ความรักและการสร้างบารมี : หน้า 114/164

TM ใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก เฝ้าดูให้กำลังใจ คอยช่วยลันและกัน จะไม่เป็นเช่นดัง ขวากหนาม จะไม่ทำให้อุ่นเคืองใจ เพราะงานพวกเรายิ่ง ใหญ่เกินกว่าจะทำ ใต้คนเดียว ให้รารวนใจ ต่างกันเพียงใด ให้ใจเชื่อมไยงสายใย ผูกพันล้นไปเป็นสายนที่ให้มีน้ำใจให้มัน และจะร่วมพลัง จะร่วมไจลันให้เป็นเหมือนตอกเส้นเดียว ที่ดข้าวต้มไว้ มัดลันด้วยใจ อยากให้เรามีน้ำใจ มัดลันด้วยใจ อยากให้ราร่วม พลัง มัดมันด้วยใจ อยากให้เรามาร่วมใจ มัดข้าวต้มไว้ (ที่ดลันด้วยใจ)" อ่านแล้วคุณแม่ชอบไหมคะ นุ่นว่าช่างไพเราะและ มีความหมายมากเลย เนื้อเพลงนี้ผู้ประพันธ์ใช้นามปากกา ว่า “ตะวันธรรม” งานเทคอนกรีตฐานรากนี้นุ่นประทับใจ มากเลย ยิ่งตอนถ่ายรูปยิ่งประทับใจ เพราะนั่นไม่เคยฝา ฝนออกไปถ่ายรูปเลยค่ะ งานนี้ขอบอกไว้ว่า ไม่มีใครกาง ร่มไปนะคะ นั่นเป็นห่วงอยู่อย่างเดียว คือเกรงว่าหลวงพ่อ ท่านจะไม่สบาย แต่นั่นก็เห็นว่าท่านมีสุขภาพแข็งแรงดี คงจะไม่เป็นไร สำหรับตัวนั่นเองนั้นไม่เป็นหวัด ไข้อะไร ไม่เป็นทั้งนั้น สบายมากค่ะ ไม่ต้องห่วง C พิธีเทคอนกรีตฐานรากธรรมกายเจดีย์เสร็จภายใน เวลา 6 โมงกว่า ๆ แล้ว น.ร.อภิญญาก็กลับไปที่หมู่บ้าน ปฏิบัติธรรม นั่นก็รีบไปอาบนํ้าจัดของเพราะพรุ่งนี้ (วันที่ ๒ กันยายน) ก็จะเดินทางกลับดอยสุเทพ คืนนั้นก็เข้า นอนเกือบ 4 ทุ่ม พอรุ่งเช้าประมาณดี 4 กว่าๆ เราก็ & ออกเดินทางมาถึงที่ดอยสุเทพเวลาประมาณ - โมงเย็นค่ะ ช่วงนี้นุ่นก็นั่งสมาธิได้ดีค่ะ หลวงพ่อท่านก็ช่วยแนะนำ ว่า ต้องวางใจอย่างไรบ้าง หลักการคือ นิ่งๆ เฉยๆ และ พยายามตรีกองค์พระให้เด้ตลอด นั่นก็พยายามปรับไป เรื่อยๆ อย่างสบายๆ ไม่ได้ซีเรียสอะไร แต่ความตั้งใจยัง มีอยู่บ้างแต่ก็ไม่ถึงกับดึงมาก นั่นได้อ่านพระธรรมเทศนาของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ที่ชอบมากๆ คือ อริยธนคาถา นั่นจึงอยากให้คุณแม่ได้ อ่านด้วย ตัดตอนมาเฉพาะที่นั่นชอบนะคะ ไม่ใช่ทั้งหมด มีความว่า .กัลยาณภิสร ๑๑๒) “ภิกษุสามเณร อุบาสกอุบาสิกาในพระพุทธศาสนา นับถือพระพุทธศาสนาต้องตั้งมั่นอยู่ในศูนย์กลางดวงธรรม ที่ทำให้เป็นธรรมกาย ถ้าว่าไม่ได้ธรรมกายละก็ เข้าถึง ธรรมกายให้ได้ จะต้องเอาใจไปตั้งอยู่ศูนย์กลางดวงธรรม ที่ทำ ให้เป็นธรรมกายให้ได้ ที่ยังเข้าไม่ถึงก็เพราะประมาท เช่นนี้ โกงตัวเอง เมื่อโกงตัวเองเสียแล้ว เข้าถึงธรรมกาย ไม่ได้ ทำไมโกงตัวเองเล่า มันขี้เกียจทำ ทำเข้าเมื่อยขบ เล็กๆ น้อยๆ ขี้เกียจเสียแล้ว หยุดเสียแล้ว ไม่ทำแล้ว ทำก็เห็นลางๆ ไรๆ เต้าปล่อยเสียแล้ว ไม่ เสียแล้ว ไป ไกลทํา อื่นเสียแล้ว ใจไปจรดที่อื่นเสียแล้ว ไปจรดอะไรเล่า จรดที่รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ปัจจุบันบ้าง อดีตบ้าง อนาคตบ้าง จิตมันลอกแลกในธรรม ๕ ประการนี้ ธรรม ๕ ประการนี้ เรียกว่าธรรมที่ทำให้สัตว์เป็นข้า.... อ่านแล้วคุณแม่คงจะชอบนะคะ แล้วนุ่นก็มีโอวาท ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ที่ให้ไว้ที่ดอยมาฝากอีกค่ะ หลวงพ่อบอกว่า “มันต้องตรึกทั้งวัน การตรึกธรรมะนี่นะ ตรีกองค์พระหรือตวงแล้วนอกรอบ จะช่วยให้ในรอบง่าย นะจ๊ะ ต้องตรึกธรรมะทั้งวันนะ ตรีกองค์พระนึกถึงองค์ พระจะช่วยลดปัญหาเยอะแยะ หงุดหงิดงุ่นง่าน พิงบ้าน รำคาญใจ โงกง่วงซึมเขา ง่วงเหงาหาวนอน นิวรณ์ทั้ง ๕ นะหมดเลย การกระทบกระทั่ง ขุ่นเคือง น้อยอกน้อยใจ เจ้าแง่แสนงอนเนี่ย หมด หมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ นึกองค์ พระอย่างเดียว เพราะใจคนเรามันเข้าได้ทีละอารมณ์นะ จะ ถ้าองค์พระเจ้าอย่างอื่นไม่ค่อยเข้า ถ้าอย่างอื่นเข้าองค์ พระไม่เข้า" ตอนนี้นั่นตรีกองค์พระได้บ่อยขึ้นนะคะ และ จะพยายามให้ดีขึ้นอีก ในวันที่ ๒๖ กันยายน ๒๕๓๙ จะเป็นงานตอกเสา เอ็มธรรมกายเจดีย์ต้นสุดท้าย น.ร.อภิญญาจะได้ลงไป ร่วมงานด้วยค่ะ คุณแม่คงจะได้เห็นนั้นในวันงานด้วย หรือไม่นั่นก็คงจะเห็นคุณแม่ก่อน (เพราะนุ่นตาดีถึงจะใส่ แว่นก็เถอะ) ไว้พบกันวันงานนะคะ ด้วยความเคารพรัก ^0v1 1^0011 7 พฤศจิกายน ๒๕๙