ข้อความต้นฉบับในหน้า
WS:SSSNIN
โดย : พระมงคลเทพมุนี
(หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ)
แสดงธรรมเมือ
วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๗
ณ
ปัจฉิมวาจา
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ (๓ ครั้ง)
ภาสิตา โข ปน ภควตา ปรินิพพานสมเย อยู่ ปัจฉิมวาจา
หนูททานิ ภิกฺขเว อามนฺตยาม โว วยธมฺมา สงฺขารา อุปมาเทน
สมปาเทถาติฯ ภาสิต ห์ ภควตา เสยยถาปิ ภิกขเว ยาน การจิ
สงฺคลาน ปานาน ปกซาตาน สพพาน ตานี หลิปเท สโมธาน
คงฉันติ หาปท์ เตส อคฺคมาขายดี บทห์ มหนฺตเตนฯ เอวเมว
โข ภิกขเว เย เกจิ กุสลา ธัมมา สัพเพ เต อปปมาทมูลกา
อปปมาที่สโมสรณา อุปมาโท เตส อคฺคมาขายที่ติฯ ตสุสมา
ติหมเหหิ สิกขิต พั ติ พาเปกขา ภวิสฺสามิ อธิสีลสิกขาสมา
ทาเน อธิจิตตสิกขาสมาทาเน อธิปญฺญสิกขาสมาทาน อปุปมา-
เทน สมปาเทสสามาติฯ เอวญ โน สิกขิตพฤติ
บัดนี้ท่านทั้งหลายทั้งหญิงและชาย คฤหัสถ์ บรรพชิตทุกถ้วนหน้า
มาสโมสรสันนิบาตในพระอุโบสถวัดปากน้ำ ณ เวลาวันนี้ ล้วนมี
สวนะเจตนาใคร่เพื่อจะสดับตรับรับฟังพระธรรมเทศนาในวันมาฆบูชา สมเด็จ
พระบรมศาสดาไว้อาลัยให้แก่เราท่านทั้งหลาย ให้เป็นเครื่องประจำใจของ
เราท่านทั้งหลายทุกถ้วนหน้า เรียกว่า ปัจฉิมวาจา พระองค์รับสั่งพระวาจานี้
แล้วหับพระโอษฐ์ไม่รับสั่งต่อไป
พระวาจาอันนี้เป็นที่ตรึงใจของหญิงชายในโลกทุกถ้วนหน้าทั้งคฤหัสถ์
บรรพชิต สมเด็จพระบรมสามิตสัมมาสัมพุทธเจ้า ไว้อาลัยให้แก่เราท่าน
ทั้งหลายในเรื่องเวยธรรมของสังขารทั้งหลาย อาลัยอันนี้แหละเป็นปัจฉิม
วาจาของพระจอมไตร ให้เราจำไว้อย่าลืมหลงว่า เราต้องเป็นอย่างนี้แน่
ไม่แปรผัน เมื่อทราบขัดด้วยใจของตนมั่นในขันธสันดานแล้ว ความเสื่อมไป
ของสังขารทั้งหลาย หรือสังขารทั้งหลายเสื่อมไป ไม่ได้มีถอยกลับเลยแม้
แต่สังขารใดสังขารหนึ่ง อาศัยสราคธาตุ สราคธรรม หรืออาศัย วิราคธาตุ
วิราคธรรม เกิดขึ้นที่เรียกว่าสังขาร สิ่งที่มีขึ้น เกิดขึ้น ปรุงขึ้นแล้ว ตกอยู่
ในความแปรไป เสื่อมไปไม่มีเหลือเลยแม้สังขารอย่างใดอย่างหนึ่ง เสื่อมไป
กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗
00