การต่อสู้และความรัก : หน้า 97/112

เกรียงไกร และเป็นเจ้าครองนครอุชเชนี ไม่สมเกียรติของเราเลยที่จะต่อสู้กับท่าน แต่เพื่อเป็นเกียรติแห่งคนรักของชโลธรา เรามีศักดิ์เสมอกันตรงที่เป็นคนรักชโลธรา ด้วยกัน เราต้องตายกันข้างหนึ่ง แต่เมื่อ ท่านตายแล้วอย่านึกว่าเราจะรับเลี้ยงดู ชโลธรา” อโศกชักดาบออกจากฝัก กาน ติทัตต่อสู้ด้วยอาการจนตรอกจนมุม และ ชั่วเวลาประเดี๋ยวเดียว กานติทัตก็คอขาด ลงไปนอนรวมอยู่กับสหายของเขา ชโลธราร้องไห้ เธอเกรงว่า ความตายจะมาถึงเธอด้วยเหมือนกัน ร้อง ขอความกรุณาต่อพระราชบุตรให้ปล่อยเธอ กลับบ้าน แต่อโศกกลับย้อนว่าจะกลับ ไปให้ใครจูบอีก เมื่อกานติทัตก็ตายเสียแล้ว ทั้งสี่ รีบขึ้นมาออกจากนคร ตักสิลาในราตรีนั้นพาชโลธราไปด้วย เธอ นั่งคู่ไปกับม้าของพระราชบุตร ไปพัก ณ ทุ่งหญ้าแห่งหนึ่งมีลำธารไหลผ่าน อโศกเคยรักชโลธรามากเท่าใด ก็แค้นมากเท่านั้น รับสั่งด้วยพระกระแส เสียงเครียด "โดยคำสั่งของแม่ทัพ ศีขรินจูบ จูบชโลธรา จูบเดี๋ยวนี้” ศีขรินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เดินอย่าง "ชโลธรา! ท่านก็ทราบแล้วว่า วันและกลางคืนมาเพื่อเห็นหน้าหญิงทรยศ ช้าๆ เข้ามาหาหญิงสาว เธอเบี่ยงตัวหลบ ข้าพเจ้ารักท่านปานใด ท่านทำข้าพเจ้า หญิงใจทราม แผลหัวใจของข้าพเจ้าครั้ง อโศกผลักหลังเข้าไป ศีขรินจูบแล้วจูบเล่า เจ็บช้ำสุดจะกล่าวได้ จูบเพราะเกรงกลัวอำนาจของพระราชบุตร ข้าพเจ้ารักท่านมากนัก ชโลธราเอย! นี้ แม้จะรักษาไปตลอดชีวิตก็ไม่อาจหาย ในชีวิตของ ได้ ข้าพเจ้าไม่เคยทุ่มเทความรักให้หญิง "จูบเบาไป ให้แรงกว่านี้” เสียง ข้าพเจ้าไม่เคยรักใครเท่าท่านเลย ยิ่งรัก คนใดเท่าท่านเลย เมื่อท่านทำดังนี้เป็น รับสั่งด้วยความแค้นดังลั่น ศีขรินจูบ มากเท่าใดก็ยิ่งแค้นมากเท่านั้น อัน การก่อความแค้นความเจ็บปวดแก่ข้าพเจ้า หนักหน่วงยิ่งขึ้น จนชโลธราตัวอ่อนพับลงไป ความรักนั้นข้าพเจ้าพอตัดเสียได้ดอก แต่ อย่างไม่เคยประสบมาในชีวิต ข้าพเจ้า เมื่อฟื้นขึ้นมาใหม่อโศกก็รับสั่งให้เวณบาล ความแค้นเพราะท่านหลอกลวงข้าพเจ้า กินไม่ได้นอนไม่หลับมาตลอดเวลาที่ได้ และศาสวัตผลัดกันจูบต่อ จนหญิงสาว ให้หลงรักนี่ซิ จะทำประการใดให้หายแค้นได้ ทราบข่าวว่า ท่านไม่ซื่อต่อข้าพเจ้า ท่าน สิ้นสติไปอีก ศาสวัตินั้นโดยธรรมดาไม่ ถ้าท่านไม่รักข้าพเจ้าแล้วแสดงอาการให้รู้ว่า ได้ทรมานข้าพเจ้ามากนัก มันไม่เพียงแต่ อยากแตะต้องผู้หญิง เพราะเขาประจักษ์ ท่านไม่รักเสียแต่ต้น ไม่ลวงให้ข้าพเจ้า เวลานี้เท่านั้น แต่ข้าพเจ้าจะเสียใจไปอีก ว่าร่างกายของผู้หญิงคือประตูเข้าไปสู่นรก หลงรักในตัวท่าน ยกย่องท่าน ข้าพเจ้า นาน เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจะต้องทรมาน แต่เพราะความรักเพื่อนและเกรงอำนาจ หรือจะไปบังคับท่านได้ แต่ท่านใช้ ท่านบ้าง” ของอโศกอยู่จึงยอมทำ เมื่อศาสวัตจูบ ความงามในวัยสาวแห่งตัวเที่ยวล่อลวงชาย ทำให้อโศกหัวเราะออกมาได้ เพราะ ท่านอยากเป็นหญิงสาธารณะ เวลานี้ ตระกองกอดชโลธรากระชับแน่นด้วยท่อน ความขบขันในท่าทีของเขา ข้าพเจ้าได้ทำให้สมใจท่านแล้ว ข้าพเจ้า แขนอันกำยำพรมจูบลงไปทั่วใบหน้ามา จวนสว่างชโลธราจึงฟื้นขึ้นมา กำลังเตรียมการเพื่อรับท่านไปอภิเษก ณ หยุดอยู่ที่ริมฝีมาก กดนิ่งและนาน ไม่ใช่ อีกครั้งหนึ่ง เธอร้องไห้ฟูมฟายตีอกชกตัว นครอุชเชนี แต่มารู้ข่าวนี้เสียก่อน ทำให้ จูบด้วยอารมณ์รักเหมือนก่อน "อโศกทำไมท่านจึงใจโหดเหี้ยม ข้าพเจ้ารุ่มร้อนเหมือนไฟสุมอยู่ในอกตั้งแต่ การจูบด้วยอารมณ์แค้นอันคั่งค้างอยู่เกือบ วันนั้นมา ข้าพเจ้าออกเดินทางทั้งกลาง เดือนจนชโลธราแน่นิ่งสลบไป ถึงขนาดนี้” รับสั่งดังนี้แล้ว พระราชบุตรก็ แต่เป็น ก ล ย า ณ ม ต ร ๙๕