การปรับตัวของวัชรยานนิกาย : หน้า 67/112

ละคร ที่มีตัวแสดง แสดงเป็นตัว ความดี ตัวความชั่ว ตัวกิเลส ตัว ธรรมะ ตัวอธรรมนั่นเอง ส่วน วัชรยานนิกาย นั้น มักเป็นการปรับตัวเองไปกับสิ่งแวด ล้อมที่หล่อเลี้ยงด้วยศาสนาฮินดู คือ การมีเทพเจ้าหลายพระองค์ภายใต้ การดูแลของมหาปชาบดีพรหม การ ให้ความสำคัญต่อสายฟ้า (Thun- derbolt) ซึ่งคือ วัชระ ด้วยการ ปรับแปลงให้พระพุทธเจ้ามีหลาย พระองค์ โดยแต่ละพระองค์เป็น เสมือนความสามารถส่วนหนึ่งของ การเป็นพุทธะ และมีพระพุทธเจ้า คือพระธรรมกายไวโรจนะ เป็น องค์กลาง เป็นศูนย์รวม จุดสูงสุด ที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นอมตะ และเป็นสุดยอดแห่งปัญญาของ อนันตจักรวาล มีโลโก้ เป็นสายฟ้า เรียกว่า วัชระ แสดงถึงปัญญาอัน เฉียบคม ฉับไว มีคุณสมบัติทะลุ ทะลวง ทำลายความมืดคืออวิชชา ทั้งปวง ดังนั้น พระพุทธรูปของ นิกายนี้ จึงมักนิยมสร้างให้ทรง วัชระอยู่ในพระหัตถ์ขวา หรือซ้ายเสมอ และพระพุทธเจ้าที่แตกแขนงแทน ปัญญาในแต่ละส่วนของพระพุทธ องค์นั้นก็คือ พระอมิตะบา พระอโศก- พญา พระรัตนสัมภวา และอโมฆา สิทธิ มีพระธรรมกายไวโรจนะอยู่ ตรงกลาง รวมทั้งหมดเรียกว่า พระชินนะพุทธเจ้า (Jina Buddha) ซึ่งหากพิจารณากันดี ๆ จะเห็นได้ว่า ก็คือการนับถือ ยกย่อง เทิดทูน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่เพียงพระองค์ (รูปบน ระบำชุดผู้พิทักษ์ความดีทั้ง ๔ ซึ่งจะแสดงกันตรงกลางลานล้อมรอบด้วยอาคารของวัด เดียว เพียงแต่แยกคุณลักษณะที่ (รูปล่าง) ระบำแสดงโดยพระเนปาล ว่าด้วยการต่อสู้ระหว่างธรรมะกับอธรรม า กั ล ย า ณ ม ต ร ๖๕