ความเชื่อมโยงระหว่างศาสนาฮินดูและพุทธศาสนาในเนปาล : หน้า 63/112

ก ลับมาอีกครั้ง หลังจาก เอกลักษณ์เฉพาะตัว ฮินดู เนื่องจากคนของทั้งสองศาสนา เจ็บไข้ได้ป่วยไปตาม เห็นที่ไหน เมื่อใด จะรู้ได้ มีความรู้สึกที่ได้รับการสั่งสอนถ่ายทอด ประสาของมนุษย์ ที่เลี่ยง ทันทีเลยว่า เป็นเจดีย์ที่เขาเรียกกัน กันมา ในความผูกพัน เชื่อมโยงซึ่ง ไม่พ้น ทุกข์อันเกิดจาก ว่า พุทธเนตร (เพราะว่ามีภาพวาด กันและกันทั้งสายเลือด คือความ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่ว่าจะเป็น เป็นรูปดวงตาของพระพุทธองค์อยู่ เป็นอินโดอารยัน และความเชื่อใน ใคร สำคัญ หรือรุ่มรวยเพียงใดก็ ทั้งสี่ด้าน) แห่งประเทศเนปาล ดิน บางสิ่งบางอย่างระหว่างสองศาสนา หนีไม่พ้น กลับมาเข้าเรื่องเสียที ครั้ง นี้จะเล่าถึงเจดีย์รูปร่างประหลาด มี แดนอันเป็นที่เกิดของศาสนาสำคัญ วกกลับมาหาเรื่องของภูมิประเทศ ถึงสองศาสนา คือ ศาสนาฮินดู อีกสักนิด เนปาล เป็นประเทศที่ และศาสนาพุทธ ทั้งยังเป็นแดน เต็มไปด้วยภูเขา หุบเขา การติดต่อ ประสูติขององค์พระสัมมาสัมพุทธ เป็นไปไม่สะดวก โดยเฉพาะใน เจ้าของเรา ผู้เป็นชาวอินโดอารยัน สมัยก่อน ๆ ดังนั้น เมื่อพระพุทธ วรรณะกษัตริย์ ในยุคที่วรรณกรรม ศาสนาเข้ามาทอแสงอยู่ ณ หุบเขา สันสกฤต ได้แก่มหาภารตะ และ ของประเทศนี้ โดยเฉพาะที่หุบเขา รามายณะกำลังเฟื่องฟู เนปาล หรือ หุบเขากฏมัณฑุ (Nepal Valley or Kathmandu Valley) จึง ภูมิประเทศที่สลับซับซ้อน เป็นไปได้ที่จะมีแต่พัฒนา หรือเป็น สวยงามด้วยทิวเขาเชื่อมโยงต่อเนื่อง ไปในทิศทางที่สอดคล้องอย่างเป็น ในเทือกเดียวกันกับภูเขาหิมาลัย ไปได้ในความไม่ขัดแย้งกับฮินดูซึ่ง หรือ Everest ของเนปาลนั้น นับ เป็นศาสนาประจำชาติศาสนาของ เป็นกลไกอันดีที่จะเก็บรักษาพุทธ ประเทศนี้ ประกอบกับการคมนาคม ศาสนา และในขณะเดียวกันก็ทำให้ ติดต่อไม่สะดวก พุทธศาสนาที่นี่จึง คละเคล้าเปลี่ยนไปในอันที่จะทำให้ เป็นไปด้วยตนเองเป็นส่วนใหญ่ โดย สอดคล้องไปด้วยกันได้กับวัฒนธรรม การเข้าไปผสมผสานกับลัทธิศิวะ ความเป็นอยู่ และประเพณีดั้งเดิม วัชรยาน (Saiva Vajarayana) จนกลายตัวเองไปเป็นพุทธศาสนา พุทธศาสนา เข้าไปฟักตัว ฝ่ายวัชรยาน (Vajrayana Buddhism.) อยู่ในหุบเขาแห่งประเทศนั้นในยุค และยังผนวกเข้ากับพิธีกรรมของลัทธิ ต้น ๆ ของพุทธศาสนาบ้างเหมือน ตันตระของฮินดูเข้าอีก จึงทำให้ กัน แต่ทว่าไม่รุ่งโรจน์ เนื่องจาก พุทธศาสนาในเนปาล โดยเฉพาะที่ เป็นดินแดนของชาวฮินดู แม้ใน กฏมัณฑุ มีลักษณะเฉพาะตัว ที่ ยุคสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราชผู้ บางทีก็ถูกเรียกว่าเป็น พุทธศาสนา ทรงพยายามที่จะเผยแพร่แผ่กระจาย แบบตันตระ (TantraBuddhism.) พระพุทธศาสนาก็ตาม เพียงแต่ไม่ เกิดความรุนแรง ขัดแย้ง หรือสงคราม ศาสนาขึ้นเท่านั้น แต่นั่นแหละ กัฏมัณฑุ มิใช่ แหล่งเดียวที่พุทธศาสนาเข้าไปปรับตัว หากภูมิประเทศของเนปาลนั้นสูง และ ซึ่งนั่น คือสิ่งที่เป็นปกติ สลับซับซ้อนดังได้กล่าวมาแล้ว ขณะ ระหว่าง พุทธศาสนา กับศาสนา เดียวกันการเผยแพร่พุทธศาสนาทั้ง กั ล ย า ณ ม ต ร ba