ข้อคิดจากสิ่งรอบตัว : หน้า 109/156

บทนา โดย : ฐานวุฑโฒ ภิกขุ П 1 s l ñ ñ g s ñ ñ นานมาแล้ว “มงคลชีวิต ฉบับธรรมทายาท” เคยเกิดขึ้นได้ด้วยความวิริยะอุตสาหะ ด้วยความรัก ความปรารถนาดี อันมีพื้นฐานมาจากการตระหนักลึกซึ้ง ในคุณค่าของธรรมะ..... อาตมภาพมิใช่นักเขียน มิใช่ผู้ เชี่ยวชาญในการประพันธ์ ตลอดชีวิตวัยเรียนก็คุ้นอยู่กับ ตัวเลขการคำนวณสูตรต่างๆ และทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ อาศัยที่มีใจรักการอ่าน และสนใจการเขียนอยู่บ้าง เมื่อ หลวงพ่อทัตตชีโวมีบัญชาให้จัดทำหนังสือมงคลชีวิตฉบับ ธรรมทายาท เพื่อประโยชน์ในการฝึกอบรมเยาวชนและ ภิกษุสามเณร ภาคฤดูร้อน อาตมภาพก็น้อมรับบุญ และ ตั้งใจปฏิบัติภารกิจนั้นจนสุดความสามารถ บัดนี้เมื่อเวลาผ่านไป....อาตมภาพได้รับมอบหมาย จากคณะสงฆ์ ให้มาศึกษาและวิจัยทางพระพุทธศาสนา อยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น นับจาก พ.ศ.๒๕๓๓ ถึงปัจจุบัน ก็ เป็นเวลา 4 ปีแล้ว การจากมาอยู่ต่างถิ่น ต่างวัฒน ธรรมในสถานภาพของสงฆ์ไทยเพียงรูปเดียว ทำให้ต้อง อดทนและปรับตัวอย่างมากต้องสำรวมระวังตนอยู่เป็นนิจ แต่ก็ทำให้ได้รู้จักโลก ได้เข้าใจชีวิตมากขึ้น ประการสำคัญ ได้เห็นตนเองชัดขึ้น รู้จักตนเองดีขึ้น เมื่อ ทุกวันนี้การเรียนยังคงหนัก ทั้งยังต้องอ่านเขียน ทุกอย่างผ่านภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ ทำให้ต้องห่าง เห็นจากภาษาไทยและว่างเว้นจากการเขียนมานาน วารสารกัลยาณมิตรติดต่ออาราธนาให้เขียนคอลัมน์ ซึ่ง อาตมภาพขอตั้งชื่อว่า “ข้อคิดจากสิ่งรอบตัว” ขึ้นมาเช่นนี้ ในเบื้องต้นก็ออกจะลำบากใจอยู่มิใช่น้อย เกรงว่าจะถ่าย ทอดเรื่องราวได้ไม่ตรงกับที่ใจคิด แต่ครั้นระลึกถึงมโน ปณิธานของหลวงพ่อ ที่หวังให้พวกเราได้ปฏิบัติหน้าที่ กัลยาณมิตรอย่างเต็มกำลังความสามารถในทุกกาลทุกเรื่อง อาตมภาพก็มีกำลังใจที่จะจับปากกาขึ้นมาขีดๆ เขียนๆ สิ่ง ละอันพันละน้อยที่เป็นสารธรรมอีกครั้งหนึ่ง โดยหวังจะ ให้ประสบการณ์และข้อคิดต่างๆ เกิดประโยชน์ต่อเพื่อน มนุษย์และสังคมสืบต่อไป ฐานวุฑโฒ ภิกขุ ใ นวงการธุรกิจก็เช่นกัน บริษัทหลายแห่งที่ เจ้าของผู้ถือหุ้นใหญ่ไม่ให้เกียรติลูกน้องเท่าที่ ควร คิดแต่ว่าตัวเป็นนาย เป็นเจ้าของบริษัท บางครั้งอารมณ์เสียจากที่อื่นมา แล้วกลับมาลงที่ ลูกน้องบ้างท่ากับเขาอย่างไม่มีเหตุผลบ้างในหลายๆ ครั้ง ในที่สุดก็เสียลูกน้องมือดี ๆ ไป กลายเป็น การบั่นทอนความก้าวหน้าของกิจการตัวเองไปอย่าง น่าเสียดาย ทั้งนี้เพราะเขาลืมไปว่า เงินนั้นซื้อใจ คนไม่ได้ ใครที่มีปัญหาด้านมนุษยสัมพันธ์กับเพื่อน ร่วมงาน พี่น้อง ครอบครัว สามี ภรรยา ลองสำรวจ ตัวดูที่เถิดว่าเราบกพร่อง ลืมให้ความสำคัญต่อการ ให้เกียรติกันนี้ไปหรือเปล่า คนที่รู้จักยกย่องให้เกียรติผู้อื่น ไม่ว่าจะอยู่ ในสถานะเช่นไรก็ตาม เมื่อทำแล้วตัวจะมีสถานะ ที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้เป็นคนน่ารัก ได้รับการให้ เกียรติตอบแทน และอานิสงส์นี้จะติดตามไปข้ามภพ ข้ามชาติ ทำให้ภพต่อไปได้เกิดในตระกูลที่สูงส่ง มีคนยกย่องนับถือตั้งแต่เกิด ลองสังเกตรอบตัวดูแล้วจะพบว่า คนที่รู้จัก ให้เกียรติคนอื่นจะเป็นคนที่ลูกน้องก็เคารพ เพื่อน ฝูงก็รัก เจ้านายก็เอ็นดู จะทำการงานใดก็มีผู้ให้ ความร่วมมือช่วยเหลือ งานก็จะสำเร็จลุล่วงไปด้วย ที่ฐานะหน้าที่ก็จะสูงขึ้นเรื่อยๆ เกียรติคุณก็จะปรากฏ ความภูมิใจในตัวก็จะมีมากขึ้น และเป็นความภูมิ ใจที่ยั่งยืน เนื่องจากมีพื้นฐานมาจากคุณธรรม และผลงาน ตรงกันข้ามกับผู้ที่ไม่รู้จักให้เกียรติคน อื่น จะมีแต่คนเกลียดชัง ไม่ประสพความสำเร็จ ในการงานเท่าที่ควร เป็นผู้แสวงหาความภูมิใจ โดยการมองตัวเองขึ้นไปข่มคนอื่น เป็นเหมือนลูก กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗ ๘๑