ข้อความต้นฉบับในหน้า
ขึ้นมาใหม่
นอนไม่อยากตื่น ในที่สุดกามจะ
ศีล ๘ ครึ่งวันเป็นเทวดา
-
ผู้ที่ตั้งใจรักษาศีล ย่อมได้
อานิสงส์ทั้งภพนี้และภพหน้า ย่อม
บันเทิงแล้วในชาตินี้และชาติหน้า
ดังตัวอย่างของลูกจ้างเศรษฐีคนหนึ่ง
แม้รักษาศีล ๘ เพียงครึ่งวัน ก็ได้
มาเกิดเป็นเทวดาผู้มีศักดิ์ใหญ่ มี
เรื่องย่อดังนี้
มีดาบส ๕๐๐ ตน กำลัง
เดินทางจากหิมวันตประเทศ จะไป
สู่เมืองโกสัมพี่ ผ่านต้นไทรใหญ่ต้น
หนึ่ง ด้วยความเหน็ดเหนื่อยในการ
เดินทาง จึงพากันหยุดพักบริเวณใต้
ต้นไทรใหญ่นี้ ดาบสผู้เป็นหัวหน้า
คิดว่า ต้นไทรใหญ่นัก และมี
ลักษณะพิเศษอยู่ เทวดาผู้สถิตอยู่ใน
ต้นไม้นี้ คงไม่ใช่เทวดาผู้ศักดิ์
ในทัศนะทางพระพุทธ - กำเริบอีกเหมือนกัน เ
ศาสนา พิจารณาเห็นว่า อาหาร - การรักษาศีล ๘ จึงเป็นการ
มื้อเช้าใช้ประโยชน์ในการซ่อมแซม ระวังรักษาตนเอง ไม่ให้ต้องเกี่ยวข้อง
ร่างกายที่สึกหรอ อาหารมื้อกลางวัน กับเรื่องทางเพศ ซึ่งถือว่าเป็นจริย
ใช้ประโยชน์ในการสร้างกำลังกาย ธรรมที่อยู่เหนือกว่าแนวทางการปฏิบัติ จักต้องเป็นเทวดาผู้มีศักดิ์ใหญ่ทีเดียว”
และการเจริญเติบโต ส่วนอาหาร โดยทั่วไปของมนุษย์ทั้งหลายคือ มี แล้วดาบสนั้นก็คิดต่อไปอีกว่า
มื้อเย็นจะกลายเป็นเครื่องบำรุงกามไป ความบริสุทธิ์ผุดผ่องเยี่ยงพรหม ซึ่ง ยอดเยี่ยมมาก ถ้าเทวดา ได้ให้น้ำ
โดยเฉพาะกับคนที่ไม่ได้ทำงานหนัก อยู่ในภพภูมิที่ใกล้ความหมดกิเลส ดื่มแก่พวกเรา”
ดังนั้น จึงควรงดอาหารมื้อเย็น
วิเลปะนะ
ใกล้นิพพานแล้ว จะเห็นว่า ผู้ที่จะ
จะ
ศีลข้อ ๗ คือ นัจจะคีตะ รักษาศีล ๘ ได้สมบูรณ์นั้น จะ เทวดาพอทราบความประ
วาทิตะ วิสูกะทัสสะนะ มาลาคันธะ ต้องมีความอดทนสูงกว่าผู้ที่รักษาศีล สงค์ของดาบสนั้นแล้ว จึงเนรมิต
ธาระณะ มัณฑะนะ ๕ ในขณะเดียวกัน ผู้ที่รักษาศีล ๘ น้ำดื่มถวายให้แก่หมู่ดาบสเหล่านั้น
วิภูสะนัฏฐานา เวระมะณีฯ หมายถึง ได้ ย่อมสามารถยกใจให้สูงขึ้นเหนือ พอดาบสหัวหน้าเห็นดังนั้นก็ดีใจ
เจตนาเครื่องงดเว้นจากการฟ้อนรำ มนุษย์ธรรมดาทั่วไป เพราะได้มี ผสมผสานกับความประหลาดใจ ครั้น
ขับร้อง ประโคมดนตรี ดูการละเล่น โอกาสพิจารณาธรรมสูงขึ้น การ ดื่มน้ำเรียบร้อยแล้ว ดาบสคิดถึง
ต่าง ๆ อันเป็นข้าศึกแก่กุศล ตลอด รักษาศีล ๘ จึงเป็นการเดินไปบน น้ำอาบ เทวดาก็ถวายน้ำอาบ
จนลูบไล้ ทัดและประดับตกแต่ง เส้นทางสู่นิพพาน อันเป็นจุดหมาย ดาบสคิดถึงอาหาร เทวดาก็ถวาย
ร่างกายด้วยดอกไม้ ของหอม เครื่อง สูงสุดของมนุษย์ เราทั้งหลายล้วน อาหาร ลำดับนั้นดาบสหัวหน้าคิดว่า
ย้อม เครื่องทา ถ้ารักษาศีลข้อ ๗ ได้ เป็นผู้โชคดีที่ได้เกิดมาพบพระพุทธ เทวดานี้ได้ให้ทุกสิ่งทุกอย่างสมใจ
ก็จะป้องกันการกำเริบได้วิธีหนึ่ง ศาสนา มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ ปรารถนา เราอยากจะเห็นเทวดา
ศีลข้อ ๔ คือ อุจจาสะยะนะ เลิศด้วยพระปัญญาธิคุณ พระ ผู้สูงศักดิ์นี้ ทำอย่างไรหนอจึงจะ
มะหาสะยะนา เวระมะณีฯ หมายถึง บริสุทธิคุณ และพระกรุณาธิคุณ ได้เห็น
ๆ
๗
เจตนาเครื่องงดเว้นจากการนอนที่ เป็นศาสดาชี้ทางถูกทางตรงไว้ให้ เทวดานั้นพอทราบความ
นอนอันสูงใหญ่ ภายในยัดด้วยนุ่น จึงไม่ควรปล่อยเวลาให้ล่วงเปล่ารีบ ประสงค์จึงแสดงตน อันมีลักษณะ
และสำลี การนอนที่นอนนุ่ม ๆ ทำให้ รักษาศีลกันให้เคร่งครัดเถิด
ทิพย์สวยงามแก่ดาบส
ขณะนั้น
กั ล ย า ณ ม ต ร
๓๑