การสั่งสมบุญ : หน้า 130/156

การที่เธอเข้าใจว่า แม้จะเสวยบุญอยู่ ก็ไม่ควรประมาท มันจะต้องกลับเป็นทองคำตามเดิม ต้องพยายามเพิ่มพูนบุญของตนเอง แน่นอน เพื่อนควรจะมอบให้คนมี ไว้เสมอ เพื่อให้บุญมีกำลังในการ บุญเสียเถอะ สุดแต่ว่าใครที่มีบุญ อำนวยความสุขให้เราได้ยืนยาว เราก็เชิญเขามาครอบครอง แล้วเรา ตลอดไป เพราะเราไม่รู้ว่าบุญเก่า เป็นเพียงผู้ขอพึ่งใบบุญเขาเท่านั้น ของเราจะหมดเมื่อใด ตรงข้าม บางคนได้เสวย ความสุขจากบุญเก่า แล้วก็มัวเพลิน เราเองก็ยังคงรักษาศักดิ์ศรีของความ เป็นเศรษฐีของเราไว้ได้ แล้วพยายาม สั่งสมบุญใหม่ต่อไปเถอะ” หลงมัวเมาอยู่กับความสุขนั้น โดย ไม่สั่งสมบุญเพิ่มไว้ ครั้นบุญหมด ก็ ท่านเศรษฐีได้ฟังค่าของเพื่อน แล้วดีใจ รีบลุกขึ้นนั่งแล้วถามว่า ต้องมานั่งเสวยทุกข์อันเกิดจากบาป “แล้วใครเล่าเป็นคนมีบุญ บุตรของเธอก็ต้อง ตายนั้น นั่นคือสัจธรรม ของสรรพสัตว์ทั้งหลาย ทั้งเก่าทั้งใหม่ที่ตนกระทำไว้ เกิด พอที่ฉันจะมอบทรัพย์สมบัติที่วิบัติ ความเศร้าโศกเสียใจ เสียดาย ไปแล้วนี่ให้ท่านช่วยบอกหน่อยซิว่า ความสุขที่เลือนจากไป จนในที่สุด เขาอยู่ที่ไหน?” ก็ต้องฆ่าตัวตาย ดังที่เคยมีตัวอย่าง “ความจริงฉันก็ยังไม่รู้เหมือน ทุกชีวิตต้องตายทั้งหมด มาแล้วนับไม่ถ้วน กันว่าเขาอยู่ที่ไหน...แต่ก็พอมีทางที่ ไม่มีละเว้นเลย แม้แต่ชีวิตเดี่ยว ท่านเศรษฐีผู้นี้ก็เช่นกัน บุญ จะทำให้ท่านพบกับคนมีบุญเช่นนั้น เก่าของท่านเกิดหมดขึ้นมา แร่ ได้อยู่หรอกนะ” ทองคำในฉางที่เก็บไว้กลายเป็น ถ่านหินทั้งหมด จึงเกิดความเศร้า โศกเสียใจอย่างหนัก กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ได้แต่นอนก่ายหน้าผาก “ทำอย่างไรหรือ ช่วยบอกมา ที่เถอะ ฉันจะทำตามทุกอย่าง” ท่าน เศรษฐีวิงวอน ๑๐๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร นัยน์ตาเหม่อลอยอยู่เช่นนั้น ฝ่ายเพื่อนๆ ทราบข่าวได้พา กันมาเยี่ยม ครั้นซักถามได้ความแล้ว เพื่อน ๆ ก็แนะนำว่า “เพื่อนเอ๋ย! ท่านมัวแต่นอน เป็นทุกข์อยู่อย่างนี้ ไม่เกิดประโยชน์ อะไรขึ้นมาหรอก การมีการจนเป็น ของธรรมดา ทรัพย์สมบัตินี้เป็นของ คนมีปัญญา ท่านคงจะหมดบุญแล้ว ล่ะ ทองคำจึงกลายเป็นถ่าน ฉันเชื่อ ว่า ถ้าอ่านพวกนี้ตกถึงมือคนมีบุญ “ท่านให้คนงานเอาเสื่อลำ แพนไปปูที่ตลาดนะ แล้วให้ขน ทองคำที่กลายเป็นถ่านในฉางทั้ง หมดไปกองไว้บนเสื่อ จากนั้นท่าน ก็ทำเป็นคนขายไปนั่งเฝ้าไว้ คอยดู คนที่ผ่านไปผ่านมา ถ้ามีใครมา ถามว่า ท่านขายถ่านหรือ ท่านก็รู้ ได้เลยว่านั่นไม่ใช่คนมีบุญหรอก เพราะยังเห็นทองเป็นถ่านอยู่ แต่ ถ้ามีคนมาถามว่า ทำไมท่านเอา ทองคำมานั่งขายตรงนี้” ท่านก็จะ รู้ทันทีเลยว่า คนนั้นล่ะเป็นคนมีบุญ