ความสำคัญของความไม่ประมาท : หน้า 42/156

นี่เราก็ตายคนเดียว บุรพชนต้น ตระกูลของเราไปไหนหมดล่ะ อ้าว มันเมา อ้ายเมาสุราน่ะมีเวลาสร่าง น่ะ อ้ายเมาอีกอย่างหนึ่งล่ะ อ้าย ตายหมด เราล่ะ ก็ตายแบบเดียวกัน นั่นเมาสำคัญ เขาเรียกว่า เมามัน ตกใจละคราวนี้ ทำชั่วก็เลิกละทันที ถ้าว่าช้างก็เรียกว่าเมามัน อ้ายเมา รีบทำความดีโดยกะทันหันทีเดียว มันนี่สำคัญนัก อ้ายเมามันนี่ไม่ได้ เพราะไปเห็นอ้ายความเสื่อมเข้า ถ้า พ่อแม่เลี้ยงลูกหญิงลูกชายมานะ ไม่เห็นความเสื่อมละก็กล้าหาญนัก ถ้าเมามันขึ้นมาแล้วก็ไม่ได้ละ แม้ ทำชั่วก็ได้ ด่าว่าผู้หลักผู้ใหญ่ได้ ว่าเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นแหละ หญิง ตามชอบใจ ถ้าเห็นความเสื่อมเข้า ก็ลงจมูกพูดทีเดียว ชายก็ลงจมูกปิด แล้วกราบผู้ใหญ่ปลกๆๆ ทีเดียว ลงจมูกปิด แล้วก็ไปแล้ว เหนี่ยวไม่ เมื่อมีความเสื่อมเช่นนี้นะ พระพุทธองค์ ประสงค์อะไร จะต้อนพวกเราให้พ้นจาก ความเสื่อมเหล่านี้ ให้ออกจากภพไปเสีย ให้เข้าถึง ธรรมกายไปนิพพาน เพราะเหตุอะไรล่ะ เพราะเห็นความ เสื่อมเข้า มันไม่ประมาท ถ้าว่า ประมาทเข้าก็ไปอีกเรื่องหนึ่ง เพราะ ฉะนั้นสำคัญนักความประมาท ความประมาทน่ะ คืออะไร ทำให้ประมาทล่ะ สุราชิ ความเมาซิ ทำให้ประมาท ความเมานั่นแหละ ถ้าว่าไปขลุกขลุ่ยกับมันนัก ไปคุ้น เคยกับมันหนักเข้าละก็มันทำให้ เสียคนน่ะ ไม่รู้จักพ่อแม่พี่ป้าน้าอา ปู่ย่าตายาย ว่าต่ำ ๆ สูงๆ นี่เพราะ อยู่รั้งไม่อยู่ พ่อแม่มันก็รั้งไม่อยู่ไป เสียแล้ว นั่นแน่มันเมาขึ้นมาแล้ว อย่างไรล่ะ อ้ายนั่นสำคัญ อ้ายนั่น ประมาท นี่เป็นเหตุประมาท สำคัญ อ้ายเมามันนั่นแหละประมาท ถ้าว่า ช้างเรียกว่าสับมัน ไม่กลัวใครละ อ้ายนั่น ไม่กลัวใคร นั่นแน่ในคุก ตะรางเมามันทั้งนั้น ไปอยู่โน่น ถ้า เมามันละก็ประมาทยกใหญ่ ถ้าเมา เราก็ประมาทยกใหญ่ ถ้าว่าเมามัน ด้วย เมาสุราด้วย สองอย่างละก็ เสียยกใหญ่ทีเดียว ประมาท ตั้งอยู่ ในประมาทแท้ๆ ทีเดียว นี่ความ ประมาทไม่ประมาทมันอยู่อย่างนี้นะ ให้เลิกเมามันเสีย ให้ตั้งอยู่ในความ ไม่ประมาท รอยเท้าของสัตว์หมดทั้งสากล โลก จะเป็นสี่เท้าสองเท้าไม่เข้าใจ ต้องประชุมลงในรอยเท้าช้าง รอย เท้าช้างน่ะเป็นของใหญ่กว่ารอยเท้า สัตว์อื่นหมดทั้งสิ้น ฉันใดก็ดี ธรรม ทั้งหลายที่เป็นกุศลที่ดีน่ะ หมดทั้ง สกลพุทธศาสนา หมดทั้งพระไตร ปิฎกทั้งหลายที่เป็นกุศลนั่น ย่อมมี ความไม่ประมาทเป็นมูลราก นั่นแน่ อปปมาทมูลกา มีความไม่ประมาท เป็นต้นเค้า มีความไม่ประมาทเป็น มูลราก อัปปมาทสโมสรณา ประชุม ลงในความไม่ประมาท เหมือนรอย เท้าสัตว์อื่นประชุมลงในรอยเท้าช้าง ธรรมที่เป็นกุศลทั้งหมดประชุมอยู่ ในความไม่ประมาททั้งนั้น นี้หลัก พระพุทธศาสนาอยู่ตรงนี้ ไม่ให้ ประมาท เมื่อไม่ประมาท ความดีมี เท่าไรในพระพุทธศาสนา ในธาตุ ในธรรม ย่อมประชุมลงในความไม่ ประมาท คนไม่ประมาท ผู้ตั้งอยู่ ในความไม่ประมาทแล้ว คนมีธรรม ควรไหว้ควรเคารพควรนับถือทีเดียว คนมีธรรมคนตั้งอยู่ในธรรมนี้ แล ความไม่ประมาทนี้ นักปราชญ์สรร เสริญนัก อปปมาโท เตส อคฺคมก ขายติ ว่าเลิศประเสริฐกว่าธรรมทั้ง หลาย แล้วกล่าวไว้อีกหลายนัย อป ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร