่า ที่อยู่ หรือ แต่ก็ยังเป็นพุทธศาสนาที่ อู่แห่งความเป็นตถาคต คือพุทธภาวะ มีแกนตั้งอยู่บนเส้นทางของ ทาน ศีล นั่นเอง ดพลิก เขียนเล่ามาทั้งหมดนี้ มิใช่ ว่าจะนอกเรื่องแต่อย่างใด แต่ตั้งใจ จะให้ท่านผู้อ่านนึกได้ถึงความเป็น ๖๒ ก ล ย า ณ ม ต ร