การบิณฑบาตของพระมหากัสสปะ : หน้า 29/112

แก่แล้วยังต้องทำงานอีก เห็นทีจะ เป็นคนยากจนที่สุดกระมัง” พระเถระ คิดในใจ ท้าวสักกะทอดพระเนตร เห็นพระเถระยืนอยู่ที่ประตู จึงทำ เสมือนไม่เห็นท่านก้มหน้าทำงาน จึง ต่อไป พระเถระยืนอยู่สักครู่หนึ่ง ท้าวสักกะในร่างของคุณตา กล่าวว่า "ยาย ไปดูที่ประตูซิ รู้สึก ว่าจะมีพระยืนอยู่รูปหนึ่งน่ะ" ตาไป ดูเองเถอะ ฉันกำลังยุ่งอยู่"สุชาดาตอบ พอตาออกไปก็พบพระมหากัสสปะ ยืนรอบิณฑบาตอยู่ จึงตักบาตร ร่วมกับยาย อาหารนั้นมากมาย กลิ่นศีล โดยแท้” ดังนี้แล้วตรัสพระ บท คือเจตนาเครื่องงดเว้นจาก และส่งกลิ่นหอมฟุ้งตลบอบอวลไป คาถานี้ว่า "กลิ่นนี้คือ กลิ่นกะลำพัก การลักทรัพย์ด้วยตนเอง และใช้คน (ไม้หอมชนิดหนึ่ง) และกลิ่นจันทร์ อื่นให้ลัก) หมด ครั้นพระเถระรับบาตร จึง เป็นกลิ่นเพียงเล็กน้อย ส่วนกลิ่น ๓. - กาเมสุมิจฉาจารา เวระ พิจารณาว่า "ชายนี้มีศักดิ์น้อย ของผู้มีศีลทั้งหลายเป็นกลิ่นชั้นสูง มะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ แต่บิณฑบาตมีศักดิ์มาก เช่นกับ ย่อมหอมฟุ้งไปในเหล่ามนุษย์และ โภชนะของท้าวสักกะ นั่นใคร เทวดาทั้งหลาย หนอ?” พิจารณาไปจึงรู้ว่าเป็นท้าว - ผู้มีศีลใคร ใคร ก็คบหา สักกะแปลงตัวมา จึงต่อว่าท้าวสักกะ แม้อยู่ป่าอยู่คงก็ต้นนั้น ทรงแย่งสมบัติคนจน ท้าวสักกะ ไปจนพบนบนอบอภิวันท์ ผู้มีศีล ใคร ใครก็ยกย่อง ตรัสว่า "ท่านกัสสปะผู้เจริญ กลิ่นศีลนั้นอบอวลชวนชื่นใจ แม้พวกผมก็ต้องการบุญ แม้พวก ผมก็ควรทำบุญ” แล้วท้าวสักกะผู้ เพราะถูกต้องถูกธรรมอย่าสงสัย เป็นจอมแห่งเทพเจ้า อภิวาทพระ มีศีลดีมีธรรมค้ำจุนใจ มหากัสสปะ กระทำประทักษิณ สุดท้ายได้ไปสวรรค์ นิพพานเอย เหาะขึ้นสู่เวหาส ทรงเปล่งอุทานว่า "แม้ทานที่เป็นทานอย่างเยี่ยม เราได้ ศีล ๕ ตั้งไว้ดีแล้วในพระกัสสปะ" ดังนี้ ๓ ครั้ง ๑. ปาณาติปาตา เวระ มะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ (ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขา บท คือเจตนาเครื่องงดเว้นจากการ ประพฤติผิดในกาม) ๔. มุสาวาทา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ (ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขา บท คือเจตนาเครื่องงดเว้นจากการ พูดปด พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ และพูดเพ้อเจ้อ) ๕. สุราเมระยะมัชชะปะมา ทัฏฐานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ (ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขา บท คือเจตนาเครื่องงดเว้นจากการ พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับ อยู่ในพระวิหาร ณ เวฬุวนาราม บท คือเจตนาเครื่องงดเว้นจาก ประมาท) (ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขา ดื่มน้ำเมา อันเป็นที่ตั้งแห่งความ ทรงสดับเสียงของท้าวสักกะแล้ว จึง การฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง และใช้คน ตรัสกับภิกษุทั้งหลายให้ทราบความ อื่นให้ฆ่า) ทั้งหมด แล้วตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย ๒. อะทินนาทานา เวระ ศีล ๕ คืออะไร (ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขา - ศีล แปลว่า ปกติ เป็นวินัย ทางธรรมเบื้องต้นของมนุษย์ ศีล ๕ เป็นวินัยทางธรรมเบื้องต้น ๕ ประ ท้าวสักกะจอมเทพเสด็จมาถวาย มะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ บิณฑบาตแก่บุตรของเรา เพราะ กั ล ย า ณ ม ต ร ๒๗