การบำเพ็ญบุญในพระพุทธศาสนา : หน้า 20/164

HJE JEA THAT ด้วยอำนาจดวงอาทิตย์ไม่มี ไม่ได้ เหมือนดวงดาวทำอะไรไม่ได้ นั้น ดวงจันทร์เป็นประมุขของดวงดาว อะไรเท่า ทั้งหลาย ดวงธรรมที่ดีที่สุดที่ใหญ่ เราเป็นพุทธศาสนิกชน หญิง ก็เป็นประมุขของดวงบาปทั้งหลาย ก็ดี ชายก็ดี ทั้งคฤหัสถ์บรรพชิตไม่ เหล่านี้ ดวงธรรมย่อยๆ ทำอะไร ว่า เมื่อเราจะแสวงหาบุญกุศลใน ไม่ได้ สู้ดวงที่ใหญ่ไม่ได้ พาสัตว์ให้ ข้ามพ้นจากสมุทัยได้ นี้ก็เป็นข้อ สำคัญ ข้อที่ 5 อาทิจโจ ตปต์ มุข ความร้อนของดวงอาทิตย์ แสงร้อน อื่นหมดทั้งสากลโลกไม่เท่าทันแสง ร้อนของดวงอาทิตย์ จนกระทั้งไฟ บรรลัยกัลป์ ดิน น้ำ ไฟ ลม อากาศ เหล่านี้ ไหมบรรลัยหมด อากาศก็ ทางพระพุทธศาสนา จะบำเพ็ญใน โลกกับเขา ถ้าไม่พบพระพุทธศาสนา ไม่พบพระสงฆ์แล้ว เสียคราวเสีย สมัยที่เกิดมาเป็นมนุษย์ ถ้าว่าพบ พระพุทธศาสนาพบพระสงฆ์เข้าแล้ว บุญลาภอันล้ำเลิศ ไม่เสียทีที่เกิดมา เป็นมนุษย์ทีเดียว แล้วจะต้องทำ อะไรถ้าพบหมู่พระสงฆ์เข้าแล้ว เรา เป็นบุญลาภอย่างไรล่ะก็มาพบพระ ทนไม่ไหว อากาศหยาบหรืออากาศ สงฆ์เข้าแล้วนี่ เป็นบุญลาภอย่างไร ละเอียดเท่าใดก็ช่าง ร้อนหมดทั้ง ละ พระสงฆ์เป็นเนื้อนาบุญนา ต้อง การบุญเท่าไรก็โกยเอาชิ ตวงเอาชิ ตามความปรารถนา ปฏิบัติวัตร ถากเข้าชิจะได้บุญยิ่งใหญ่ไพศาล มี บาลีบริหารรับสมอ้างว่า ปุณณมา กงขมานาน สังโฆ เว ยชต์ มุข พระสงฆ์นั่นแหละ เป็นประมุขหรือ เป็นหัวหน้า หรือเป็นประธานของ มนุษย์นิกรทั้งหลาย ผู้ต้องการบุญ บำเพ็ญทานอยู่ฉันนั้น ถ้าต้องการ บุญบำเพ็ญทานละก็ นี่ในพระสงฆ์ นี่แหละเป็นสำคัญใหญ่โตหาที่เปรียบ มิได้ บัดนี้ เรามาพบหมู่พระสงฆ์ แล้ว คือ ภิกษุสามเณรทรงไว้ซึ่งผ้า กาสาวพัสตร์ เป็นธงชัยของพระ- อรหัตต์ เราได้บำเพ็ญบุญปรากฏ อยู่ในบัดนี้ นี้เป็นประธานของบุญ กัลยาณมิตร / ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๓๙