คุณงามความดีของพ่อแม่ : หน้า 25/164

โอวาทขระเล8ะ คจามตเบีแอมต^ โดย พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองติ สุรเตโช ป.ธ.๙) อัน โย ปุพฺเพ กตกลุยาโณ อกา โลเก สุทุก.กร์ คุณงามความดี ของบุคคลนั้นย่อม ปุจฉา กยิรา น วา กยิรา อาจนต์ ปูชนารโหฯ ย่อมเป็นสิ่งที่ลูกไม่อาจจะลบ ล้างให้หมดสิ้นได้ ลูกๆ จะลืม หรือไม่ใส่ใจอย่างไร ก็ใช่ว่า บุญคุณของพ่อแม่จะหมดสิ้นไป ขุ.ชา. จตุกฺก. ๒๗/๕๐๗/๑๒๗ เป็นอมตะ ผู้ใดท่าไว้แล้วก็เป็น ผู้ใดทำคุณงามความดีไว้ก่อนหน้าแล้ว ผู้นั้นชื่อว่า สมบัติส่วนตัวของผู้นั้นตลอดไป ได้ทำสิ่งที่ทำได้ยากไว้ในโลก ต่อมาเขาจะทำ หรือ ใครจะมาลบล้างหรือทำลายให้ ไม่ทำอีกก็ตาม ก็ยังน่ายกย่องบูชายิ่งนัก หมดสิ้นไปไม่ได้ แม้ผู้นั้นจะ สิ้นลมปราณไปแล้ว คุณงาม ความดีนั้นก็ยังคงอยู่ในโลกนี้ มิได้สูญหรือสิ้นตามผู้นั้น ไปด้วยเลย จะยังประจักษ์แก่คนรุ่นหลังๆ เรื่อยไป อย่าง เช่น ความดีงามหรือบุญคุณของพ่อแม่ที่กระทําไว้แก่ลูก ไม่ หรือท่านจะตายจากไปแล้ว ก็ใช่ว่าบุญคุณนั้นจะตายจาก ตามท่านไปด้วยไม่ แต่จะยัง คงอยู่กับผู้เป้นลูกตลอดไป สั่งที่จะยังคงอยู่นั้นก็คือ เลือดเนื้อและอวัยวะทุกส่วนในตัวของลูกๆ ซึ่งพ่อแม่ได้ ให้ไว้เป็นสมบัติแก่ลูกทุกคน และเป็นสมบัติที่ประเสริฐ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๙