การใช้ชีวิตของชาวเผ่าลีซอ : หน้า 124/156

ถามลักษณ์เทียว เมืองเหนือ โดย : ลักขณา ศกุนะสิงห์ เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๔ ปีที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๓๓ (ต่อจากฉบับที่แล้ว) (บน) เสื้อชุดใหม่ของหนูในวันกินฟ้า (ปีใหม่) สวยไหมคะ ายกุ้งฝอยทำท่าขนลุกเมื่อพูดถึงงู พี่นิภา เลยแกล้งใช้นิ้วแหย่ แต่ยายกุ้งฝอยรู้ตัว เลยไม่ตกใจร้องโวยวายขณะที่น้าน้อยอธิบาย “จากการที่เผ่าลีซอมีนิสัยรักสงบ อัธยา ไว้ใจคนแปลกหน้า ดังที่ครูกล่าวแล้ว ดังนั้น ห้องที่ให้แขกพักจะมีฝากั้นเพียง ๓ ด้านกว่าๆ เท่านั้น ไม่มีประตูนะคะ เปิดโล่งๆ แขกทำอะไร เจ้าบ้านจะรู้จะเห็นหมด ด้านที่ไม่มีประตูนี้เอง จะต่อด้วยห้องที่กั้นไว้ ตั้งแท่นบูชาผีเรือน ผี บรรพบุรุษ แล้วจึงเป็นห้องของเจ้าบ้าน ห้อง ศัยดี แต่ไม่ค่อยไว้ใจคนต่างถิ่นต่างเผ่านี้เอง ทำให้ลักษณะการปลูกบ้านต่างไปจากชาวเขา ลูกชาย ห้องลูกสาวค่ะ เผ่าอื่น ที่มักปลูกบ้านเป็นห้องโล่งๆ แต่ชาว ลีซอจะแบ่งห้องเป็นสัดเป็นส่วน ด้วยซีกไม้ไผ่ “อันที่จริง ห้องบูชาเท่าที่ครูเห็น ก็ไม่ ขัดกันหรือพื้นบ้านก็จะทำง่ายๆ ด้วยไม้ไผ่เช่นกัน เป็นห้องทีเดียวนัก คล้ายทางเดินยาวที่ปลาย ต้นมากกว่าค่ะ แล้วเขาก็ตั้งแท่นบูชา หัวหน้า ทุกวันนะคะ ส่วนห้องครัวแยกอยู่บนพื้นดิน โดยใช้มีดสับให้แบน แล้วแผ่ออกปูอย่างที่เรา ครอบครัวจะต้องกราบไหว้ผีเรือนผีบรรพบุรุษ เรียกว่าฝากลับนั่นแหละค่ะ “บ้านลีซอจะแบ่งเป็นห้องรับแขกและใช้ ต่างหาก ดูสะอาดสอ้านถูกสุขลักษณะดี ควันไฟ เป็นห้องให้แขกพักแรมได้ด้วย แต่เนื่องจากไม่ ไม่เข้าไปในบ้านให้ระคายตา ๙๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร