มลภาวะและการแก้ไข วารสารกัลยาณมิตร ปี 2534 ฉบับที่ 9 หน้า 48
หน้าที่ 48 / 112

สรุปเนื้อหา

มนุษย์นั่นแหละเป็นบ่อเกิดของมล ภาวะทั้งหลาย ถ้าจิตใจเป็นจิตใจที่ เต็มไปด้วยไฟของ ราคะ โทสะ โมหะ ความอยากนั่งอยากมี อยากเด่น อยากรวย อยากเป็นใหญ่เป็นโตจะ ไม่มีที่สิ้นสุด นี่คือสาเหตุของมลภาวะ ที่แท้จริง และเมื่อมลภาวะเหล่านี้ กำเริบเกิดขึ้น กาย วาจา ใจ ของ มนุษย์ก็ยิ่งเสื่อมทรามลงตามลำดับ มิใช่เฉพาะกายหรือใจของผู้เป็นเจ้า ของอย่างเดียว แต่กระเทือนถึงเพื่อน ร่วมโลก และเหล่าสรรพสัตว์ทั้งหลาย ด้วย ทั้งหลาย มีสำนึกอันมั่นคงไม่ ความสำคัญกับครอบครัวของเราเป็น พุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ หวั่นไหว ไม่ให้ตัวเองตกไปอยู่ใน อย่างดี สอนเรื่องทุกข์ และการดับทุกข์ อำนาจของกิเลส และอำนาจของ เพราะฉะนั้นการมุ่งปรารถ เมื่อเกิดทุกข์ทางใจก็มีวิธีแก้ทุกข์ทางใจ พญามาร และต่อสู้กับอำนาจฝ่าย นาที่จะแก้ไขปัญหาสภาวะแวดล้อม เ

หัวข้อประเด็น

- มลภาวะและการแก้ไข

ข้อความต้นฉบับในหน้า

มนุษย์นั่นแหละเป็นบ่อเกิดของมล ภาวะทั้งหลาย ถ้าจิตใจเป็นจิตใจที่ เต็มไปด้วยไฟของ ราคะ โทสะ โมหะ ความอยากนั่งอยากมี อยากเด่น อยากรวย อยากเป็นใหญ่เป็นโตจะ ไม่มีที่สิ้นสุด นี่คือสาเหตุของมลภาวะ ที่แท้จริง และเมื่อมลภาวะเหล่านี้ กำเริบเกิดขึ้น กาย วาจา ใจ ของ มนุษย์ก็ยิ่งเสื่อมทรามลงตามลำดับ มิใช่เฉพาะกายหรือใจของผู้เป็นเจ้า ของอย่างเดียว แต่กระเทือนถึงเพื่อน ร่วมโลก และเหล่าสรรพสัตว์ทั้งหลาย ด้วย 1200 ทั้งหลาย มีสำนึกอันมั่นคงไม่ ความสำคัญกับครอบครัวของเราเป็น พุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ หวั่นไหว ไม่ให้ตัวเองตกไปอยู่ใน อย่างดี ๓ สอนเรื่องทุกข์ และการดับทุกข์ อำนาจของกิเลส และอำนาจของ เพราะฉะนั้นการมุ่งปรารถ เมื่อเกิดทุกข์ทางใจก็มีวิธีแก้ทุกข์ทางใจ พญามาร และต่อสู้กับอำนาจฝ่าย นาที่จะแก้ไขปัญหาสภาวะแวดล้อม เกิดขึ้น ถ้าเกิดทุกข์ในโลกก็ย่อมมี ต่ำเหล่านี้ จนในที่สุดเอาชนะได้ ที่ได้ผลและเกิดประโยชน์ที่สุดนั้น วิธีที่จะแก้ภาวะที่เป็นทุกข์ในโลกนี้ได้ มลภาวะที่แท้จริงจึงหมดไป แม้มี ต้องแก้ที่ตัวเองก่อน มิใช่เพ่งมอง การแก้ไขความทุกข์ก็ต้องใช้ปัญญา เทคโนโลยีใหม่ ๆ เกิดขึ้น ก็จะใช้ โทษจากบุคคลอื่น เป็นสิ่งที่ทุกคน เป็นเครื่องแก้ แต่การจะเกิดปัญญา เทคโนโลยีเหล่านั้นในการสร้างสรรค์ ต้องรับผิดชอบอย่างเท่าเทียมกัน ขึ้นมาได้นั้น มนุษย์แต่ละคนจะต้อง ความเจริญให้กับโลกนี้อย่างแท้จริง และเสมอภาคกัน มิเช่นนั้นแล้ว มีความสำนึกในการประพฤติธรรม ไม่ใช่เป็นไปเพื่อการใช้งานอย่าง การอยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุขปราศจาก เพื่อเอาชนะฝ่ายกิเลสทั้ง กอง ฉาบฉวย หรือเป็นไปเพื่อการสร้าง โรคภัยไข้เจ็บ และการเบียดเบียนกัน ในใจของตนให้ได้ หากวันใดเรา ฐานะอันมั่งคั่งแก่ตนเอง แต่เป็น ก็จะไม่เกิดขึ้นในโลกนี้ สามารถเอาชนะแรงเย้ายวนของราคะ ไปเพื่อคนทุกคน และชีวิตสัตว์ทุก โทสะ โมหะ ได้ วันนั้นก็ได้ชื่อว่า ชีวิตให้อยู่ร่วมกันโดยสันติสุขอย่าง เราได้ลดสภาวะแวดล้อมที่เป็นพิษแก่ แท้จริง ไม่มีการเสแสร้ง ยกเมฆ โลกนี้ได้ วันใดก็ตามที่ไฟแห่งราคะ เสกเป่าขึ้นมาเพื่อให้ผู้อื่นเข้าใจว่า โทสะ โมหะ กระพือโหมแรงในใจ เรานั้นคือผู้ที่ทำคุณประโยชน์อัน ของเรา วันนั้นแม้เราจะอยู่คนเดียว ใหญ่หลวงแก่สังคมมนุษย์ และ ไม่พบใครเลยก็ตาม ก็ได้ชื่อว่าเรา สรรพสัตว์ทั้งหลาย ว่าที่จริงแล้ว ได้สร้างมลภาวะให้เกิดขึ้นกับโลกนี้ เราก็เป็นเพียงมนุษย์ตัวเล็ก ๆ คน หนึ่ง เป็นองค์ประกอบของสังคม อย่างมาก วิธีปฏิบัติที่ถูกต้องเพื่อแก้ไข มนุษย์ เมื่อทำดีผลดีนั้นก็จะเกิด มลภาวะของโลกก็คือ การให้ทาน ขึ้นกับตัวเราและสังคมของมนุษย์ รักษาศีล และเจริญภาวนา ฝึกอบรม ทั้งหมด เมื่อเราทำความชั่ว ความ จิตของตัวเองให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป มี ชั่วนั้นก็จะมาถึงกับบุคคลอื่นที่ใกล้ชิด ความปรารถนาดีต่อหมู่สรรพสัตว์ กับเรา เพื่อนของเรา รวมถึงผู้มี อ่านต่อฉบับหน้า ๔๖ กั ย า ณ ม ต ร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More