มหายานนิกายและการปรับตัว : หน้า 68/112

ประกอบเป็นพระองค์ออกไปให้เด่นชัด จะได้สอดคล้องกับคนในพื้นที่เดิมที่ นับถือศาสนาฮินดู หาใช่ว่า พุทธศาสนา ได้ รับอิทธิพลของศาสนาอย่างที่เข้าใจกัน หากแต่เป็นการปรับตัวเพื่อความสงบ ปกติสุข และอยู่รอดเท่านั้น มหายาน คือนิกายสุดท้าย ที่สำคัญ เพราะเป็นอู่ของคัมภีร์ โบราณทางพุทธศาสนา ที่เป็นภาษา ดั้งเดิมคือภาษาสันสกฤต เนื่องจาก เป็นนิกายที่อยู่ในพื้นที่สูงสุดของโลก คือทิเบต ทำให้การเปลี่ยนแปลง หรือถูกทำลายเป็นไปได้น้อยที่สุด มหายานนะนิกาย เกิดขึ้นตั้งแต่ ตอนต้นของวัฒนธรรมในแคว้นมธุระ (Mathura) เรียกว่า Pre- Mahayanic T Buddhism. เมื่อประมาณปีพุทธ ศาสน์ที่อยู่ในระหว่าง ๓๐๐ ถึง ๕๐๐ ขณะพระธรรมกายที่เดิมเป็นของคุ้น เคยของพุทธศาสนิกชนเริ่มเสื่อม และเป็นที่รู้จักกันก็แต่พระสงฆ์ และ ผู้ทรงความรู้ทางพุทธศาสนาเท่านั้น โดยได้พยายามขึ้นฟื้น ปรับปรุงจน ความเชื่อประกอบกับลัทธิภูตผีเดิม เทพยเจ้าแห่งความมั่นคง พบกันฉบับหน้า ด้วย และ มหายาน กระทั่งตั้งตนเป็นมหายานนิกายได้ ของชาวทิเบต ทำให้เกิดการสร้าง สาระมากมาย และความสวยงาม ในภายหลัง (ประมาณปี พ.ศ.๕๐๐+ รูปเคารพขึ้นเป็นบรรดาพระโพธิสัตว์ ของพระเจดีย์ที่ประเทศเนปาล เป็นต้นมา) มากมาย เช่น ทาระโพธิสัตว์ Tara ดินแดนที่มีทั้ง พุทธศาสนาฝ่าย Bothisattava ของทิเบต หรือ เจ้าแม่ ตันตระ วัชระ มหายาน คือพุทธศาสนา กวนอิมของจีน ซึ่งเป็นการสร้างขึ้น ที่ผสมผสานกันแล้วอย่างกลมกลืน ฝ่ายที่มีความเชื่อว่า มนุษย์ทุกคน เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมเท่า สามารถเข้าถึงความเป็นพุทธะ หรือ นั้น หากโดยเนื้อแท้แล้ว มหายาน พุทธภาวะ หรือการเข้าถึงธรรม ที่ ดั้งเดิมก็คือความมุ่งมั่นในการบำเพ็ญ อยู่ในรูปของธรรมกาย กายอันทรง สมาธิภาวนา เพื่อเข้าถึงภาวะแห่ง ภูมิปัญญาอันเลิศ การตื่นที่เป็นนิรันดร์ คือการเข้าถึง พุทธภาวะที่ซ่อนอยู่ภายในตัวของ ครั้นเมื่อกาลเวลาผ่านไป มนุษย์ทุกคน สวัสดีค่ะ อ่านต่อฉบับหน้า ๖๖ ก ล ย า ณ ม ต ร