ความรักและชะตาชีวิต : หน้า 99/112

“ยังมีอยู่บ้าง” ทรงตอบ มโหฬารยิ่งแล้ว หลังจากนั้นไม่นานนัก “หม่อมฉันเห็นพระทัยในเรื่องนี้ ศีขรินก็เข้าพิธีสมรสกับชาลินีสมปรารถนา ฝ่ายชโลธรา บัดนี้เธออยู่อย่าง ในขณะที่ครองนครอุชเชนีอยู่นั้น จึงให้ ชโลธราอาศัยอยู่ ณ ตำหนักน้อยแห่ง หนึ่ง มีหน้าที่ร้อยดอกไม้บูชาพระศิวะ แต่หม่อมฉันเห็นว่าพระองค์ทรงมีพระทัย เช่นเดียวกัน เพื่อให้จิตใจของเธอหันมาสนใจทางศาสนา เด็ดเดี่ยวประจำพระอัธยาศัยอยู่แล้ว คง เสียบ้าง และเพื่อจิตใจของเธอจะได้สงบ ตัดได้ในไม่ช้า ผ่องแผ้ว ว้าเหว่เงียบเหงา ไม่มีใครสนใจเธอเลย "ขอบใจมากศีขริน เรื่องอย่างนี้ โชคชะตาของเธอมีแต่ความว้าเหว่ตลอด อโศกทรงพยายามหลีกห่างจาก ต้องถูกเข้าเองจึงจะรู้ว่าเป็นอย่างไร ความรัก เวลาที่ผ่านมา บางระยะก็เพราะเหตุ ชโลธรา ไม่ทรงไปยุ่งเกี่ยวไม่ว่าทางใด ๆ นั้นเราพอตัดได้ดอก แต่ความเสียดายที่ การณ์บันดาลให้เป็นไป แต่บางช่วงเธอก็ ทรงคอยเวลาให้เป็นเครื่องวินิจฉัยตัดสินว่า มิได้ประทับรอยมลทินไว้กับชโลธราให้ถึง ทำเหตุขึ้นเอง เหตุการณ์ที่ผันผวนเข้ามา พระองค์จะทรงกระทำประการใดกับหญิง ที่สุด และอารมณ์พิศวาสนี่ซิคอยรบกวน ในชีวิตนั้น ถ้ามาจากเหตุภายนอกก็มัก สาวผู้นี้ ชโลธราไปเก็บดอกไม้มีดอกมะลิ อยู่เสมอ ยากที่จะกวาดล้างให้เกลี้ยงหัว อยู่ไม่นาน แต่ความผันผวนที่เจ้าของชีวิต เป็นต้น ในสวนมาร้อยเป็นพวงมาลัยบ้าง ใจในระยะเวลาอันสั้น มันคอยแลบเข้า ก่อขึ้นเองนั่น มักมีผลยืดเยื้อและใน เสียบกับก้านมะพร้าวบ้างบูชารูปพระศิวะ มากวนใจให้หวนระลึกถึงอยู่เสมอ เหมือน ความยืดเยื้อนั้นจะมีความเสียดาย เสียใจ ตามคตินิยมแห่งศาสนาพราหมณ์เสมอมา ฟ้าแลบในราตรีที่ฝนตกฟ้าคะนอง คนไม่ บัดสีใจ และแค้นใจตัวเองติดพันอยู่ด้วย มีบ่อยครั้งที่ผู้ครองนครอุชเชนี เคยมาเองก็ไม่รู้ดอกว่า อารมณ์พิศวาสมี อย่างใกล้ชิด โอรสแห่งพระนางวิมังสาทรงรู้สึกว้าวุ่น อำนาจเพียงใด จะให้เรารับชโลธราไว้อีก บัดนี้ เธอถูกทอดทิ้งให้อ้างว้าง พระทัย อารมณ์เก่าสมัยเมื่อทรงเคล้าเคลีย เราก็รังเกียจเสียแล้ว เธอไม่เหมาะสมที่ อยู่เดียวดาย เปล่าเปลี่ยว ยิ่งกว่าเมื่ออยู่ อยู่กับชโลธราคอยแลบเข้ามารบกวนอยู่ จะเป็นแม้เพียงสนมผู้ครองนครเช่นเรา ณ บ้านป่าเสียอีก การมีชีวิตอยู่ในหมู่คน เสมอ บ่อยครั้งที่พระองค์เข้าสู่แท่นบรรทม เราเองก็เพิ่งประจักษ์ครั้งนี้ว่า อารมณ์ ในสังคมแล้วถูกกีดกันออกจากสังคมโดย แล้วไม่อาจบรรทมหลับได้ หรือคราวใดที่ พิศวาสสำหรับคนที่เคยรักนั้นเป็นสิ่งตัด ไม่มีใครคบด้วยนั้น เป็นความทรมาน ตื่นบรรทมในยามดึก พระเนตรก็จะ ยากเพียงใด นี่เอง ที่ทำให้มนุษย์ต้องฆ่า อย่างแสนสาหัสโดยเฉพาะผู้หญิงผู้อยู่ในวัย ค้างอยู่ตลอดราตรีจนรุ่งสาง เพราะอารมณ์ กันเพราะความรักความพิศวาสอยู่เนือง ๆ อย่างชโลธรา ใจของเธอห่อเหี่ยวเศร้าหมอง เก่ามารบกวน บางครั้งทรงเศร้าซึมไป แต่อย่าพูดอะไรมากเลยศีขริน กาลเวลา ทุกข์ทรมาน มีความโศกเป็นเบื้องหน้าไม่ ตลอดวัน ทำไมหรือ? หญิงซึ่งใจโลเลถึง เป็นเครื่องพิสูจน์ทุกสิ่งทุกอย่าง กาลเวลา มีความสุขรื่นรมย์ใด ๆ เหลืออยู่เลย นัยน์ตา ปานนี้พระองค์จะทรงกังวลอะไรถึงเขาอีก เป็นเครื่องรักษาสิ่งที่อย่างอื่นไม่อาจรักษา อันแดง ใบหน้าที่เศร้าหมองระบายไป หรือ? ศีขริน ซึ่งบัดนี้ดำรงตำแหน่งมหา ได้” ด้วยริ้วรอยแห่งความระทมเป็นสัญลักษณ์ อำมาตย์เป็นที่ปรึกษางานของรัฐ แห่งผู้ เมื่อระยะเวลาล่วงไปพอสมควร ของชโลธรา เธอมีแต่ท้องฟ้าอันห่างไกล ครองนครได้สังเกตเห็นพระอาการนี้ของ อโศกให้จัดขบวนเกียรติยศไปรับเวทิสา ธิดา น้ำตาและความเงียบเหงาเท่านั้นเป็นเพื่อน เวทมานกเศรษฐีแห่งเมืองเวทีสมาอภิเษก ใจ ชะตาอันนี้ใครเป็นคนสร้างให้ก็ตาม "พระองค์ยังทรงกังวลพระทัย ดำรงตำแหน่งพระอัครชายาสมพระเกียรติ แต่เธอก็มีส่วนร่วมในการสร้างชะตาชีวิต เรื่องชโลธราอยู่หรือ?” ศีขรินทูลถามใน ยศทุกประการ งานอภิเษกสมรสแห่งเจ้า ของเธอด้วย บางครั้งเธอกลัดกลุ่มคลุ้มคลั่ง เย็นวันหนึ่งขณะเข้าเฝ้า ครองนครอุชเชนีและเวทสาเอิกเกริก เหมือนอาการแห่งผู้วิกลจริต ชโลธรา พระราชบุตรเสมอมา หญิงสาวผู้งามแต่เรือนร่าง แต่จิตใจ ดิ้นรนเสน่หาอารมณ์อันยั่วยวนทางกาม เมื่อมามีชีวิตอยู่อย่างนี้ ลองคิดดูเถิด เธอจะมีเป็นบ้าตายไปสักวันหนึ่งหรือ? ความใคร่ในกามารมณ์อันร้อนแรงของเธอ ถูกปกปิดอำพรางไว้อย่างมิดแม้นด้วยท่าที อันสงบเสงี่ยมเป็นเครื่องลวง มันเป็น เสมือนภูเขาไฟใต้ทะเลลึกอย่างแท้จริง สตรีประเภทชโลธรานี้แหละเที่ยวชักใยให้ ชายหลงติดพัน โดยใช้รูปและเสียงเป็น บ่วงดัก เธอแสดงอาการกิริยาวาจาให้ชาย เห็นว่ารักเขาตลอดเวลาที่ยังไม่มีชายคนใหม่ มาติดพัน เมื่อมีคนใหม่ที่เธอเห็นว่าดี กั ล ย า ณ ม ตร ๙๗