กลิ่นหอมและบุญกุศล : หน้า 28/112

ลิ้นหอม อาจแบ่งได้ ๒ ทวนลมได้ ย่อมหอมฟุ้งไปทุกทิศและ เป็นเหล่าเทพธิดา จึงบอกให้หลีก ประเภทคือ กลิ่นหอม บรรดากลิ่นหอมทั้งมวล กลิ่นแห่งศีล ไปเสีย เพราะท่านประสงค์จะไป ปรุงแต่งกับกลิ่นหอม เป็นเยี่ยมที่สุด เป็นกลิ่นสูงสุดแม้ สงเคราะห์คนยากคนจน แม้เทพธิดา ธรรมชาติ กลิ่นหอม กระทั่งท้าวสักกะจอมเทพก็ต้องเสด็จ จะอ้อนวอนเพียงไรก็ไม่ได้ผล จึงต้อง ปรุงแต่งนั้นได้แก่ แป้งหอม น้ำหอม ดังเรื่องของพระมหากัสสปะ กลับไปยังสวรรค์ของตน มาหา ฯลฯ ซึ่งเป็นผลิตผลทางวิทยาศาสตร์ ดังนี้ ครั้นเมื่อท้าวสักกะ (พระ ส่วนกลิ่นหอมธรรมชาติ ส่วนใหญ่ วันหนึ่งพระมหากัสสปะเถระ อินทร์) ทรงทราบเรื่องก็ดีพระทัย จะมาจากพืชแทบทั้งสิ้น บางชนิด ออกจากนิโรธสมาบัติ ซึ่งท่านเข้ามา เนื่องจากท้าวสักกะในสมัยเมื่อเป็น หอมที่ดอก บางชนิดหอมที่ลำต้น ๗ วันแล้ว มีความประสงค์จะสงเคราะห์ มาฆะมานพอยู่ในโลกมนุษย์นั้น บางชนิดหอมที่ราก กลิ่นหอมทั้ง ๒ คนจน ท่านจึงต้องการไปบิณฑบาต พระพุทธศาสนายังไม่อุบัติขึ้น ถึง ประเภทนี้หอมไปได้ไม่ไกล จะต้อง โปรดคนจนคนใดคนหนึ่งในเมือง ท่านทำความดีมากก็จริง แต่ก็ยังได้ อยู่จึงจะได้กลิ่น ถ้าหากมีลม เราก็ ราชคฤห์ แต่พวกนางฟ้า ๕๐๐ เห็น บุญน้อยกว่าเทวดารุ่นหลังที่เคยสร้าง ต้องอยู่ท้ายลมจึงจะได้กลิ่น จะมี พระเถระจึงอยากจะทำบุญ คิดใน กุศลในพระพุทธศาสนา รัศมี วิมาน กลิ่นอะไรหนอที่หอมได้กว้างไกล ใจว่า "บุญนี้มีความสำคัญมากเกื้อกูล และพระวรกายของท้าวสักกะจึงด้อย และส่งกลิ่นหอมทวนลมได้ ให้เรามีความสุขถึงปานนี้ นี่ก็เพราะ กว่าเทวดาอีกหลาย ๆ องค์ ท้าว เหตุแห่งบุญกุศลที่เราได้ทำไว้ดีแล้ว สักกะจึงแสวงหาโอกาสที่จะสร้างกุศล ในสมัยเมื่อเป็นมนุษย์ พวกเราควร ในพระพุทธศาสนาให้ได้ แล้วก็ชวน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า จะรีบตักตวงบุญตอนนี้” เหล่า นางสุชาดามเหสี เนรมิตตนเป็น กลิ่นดอกไม้ กลิ่นของหอมต่าง ๆ นั้น นางฟ้าจึงเตรียมอาหาร ๕๐๐ สำรับ คนชราสองตายาย ทอผ้าอยู่ใน หอมทวนลมไม่ได้ ส่วนกลิ่นของ ไว้คอยตักถวายพระเถระ กลินชันสูง สัตบุรุษผู้ทรงศีลย่อมหอมตามลมและ กระท่อมต้นทางที่พระเถระจะผ่าน พอพระเถระมาถึง ก็รู้ว่านี่ "โอ...น่าสงสารจังตายายคู่นี้ Lob กั ล ย า ณ ม ต ร