การเข้าวัดและการปรับปรุง : หน้า 53/112

สังเกตของพระเราที่วัดนี้ งานที่พระ เยอะ แล้วจะมาวัดทำไม วัดไม่ร่มรื่น ไอ้เรื่องค่ารถมาวัดนะไม่ต้องมาพูด วัดนี้ทำ บางทีเราทำกันแต่ว่าเรา วัดสกปรกรกรุงรัง การเทศน์การสอน กันละ เราก็เลยจัดรถให้ถึง 4 จุด เอกลางปนขน ไม่เคยโฆษณา หลายท่านก็ไม่รู้ เพราะ ฉะนั้นวันนี้ขอโฆษณาคุณภาพตัวเอง สักหน่อยเถอะนะ ไม่โม้นะ เรื่องจริง ถ้าเราสังเกตตั้งแต่เมื่อก ไปจนกระทั่งปีที่แล้ว จะพบว่ามี ประชาชนมาที่วัดนี้ประมาณ ๕๐๐- ๕๐๐ คนเป็นอย่างมาก ในวันอาทิตย์ ธรรมดา ถ้าอาทิตย์ต้นเดือนก็ ประมาณ ๑,๒๐๐-๑,๔๐๐ คน ซึ่ง ถ้าใครได้ยินแล้วก็จะรู้สึก โอ้โฮ มี คนมามาก เหลือเกินทั้ง ๔๐๐-๕๐๐ คน ตั้งพันหนึ่งพันสอง เยอะเหลือ เกิน ซึ่งวัดอื่นไม่ค่อยมีกัน ก็ยังไม่สอดคล้องกับการศึกษาสมัย ด้วยกัน ใหม่ของเด็ก อุปกรณ์การเทศน์ การสอนไม่ดี เช่น เป็นต้นว่า เครื่อง ขยายเสียง ก็วัดหนึ่งมีลำโพงตัวหนึ่ง ดังลั่นไปเลย ใครนั่งอยู่ใกล้ ๆ แทบแตก ยกตัวอย่างสิ่งเหล่านี้ มันเลยทำให้เด็กนี้ ทั้ง ๆ ที่อยาก มาวัด พอถึงหน้าประตูวัดแล้วก็ ใช้ เปลี่ยนใจกลับ ตั้งแต่เจอหมาหยอด ขี้ไว้เป็นหย่อม ๆ เฮ้ย ไม่เอาแล้ว มากจะ 0. ที่หน้ามหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์ ๒. ที่หน้า ม.จุฬาฯ A. ที่หน้า ม.ธรรมศาสตร์ A. ที่หน้า ม.รามคำแหง ๕. ที่หน้าทีวี ช่อง 5. ที่หน้าวิทยาลัยเทคโนฯ พระจอมเกล้า ๗. ที่เชิงสะพานพระโขนง ที่รังสิต ส. ทรงสต นี่ จัดไว้ให้ถึง 4 จุด พอ ไปเล่นสเกตดีกว่า ไปตีสโก้ดีกว่า แล้วแกก็ไม่เข้าวัด เราก็ปรับปรุงเลย พอเริ่มสร้างวัดก็ปลูกต้นไม้ต้นไร่ เราจัดรถให้ 4 จุด จากวันอาทิตย์ ๑,๕๐๐ ขึ้นมา ถามว่า ทำไมเราทำได้ ถนนหนทางทำให้มันเรียบร้อยขึ้นมา ธรรมดา อาทิตย์ละ ๕๐๐ ก็ขึ้น เพราะเรียบร้อยอย่างนั้นน่ะ จึงมี พรวดมาเป็น ประชาชนมา ในระยะต้น ๆ ก็ ๕๐ แล้วมันก็หยุดชะงักอยู่ตรงนี้อยู่เป็น ๑๐๐ คนทุกอาทิตย์ ต่อมาก็ เดือน ๆ เข้า สำรวจต่อ เออ มัน เมื่อปีที่แล้วจนกระทั่ง ขาดตกบกพร่องอะไร อย่างนี้ ขณะที่วัดอื่น ๆ ในประเทศ ไทยอีกเป็นหมื่นวัดทำไม่ได้ ที่เรา ทำได้อย่างนี้ก็เพราะว่า เมื่อเราเริ่ม สร้างวัดนี้ เรามองไม่เหมือนคนอื่น มอง ในวงการศาสนา เช่น พระภิกษุก็ดี มองอย่างนี้ว่า เด็กเดี๋ยวนี้ไม่อยาก เข้าวัด เด็กไม่อยากเข้าวัด ถ้าพูด อย่างนี้ ก็แสดงว่าเด็กมันเลว มัน เลวจริง ๆ เลย มันไม่อยากเข้าวัด แล้วผู้ใหญ่ก็เลยไม่ต้องแก้ไขอะไร พูดอย่างนี้ ทับถมเด็ก ใช้ไม่ได้ คน boo-moo บางคนมา คนอื่นในวงการศึกษาก็ดี ปีนี้ ๔๐๐-๕๐๐ ต่ออาทิตย์ ยก อาทิตย์เว้นอาทิตย์ ไอ้บางคนจะมา เว้นอาทิตย์ต้นเดือนที่ ๑,๒,๐๐-๑,๕๐๐ แต่วันอาทิตย์ต้นเดือน เช็คไป เช็ค ประมาณนั้น เราก็มาคิดกันต่อไปว่า มา อ้อ พบอีก บางคนตอบแบบ เออ แล้ว ถ้าเราเขาจำนวนของเด็ก กระมิดกระเมี้ยน หนูไม่มีค่าข้าว ที่มาวัดนี้ อาทิตย์ธรรมดา ๕๐๐ คน กลางวันกินค่ะ เอ้าไม่เป็นไร จัด เมื่อเทียบกับเด็กมหาวิทยาลัยซึ่งมี อาหารเอาไว้ให้ อาหารกลางวัน แต่ อยู่ตั้งหลาย ๆ สถาบันการศึกษา อาหารเย็นไม่ไหวนะหลวงพ่อแย่เลย นักเรียนชั้นมัธยมก็อีกตั้งเยอะตั้งแยะนี่ พอจัดอาหารกลางวันให้ จํานวน ของเรา พระที่นี่มองกลับ เมื่อเทียบเป็นเปอร์เซ็นต์แล้วผู้มาวัดนี้ ของเด็กก็เพิ่มขึ้นมาอีก ขณะนี้โดย เรามองอย่างนี้ อุ้ย นิดเดียว เฉพาะวันนี้ประมาณ ระมาณ ๒,๕๐๐ เศษ กันกับวัดอื่นเขา มองว่าเด็กน่ะอยากเข้าวัด แต่ว่า ก็มาตั้งปัญหาถามกันว่า เพิ่มขึ้นมาอย่างนี้ หาวัดที่น่าเข้าไม่ค่อยจะได้ ทำไม ทำไม วัดเราไม่น่าเข้าหรือเขาจึงไม่ หลาย ๆ วัด แล้วในระยะระหว่างนี้ก็ หาวัดที่น่าเข้าไม่ค่อยได้ เพราะว่า มา เราก็ตรวจสอบข้อมูลโดยไม่รู้ตัว พยายามเก็บข้อมูลอีก ก็เป็นเรื่องที่ ในที่สุดก็พบประเด็นหนึ่งว่า เออ กำลังจะต้องตัดสินใจ คือผู้ที่มาวัด เอาละ วัดละน่าเข้า แต่เด็กยังมี มีอยู่ด้วยกันหลายระดับ ระดับผู้เฒ่า ปัญหาอยู่อีก ไม่มีตั้งค่ารถ ยิ่งพวก ระดับหนึ่ง ระดับกลาง ๆ คนระดับ ที่อยู่ต่างจังหวัด ลูกตาสีตาสา ชาวไร่ หนึ่ง ระดับเด็กวัยรุ่นอีกระดับหนึ่ง ชาวนา การเงินจำกัดจำเขี่ย ได้ แล้วก็ระดับเมื่อเริ่มจะรุ่นอีกระดับ คือ เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯก็ดีแล้ว แต่ว่า ในระดับอะไรละ ประถมปลาย จะ ๑. สกปรกรกรุงรังกว่าบ้าน ของเขา แล้วจะมาทำไม ๒. ความร่มรื่นก็ไม่ค่อยจะมี สู้บ้านเขาไม่ได้ บางคนที่บ้านเขา ทำสวนหย่อมสวยเข้าท่ากว่าวัดตั้ง ก ล ย า ณ ม ต ร ๕๑