นิทานเรื่องฤาษีขโมยกลิ่น : หน้า 91/112

ใ นครั้งนั้น พระภิกษุ หนึ่งได้เข้าป่าถือบวชเป็นฤาษี ข้อนี้เสียเถิด” สาวกรูปหนึ่งของ พำนักอยู่ในอาศรมใกล้สระบัว พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ฤาษีรู้สึกซาบซึ้งใจในค่า วันหนึ่ง ฤาษีได้ยืนมอง เตือนด้วยความหวังดีของเทพธิดา พอใจที่จะไปบำเพ็ญ ดอกบัวบานสะพรั่งในสระ แล้ว จึงขอร้องให้ว่ากล่าวตักเตือนตน ศีลภาวนาในป่า เพราะมีความ สูดกลิ่นที่โชยมาอย่างเป็นสุข สงบและร่มรื่นมากกว่าในเมือง ได้อีก แต่เทพธิดาปฏิเสธ ขณะนั้นเอง เทพธิดาที่ "ฤาษี ธุระอะไรที่ข้าพ ป่าบริเวณที่ภิกษุนี้ป่า รักษาต้นไม้ได้ปรากฏกายขึ้น เจ้าจะคอยว่ากล่าวตักเตือนท่าน เพ็ญภาวนา มีบึงน้ำใหญ่ ใน “ดูก่อนฤาษี ท่านสูด ด้วยเล่า ข้าพเจ้าไม่ต้องพึ่งพาท่าน บึงน้ำมีกอบัวออกดอกบานสะ ดมกลิ่นบัวที่เกิดอยู่ในสระน้ำ ไม่ได้เป็นลูกจ้างของท่าน จะมา พรั่งทุกวัน โดยเฉพาะเวลาเช้า ดอกบัวเหล่านี้ไม่ใช่ของท่าน คอยดูคอยแลตักเตือนท่านทำไม อากาศสดชื่นเย็นสบาย กลิ่น ท่านขโมยกลิ่นเสียแล้ว” ตัวท่านเองน่ะแหละที่ควรจะรู้ว่า ดอกบัวจะหอมโชยไปตามลม “อะไรกัน! เราไม่ได้ลัก อะไรควร อะไรไม่ควร อะไรถูก พระภิกษุรูปนี้ได้กลิ่นดอกบัวก็ เราไม่ได้เด็ดดอกบัว เราเพียง อะไรผิด และเตือนตัวเองได้” ชอบใจ จึงมักไปยืนในทิศใต้ลม ยืนผมอยู่ไกล ๆ ทำไมท่านจึง กล่าวดังนั้นแล้ว เทพ เพื่อสูดดมกลิ่นบัวอยู่ทุกเช้า มาว่าเราว่าขโมยกลิ่น” ธิดาก็กลับไปยังวิมานของตน วันหนึ่ง ขณะที่ท่าน ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ส่วนพระฤาษีนับแต่นั้นเป็นต้นมา กำลังสูดกลิ่นบัวที่โชยมาอย่าง ชายชาวบ้านคนหนึ่งได้ถือจอบ ก็หมั่นพิจารณาการกระทำของ เป็นสุขใจ เทพารักษ์ซึ่งรักษา มาขุดเหง้าบัว และเก็บดอกบัว ตนเองอยู่เสมอ มิยอมให้มีการ ต้นไม้อยู่บริเวณนั้นได้มาปรากฏ ในสระไปหอบใหญ่ ฤาษีจึง กระทำใด ๆ ที่ผิดศีลได้เลย พร้อม กายขึ้น กล่าวตำหนิพระภิกษุ ถามเทพธิดาว่า นั้นว่า กันนั้นก็ตั้งใจบำเพ็ญภาวนาอย่าง "เทพธิดา ท่านว่าเรา สม่ำเสมอ เมื่อสิ้น เมื่อสิ้นชีวิตตามอายุ- "ดูก่อนภิกษุ ท่านผิด ว่าขโมยกลิ่น แต่ที่ชายผู้นั้นทั้ง ชัยแล้ว ได้ไปเกิดในพรหมโลก ศีลเสียแล้ว ท่านขโมยกลิ่น!” ขุดเหง้าบัว ทั้งเก็บดอกบัวทำไม พระภิกษุได้ฟังเทวดา ท่านไม่ว่า!” นิทานเรื่องนี้ น้าอี๊ดน่า มาจาก "อุปสังฆบุปผชาดก” กล่าวตำหนิก็ไม่สบายใจ จึง "ดูก่อนฤาษี ชายผู้นั้น เทพธิดาในครั้งนั้นได้มาเกิดเป็น เดินทางไปที่พระเชตวันมหาวิหาร ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแต่ความบาปเปรอะ พระอุบลวรรณาเถรี ส่วนฤาษี เพื่อเข้าเฝ้ากราบทูลถามพระ เปื้อนไปหมด สกปรกเหมือน ได้มาเป็นพระพุทธองค์เอง พระองค์จึงตรัสว่า ผ้าอ้อม ข้าพเจ้าจึงไม่ขอพูดถึง ในอดีตกาล เทวดาก็เคยต่อว่า แต่สำหรับท่าน ผู้ปรารถนา ผู้ที่ขโมยกลิ่นมาแล้วเหมือนกัน ความบริสุทธิ์แห่งศีลอันเป็นความ จากนั้นทรงนำเรื่องในอดีตมา สะอาดอยู่เป็นนิจ บาปแม้เพียง พุทธองค์ ตรัสเล่าดังนี้ ปลายขน ก็จะเป็นมลทินแก่ ในสมัยพระเจ้าพรหมทัต ท่านเหมือนดังก้อนเมฆทีเดียว ครองกรุงพาราณสี บัณฑิตผู้ ท่านควรปลงอาบัติในความผิด นายด กั ล ย า ณ ม ต ร FOT