การรักษาศีลและการฝึกใจ : หน้า 37/112

เพียงเครื่องหล่อเลี้ยงชีวิตให้อยู่ได้ เหมือนน้ำมันหยอดเพลารถให้รถแล่น ไปได้เพียงเท่านั้น ๔ เมื่อรักษาศีลให้ถึงพร้อมทั้ง ประการนี้ ย่อมจะได้ผลานิสงส์ มากยิ่ง ถ้าหากรักษาศีลด้วยใจอัน บริสุทธิ์ มีความศรัทธาเลื่อมใสใน พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นอยู่ด้วยความสำรวมไม่ประมาท ในชีวิต แม้มารก็ไม่สามารถทำร้าย ได้สมดังพุทธพจน์ที่ว่า - เตสํ สมฺปนฺนสีลาน อปปมาทวิหาริย์ สมุมทญฺญา วิมุตฺตานํ มาโร มคฺคํ น วินฺทติ โทษในการดำรงชีวิตวันหนึ่งได้โอกาส พระเถระอีก พระเถระก็ให้รักษาศีล เหมาะจึงกราบเรียนพระเถระรูปหนึ่ง ๑๐ ครั้นรักษาศีล ๑๐ แล้ว ชาย ว่า "ท่านผู้เจริญ กระผมใคร่จะพ้น หนุ่มผู้ไม่อิ่มในการสร้างความดี ต้อง มารค้นหาอยู่ย่อมไม่พบทาง จากทุกข์ ขอท่านโปรดบอกอุบาย การบุญที่ยิ่ง ๆ ขึ้นไปอีก จึงไปเรียน ของท่านผู้มีศีลสมบูรณ์อยู่ด้วยความ เครื่องพ้นทุกข์แก่กระผมสักอย่าง ถามพระเถระ ๆ จึงแนะนำให้บวช ไม่ประมาทหลุดพ้นแล้ว เพราะรู้ชอบ หนึ่งเถิด” ชายหนุ่มจึงขอบวชเป็นพระภิกษุ ได้ (ขุ.ธ. ๒๕/๒๒) พระ พระเถระจึงกล่าวว่า "สาธุ ภิกษุผู้ทรงพระวินัยเป็นพระอุปัชฌาย์ ดีมาก ถ้าเธอใคร่จะพ้นจากทุกข์ละก็ ภิกษุผู้ทรงพระอภิธรรมเป็นพระอา เธอจงถวายภัตตาหารทุกรูปแบบ จารย์ แล้วพระอุปัชฌาย์และพระ รักษาใจ คือรักษาศีล ศีล ที่เราตั้งใจรักษาไว้ดีแล้ว เธอจงถวายปัจจัยทั้งหลาย มีจีวร อาจารย์ก็แนะนำว่า สิ่งใดควรทำ จะทำให้เรามีสติ สำรวมกาย เป็นต้น แล้วแบ่งทรัพย์สมบัติ สิ่งใดไม่ควรทำ กิจนี้ควรทำกิจนี้ไม่ สำรวมวาจา ซึ่งเป็นการกล่อมเกลา ของตนเป็น ๓ ส่วน ส่วนที่ ๑ เป็น ควรทำไซอย่างละเอียดลออ ใจไปในตัว เพราะคำพูดการกระทำ ต้นทุนประกอบกิจการงาน ส่วนที่ ๒ จนพระบวชใหม่รูปนี้ขยาด ล้วนแต่เป็นผลจากใจทั้งสิ้นการรักษา นำไปเลี้ยงดูบุตรภรรยาและบริวาร พระภิกษุหนุ่มรูปนี้ พอได้ ศีลที่ถูกต้องจะทำให้ใจสะอาดบริสุทธิ์ และส่วนที่ ๓ เอาไว้ทำบุญถวายใน ศึกษาพระธรรมวินัยแล้ว มีความ ผ่องใสไร้มลทิน การรักษาใจให้ พระพุทธศาสนา" คิดว่า "พระพุทธศาสนานี้ มีศีล สะอาด บริสุทธิ์ ผ่องใส จึงได้ชื่อ ชายหนุ่มผู้นี้ดีใจกราบขอบ มีธรรม ละเอียดลออมากมายยิ่งนัก ว่ารักษาศีลไปในตัว พระพุทธองค์ พระคุณที่แนะนำ แล้วกลับไปทำ ผูกรัดเราเหลือเกิน จนไม่มีที่เหยียด ทรงให้ความสำคัญในการฝึกใจ ใน ตามคำแนะนำนั้นทุกอย่างทุกประการ แขนเหยียดขาได้เลย เราสึกซะดีกว่า การรักษาใจเป็นอย่างมาก บางครั้ง แล้วกลับมาเรียนถามพระเถระอีกว่า เป็นฆราวาสก็ทำความดีได้” คิดดังนี้ ทรงให้รักษาใจเพียงอย่างเดียวแทน "กระผมจะทำบุญอะไรอย่างอื่นที่ยิ่ง ก็หมดยินดีในเพศพรหมจรรย์ ผอม เรื่องอื่น ๆ ดังเช่น เรื่องของพระภิกษุ ขึ้นไปกว่านี้อีกดีครับ" "เธอจงรับ ซูบซีด ถูกความเกียจคร้านครอบงำ รูปหนึ่งผู้อยากจะสึกเพราะเอือมระอา ไตรสรณะและศีล ๕” พระเถระตอบ เกลื่อนกล่นแล้วด้วยหิดเปื่อย ในศีลเหลือเกิน มีเรื่องย่อดังนี้ ครั้นชายหนุ่มผู้นี้ตั้งใจรักษา พระภิกษุสามเณรรู้กันทั่วพระอาจารย์ - ณ กรุงสาวัตถี ชายหนุ่ม ศีล ๕ แล้ว ก็อยากจะทำความดี และพระอุปัชฌาย์จึงพาไปหาพระ บุตรเศรษฐีผู้หนึ่ง ได้เห็นทุกข์เห็น ทำบุญยิ่ง ขึ้นไปจึงไปเรียนถาม สัมมาสัมพุทธเจ้า จน พอทราบความ กั ล ย า ณ ม ต ร ๓๕