การดำเนินชีวิตในความไม่ประมาท : หน้า 43/156

แล้วเป็นผู้ไม่ประมาท ก็ได้แก่พระ ปมาทรโต นิโรธติ ผู้ตั้งอยู่ในความ บรมศาสดาเป็นผู้ไม่ประมาท พระ ไม่ประมาทย่อมรุ่งโรจน์ทีเดียว เป็น อรหันต์ทั้งหลาย ที่ได้บรรลุอรหัต ของไม่ใช่พอดีพอร้าย เพราะฉะนั้น ความประมาทและไม่ประมาทนี้ นัก พุทธเจ้าพระอรหันต์น่ะเป็นผู้ไม่ ปราชญ์ทั้งหลายสรรเสริญความไม่ ประมาทนั่นอย่างสูง อย่างเด็ดขาด ประมาทว่าเป็นธรรมของนักปราชญ์ ไม่ประมาทแท้ๆ ถ้าจะลดส่วนกว่า นั้นลงไป พระอนาคาก็ไม่ประมาท ตามส่วนของท่าน ทั้งมรรค ทั้งผล บัณฑิตชาติทั้งหลาย ดำเนินอยู่ เนืองนิตย์อัตรา ความประมาทนัก มาทมากโดยมาก มีความประมาท น้อยโดยน้อย นี้ความจริงเป็นเช่นนี้ เมื่อรู้จักความจริงเช่นนี้แล้ว สิ่งที่ดีที่หายาก ถ้าว่าเราตั้งอยู่ได้ ในความไม่ประมาทคอยนึกถึงความ เสื่อมไป มีอารมณ์อยู่ ไม่ใช่ไม่มี อารมณ์ว่า ตั้งใจว่าเรานึกถึงความ เสื่อมนี้ว่า ตั้งแต่นี้ไปเมื่อรู้เข้าใจแล้ว จะนึกถึงความเสื่อมในสกลร่างกายนี้ ปราชญ์ทั้งหลายติเตียนว่าเป็นทางไป พระสกทาคาก็ไม่ประมาทตามส่วน ของท่านทั้งมรรคทั้งผล พระโสดาก็ ไม่ประมาทตามส่วนของท่านทั้งมรรค ทั้งผล โคตรภูบุคคลที่มีธรรมกาย แล้วก็ไม่ประมาทเหมือนกัน มีความ ประมาทน้อย ไม่มีความประมาทมาก ถ้าปุถุชนแท้ๆ ละก็น้อยคนจึงจะมี ความไม่ประมาทมาก มีความประ ไม่ขาดอยู่ จะเอาใจจดอยู่ที่ความ เสื่อมนั่นแหละ เราจะนึกถึงความ เสื่อมของตน นึกถึงความเสื่อมของ บุคคลผู้อื่น เมื่อลืมตาขึ้นเห็นภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา แน่ะ ความเสื่อมมันแสดงให้ดู นั่นแปร ผันไปถึงแค่นั้น แล้วนั่นก็แปรผันไป ของคนเมา ของคนไม่มีสติ ของคน พลั้งเผลอ ของคนพาล ไม่ใช่ทาง ไปของบัณฑิต ความไม่ประมาท เป็นทางไปของบัณฑิตแท้ๆ ใครเป็นคนไม่ประมาทใน สากลโลก เมื่อครั้งพระศาสดาสัมมา สัมพุทธเจ้ายังมีพระชนม์อยู่ พระ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗ ๑๗