ทางสายเอก... ชีวิตอันประเสริฐ : หน้า 110/112

หน้าสุดท้าย ทางสายเอก... ชีวิตอันประเสริฐ ลีโอ ตอลสะตอย ผู้ที่โลกวรรณกรรม ยกย่องให้เป็นนักประพันธ์ชั้นเยี่ยมที่ยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะการเขียน เรื่อง "สงครามและสันติภาพ” แต่ในช่วงชีวิตหนึ่งของเขาได้อุทานว่า "ชีวิตมาถึงจุดหยุดนิ่งเสียแล้ว” และได้มี คำถามต่อตนเองว่า "ทำไมฉันจึงมีชีวิตอยู่ ฉันควรมีชีวิตอยู่อย่างไร ความมุ่งหมายของชีวิตคืออะไร ความตาย ของฉัน และฉันจะช่วยตนเองได้อย่างไร” แต่ปรากฏว่าประมาณ ๒๐ ปี ในช่วงท้ายของชีวิต ลีโอ ตอลสะตอย ก็ยังหาคำตอบไม่ได้ จนกระทั่งละโลกไปในที่สุด คงทิ้งคำถามไว้ให้คนรุ่นหลัง มีหลักฐานเป็นเอกสารลายมือของ เขาในสมัยนั้น เป็นที่น่าเสียดาย... ถ้าลีโอ ตอลสะตอย ได้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนา หรือได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับ คำสอนอันบริสุทธิ์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เขาก็คงจะได้คำตอบอันมีคุณค่าให้แก่ชีวิต ทุกชีวิตล้วนมุ่งไปสู่เส้นทางเดียวกัน ซึ่งเป็นทางสายเอก เป็นเส้นทางชีวิตอันประเสริฐ นั่นคือ การเกิด มาสร้างบารมี สั่งสมความดีให้เต็มบริบูรณ์ อันจะนำไปสู่ความหลุดพ้นจากความทุกข์ มุ่งสู่นิพพานแดนเกษม ไม่ว่าบุคคลนั้นจะอยู่ในฐานะเช่นใด ชาติตระกูลที่สูงส่งหรือต่ำเพียงใด ถ้าตั้งใจประพฤติปฏิบัติตาม คำสั่งสอนอันบริสุทธิ์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยการทำกาย วาจา ใจ ให้สะอาดบริสุทธิ์ ผ่องใส ทำจิตใจ ให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ในกลางของกลาง ก็จะต้องเข้าถึง "ธรรมกาย" ที่มีอยู่ภายในตัวของเราทุกคน ซึ่ง จะนำพาให้ชีวิตของบุคคลนั้น อยู่ในเส้นทางสายเอก เส้นทางชีวิตอันประเสริฐ และเป็นหลักประกันได้ว่า จะไม่ พลิกผันไปสู่เส้นทางสายอื่นอย่างแน่นอน เมื่อทราบกันอย่างนี้แล้ว เราคงจะไม่ต้องเสียเวลาค้นหาคำตอบ เช่น ลีโอ ตอลสะตอย แต่ควรลงมือ ปฏิบัติ ทำความเพียรทันที สร้างสั่งสมเหตุไว้อย่างไร ย่อมได้ผลเช่นนั้น นวธรรม.. ๑๐๘ ก ล ย า ณ ม ต ร