การเดินทางและประสบการณ์ในรถ : หน้า 104/112

Report มองดูคนนั่งข้างทางด้านขวา ประตูและหน้าต่างทุกบานปิดหมด มือ เป็นชายหนุ่มใส่เสื้อแขนยาวสีขาว พอเห็นแกบีบจมูกแน่น อ้า ทั้งซีดเซียวและเขียวคล้ำ ให้นึก กลิ่นเปรี้ยวฉุน เพิ่มความ ปากเล็กน้อยเพื่อสูดลมเข้า สีหน้า สะอาดสะอ้าน ไม่มีคราบเหงื่อ แสดง รุนแรงยิ่งขึ้น ว่าเพิ่งออกมาจากห้องแอร์ ที่ทำ "คุณ ช่วยแง้มประตูให้ลม สงสารขึ้นมาในใจ ให้แน่ใจว่าเขาไม่ใช่เจ้าของกลิ่นก็คือ เข้ามาหน่อย ฉันจะเป็นลม” ปราณี เขาอุดจมูกแน่น หันหน้าไปอีกด้าน บอกคนที่ยืนอยู่ใกล้ประตู “โถ ตัวแกเองก็ยังแทบตาย เธอ ทนต่ออีกหน่อยเถอะ เดี๋ยวเราก็จะ ฉันหันมาดูคนนั่งข้างทาง ปิดจมูกเหมือนฉัน หลายคนทั้งยืน ลงแล้ว ตอนลงจะบอกแกซักหน่อย.... ด้านซ้ายมือ เป็นผู้หญิงวัยประมาณ และนั่งบริเวณนี้อยู่ในอาการเดียวกัน กลับถึงบ้านอย่าพึ่งทำอะไร รีบอาบน้ำ สามสิบปีเศษ ชุดที่เธอสวมค่อน เธออยู่ไกล คงได้กลิ่นน้อย ขัดจักกะแร้ให้หายเหม็นก่อนนะพี่...” ข้างเก่า หน้าตาทิ้งตึง ท่าทางบอก กว่าฉัน บุญไม่รับ หน้าเธอเชิดสูงหันออกไป ผู้ชายที่นั่งด้านขวา มีหลอด ทางประตูรถ คงนึกรู้ว่ามีคนจ้อง ยาดมจ่อตรงรูจมูก อยากขอยืมมา เธอหันมาสบตากับฉันแล้วค้อนให้ สูดสักฟัดจัง แบบเคืองจัด “เมื่อไหร่ยายจักกะแร้เน่าแก "ผู้หญิงคนนี้ นอกจากมี จะลงสักที” ฉันคิดในใจ กลิ่นตัวแรงแล้ว นิสัยก็ไม่ดีอีกด้วย” ฉันบอกกับตัวเอง “เป็นไงเป็นกัน จะบอกให้ แกลง เพื่อส่วนรวม” ฉันคิดจะสร้าง แล้วฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก วีรกรรมขึ้นมา คิดแล้วก็นึกว่า จึงแอบยิ้ม คนเดียว ฝนไม่มีทีท่าว่าจะซาลง ประตูรถถูกเปิดกว้าง ...ห่า ยอม เปียกว่ะ จะเป็นลมอยู่แล้วกู แม่งมันเหม็นฉิบ... กระเป๋ารถบ่น ถ้อยคำหยาบ รถแล่นเร็ว ฝนสาดแรง ทุกคนสูดลมหายใจเข้าปอดเต็มที่ ๑๐๒ ก ล ย า ณ ม ต ร