พุทธกาลยุคต้น : หน้า 98/156

พุทธกาลยุคต้น โดย : ชัยสิริ สมุทวณิช จ า ย เ ท พ รากฐานความเชื่อและความเป็นมา (๖) ซ พระสถูปที่สาญจิ ที่คิดกันว่ามีอายุไปถึงสมัยของพระเจ้าอโศก คือราวพุทธศตวรรษที่ 4 ซุ้มประตูทางเข้าสลักเป็นภาพเล่าเรื่องพระพุทธประวัติ อย่างงดงาม และละเอียดลออ ต่อจากฉบับที่แล้ว าบาก เป็นคำในภาษาอาหรับ โดยนัก เขียนชาวอาหรับผู้หนึ่งชื่อ อาบู ซาอิด หะซัน (Abu Zaid Hasan) ได้เล่าเรื่อง การเดินทางของพ่อค้าคนหนึ่งชื่อ สุเลมาน (Su- layman) ได้เดินทางมาสุวรรณภูมิเมื่อปี พ.ศ. ๑๓๙๔ และได้บรรยายถึงเรื่องชาวชวายกกอง ทัพไปโจมตีอาณาจักรเจนละ เมื่อกลางพุทธ เริ่มลงตั้งแต่ ศตวรรษที่ ๑๔ แม้ว่าจะเป็นเรื่องนิยาย แต่ก็มี เค้าความจริงอยู่บ้างเหมือนกัน เรื่องก็มีอยู่ว่า ฉบับที่ ๔๓ ปีที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๓๓ ๗๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร กษัตริย์หนุ่มแห่งกัมพูชาพระองค์หนึ่งได้เปล่งวาจา อย่างโอหังออกมาว่า พระองค์ปรารถนาจะเห็น พระเศียรมหาราชาแห่ง “ซาบาก” (คือศรีวิชัย) ใส่ถาดมาวางไว้ต่อพระพักตร์ของพระองค์ เรื่องนี้ ได้ทราบไปถึงพระกรรณมหาราชาไศเลนทร์ พระ องค์จึงได้ยกทัพมาตีเมืองหลวงเขมร โดยที่ทาง เขมรไม่ทันได้รู้ตัวเลย และทรงจับกษัตริย์หนุ่ม ผู้โอหังนั้นได้ จึงให้ตัดพระเศียรเสีย ทรงนำเอา พระเศียรกษัตริย์เขมรนั้นกลับไปด้วย และทรง