การเผยแผ่ศาสนาฮินดูและพุทธศาสนา : หน้า 101/156

T สิ่งก่อสร้างเพื่อการเคารพบูชา ในละดับ เช่นที่เมืองนครศรีธรรมราชเรียบร้อยแล้ว สาเหตุที่ทำให้พวกฮินดูอพยพมาทางตะ ก้าวหน้าของอารยธรรมฮินดูอยู่เสมอ แต่พวก นี้หาได้มีความสนใจใยดีที่จะอบรมสั่งสอนชาว วันออกอย่างมากมายนั้น กล่าวกันว่าเนื่องมาจาก ต่างประเทศให้เลื่อมใสในศาสนาฮินดูไม่ คอย สาเหตุหลายประการด้วยกัน เช่นเนื่องจากได้มี พยายามที่จะอบรมสั่งสอนเฉพาะพวกฮินดู การทำลายและประหัตประหารนักศาสนาในอิน ด้วยกัน ที่มาตั้งหลักแหล่งอยู่ในต่างประเทศ เดีย การเผยแผ่ศาสนา การผจญภัยทางการค้า เท่านั้น แต่นักเผยแผ่พระพุทธศาสนามีความรู้สึก และทางการเมือง สำหรับสาเหตุประการแรก ในการที่จะสั่งสอนผู้อื่นให้เข้าใจพระพุทธศาสนา นั้น อาจเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญนักก็ได้ ทั้งนี้เพราะ อยู่มากทีเดียว และการที่นักเผยแผ่ศาสนาเหล่านี้ มีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ามีการประหัตประหาร ได้เดินทางไปต่างประเทศเสมอๆ ได้เร้าใจประ ภิกษุสงฆ์ในพระพุทธศาสนาในอินเดียอยู่น้อยมาก ชาชนในวรรณะต่างๆ ให้อยากไปต่างประเทศบ้าง และที่ยิ่งน้อยไปกว่านั้นอีกก็คือเรื่องที่ชาวพุทธจะ แต่ก็หามีหลักฐานใดๆ ที่จะแสดงให้เห็นว่า ประหัตประหารชีวิตพวกพราหมณ์ อย่างไรก็ดี พวกฮินดูได้อพยพเข้ามาสู่ประเทศชวาและกัมพูชา เหตุการณ์ทำนองนี้ก็ได้มีเกิดขึ้นบ้างเหมือนกัน ในระยะเวลาไล่เลี่ยกันกับสมัยที่พระมหินทเถระ แต่ทว่าเป็นสมัยหลังๆ คือสมัยที่พวกมุสลิมบุกรุก เดินทางไปลังกาเลย ทั้งยังไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่ จะแสดงให้เห็นว่า “ราชา” อินเดียทั้งหลายเป็น สำหรับในเรื่องการเผยแผ่ศาสนานั้น เรา ผู้สั่งให้บุคคลต่างๆ เหล่านี้เดินทางไปชวาและ ไม่ถือว่าพวกอินเดียที่มาตั้งหลักฐานอยู่ในกัมพูชา กัมพูชาอีกด้วย ทั้งนี้เพราะไม่มีหลักฐานใดๆ ที่ หรือในแหลมอินโดจีนนี้ เป็นพวกเผยแผ่ศาสนา แสดงให้เห็นว่า ราชาทั้งหลายได้สั่งพวกนี้ไปยัง พวกพราหมณ์มีความตั้งใจอย่างมั่นคงในอันที่จะ ประเทศต่างๆ อินเดีย ปฏิบัติตาม และเอาใจใส่สอดส่องดูความเจริญ อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗ ๗๒